Venko Filipçe, sipas profesorit universitar dhe ish-zyrtarit të lartë të LSDM-së Igor Ivanovski, është një emër që mund të vlerësohet për punën si kirurg. Megjithatë, Ivanovski ka bërë një dallim të qartë mes profesionit mjekësor dhe rolit politik, duke theksuar se drejtimi i Filipçes në krye të LSDM-së nuk ka sjellë rezultate të dëshmuara. Këto qëndrime Ivanovski i ka ngritur në kuadër të një takimi të organizuar të mërkurën.
Takimi u zhvillua nën emrin “Biseda për të Ardhmen”. Në këtë aktivitet, Ivanovski, i cili ka pasur funksione të rëndësishme brenda LSDM-së, ka folur për përplasjen mes perceptimeve pozitive për figurën e Filipçes si profesionist dhe pritshmërive politike që, sipas tij, nuk janë përmbushur. Ai ka argumentuar se ajo që funksionon në një fushë nuk garanton domosdoshmërisht sukses në një tjetër, veçanërisht kur bëhet fjalë për menaxhimin partiak dhe rezultatet e lidershipit.
Në diskutimin e tij, Ivanovski ka vënë theks te fakti se Lidhja Socialdemokratike e Maqedonisë dhe kryetari i saj janë dy elemente që duhet të vlerësohen veçmas. Sipas tij, LSDM si organizatë politike dhe performanca e saj në periudhën kur Filipçe është në krye duhet të gjykohet mbi bazën e rezultateve konkrete. Në këtë kontekst, ai ka sinjalizuar se publiku progresiv, i cili pret ndryshime dhe zhvillim, nuk ka parë prova të mjaftueshme që do ta justifikonin udhëheqjen aktuale.
Ivanovski thotë se Filipçe është kirurg i shkëlqyer, por drejtimi i LSDM-së s’ka rezultate
Ivanovski ka theksuar se “Biseda për të Ardhmen” ishte e orientuar drejt së ardhmes dhe se publiku pjesëmarrës pret diskutime që prekin çështjet thelbësore. Përmes kësaj bisede, ai është fokusuar te nevoja për vlerësim real të politikave dhe i ka lidhur pritshmëritë me atë që sipas tij duhet të prodhojnë strukturat drejtuese. Nga këndvështrimi i tij, kur rezultatet mungojnë, atëherë edhe vlerësimet profesionale për një individ nuk mjaftojnë për të krijuar bindje politike.
Edhe pse Filipçe përmendet si një emër që lidhet me aftësi të larta në profesion, Ivanovski e ka mbajtur të fortë linjën e argumentit: udhëheqja e një partie kërkon dëshmi në terren, në arritje politike dhe në qasje që sjell ndryshim të prekshëm. Në këtë mënyrë, ai ka shpjeguar se parimi i vlerësimit duhet të jetë i qartë dhe i ndarë—njëra çështje është puna mjekësore e një figure, ndërsa tjetra është drejtimi partiak dhe ajo që partia arrin ose nuk arrin të realizojë.
Në të njëjtën temë, Ivanovski ka përcjellë edhe mesazhin se publiku progresiv nuk është i kënaqur vetëm me identifikim me figura të njohura, por kërkon rezultate. Sipas tij, kur në krye të LSDM-së nuk shihen rezultate të dëshmuara, lind nevoja që të ngrihen pyetje dhe të kërkohet përgjigje. Kjo logjikë, sipas interpretimit të tij, e vendos në qendër nevojën që LSDM të rishqyrtojë mënyrën si komunikon, si organizohet dhe çfarë i ofron elektoratit.
Takimi i së mërkurës nën emrin “Biseda për të Ardhmen” ka shërbyer si skenë ku Igor Ivanovski ka artikuluar këtë ndarje mes dy botëve: profesionalizmit individual dhe performancës politike të një partie. Në fund të argumentit të tij qëndron ideja se vlerësimet nuk duhen ngatërruar—Filipçe mund të mbetet, siç u shpreh Ivanovski, “kirurg i shkëlqyer”, por në rolin si kryetar i LSDM-së ai, sipas ish-zyrtarit të lartë të partisë, nuk ka ofruar rezultate të mjaftueshme që të demonstrojnë suksesin e lidershipit. Pikërisht ky mesazh u pozicionua si qendror në diskutim.
Botuar fillimisht në Albeu