Davide Pecorelli, italiani që kishte inskenuar një vrasje në Shqipëri, vazhdon të flasë për rrugëtimin e tij pas asaj ngjarjeje që tronditi opinionin. Pas një skene krimi që duhej të zgjidhej, ai ka vijuar udhëtimin, duke u larguar nga qendra e vëmendjes dhe duke u përqendruar te ajo që e quan proces personal. Mediat italiane dhe shqiptare u përfshinë intensivisht në raportime, ndërsa në fokus u sollën pista të ndryshme hetimore dhe mënyra se si ngjarja ishte zhvilluar në praktikë.
Pas inskenimit të vrasjes, emri i Pecorellit u bë kryefjalë në kronikat mediatike. Raportimet e përcjella nga gazetarët në Itali dhe në Shqipëri u shoqëruan me trajtime të shumta të mundësive që po shqyrtonin autoritetet. Ndërkohë, Davide thotë se ngjarja nuk e la të qetë dhe se gjatë rrugës ai nisi të kuptonte më mirë çfarë kishte ndodhur, si dhe çfarë i kishte shtyrë të ndërmerrte një hap të tillë. Ai rrëfen se periudha që pasoi solli një ndryshim të brendshëm, jo vetëm në mënyrën si ndihej, por edhe në mënyrën si mendonte për veten.
Në rrëfimet e tij, Pecorelli përmend edhe një fazë të jetës në Bosnjë. Ai shprehet se atje “po rigjente veten”, duke i dhënë kuptim një periudhe që e përshkruan si transformuese. Davide thotë se qëndroi pranë priftërinjve për katër muaj dhe e lidh këtë kohë me atë që ai e quan rilindje. Për të, kjo nuk ishte vetëm një qetësim i përkohshëm, por një mënyrë për të ndërtuar sërish veten dhe për të orientuar mendimet e tij në drejtim tjetër nga situata që kishte krijuar në Shqipëri.
Davide Pecorelli tregon se gjatë kësaj kohe nisi të reflektonte dhe të merrte vendime për të ardhmen e tij. Ai përmend faktin se “qëndrova me priftërinjtë 4 muaj” dhe e cilëson këtë si rilindja e tij. Në të njëjtën linjë, ai thotë se filloi të mendojë për elementë të ndryshëm, pa i shoqëruar me detaje të reja që të ndryshojnë thelbin e çështjes fillestare. Sipas rrëfimit të tij, kjo periudhë e ndihmoi të ndryshonte perspektivën dhe të kuptonte se si i duhej të përballej me atë që ndodhi, ndërsa jashtë, mediat vijonin të gjurmonin pista të ndryshme.
Çfarë thotë Davide Pecorelli për rilindjen e tij pas skenës së krimit
Një pjesë e rëndësishme e historisë së tij lidhet me mënyrën si kishte planifikuar gjithçka në Shqipëri. Në raportimet që u përhapën pas ngjarjes, u përmend se ai kishte dalë në Vlorë dhe kishte pohuar se ishte shkrimtar. Ky detaj u kthye në një element të diskutimit mediatik, sepse krijonte kontrast mes identitetit që ai paraqiste dhe situatës që më pas u bë objekt hetimi. Kjo është edhe arsyeja pse emri i tij vazhdoi të përmendej nga gazetarët, ndërsa autoritetet vijonin të punonin për të kuptuar rrethanat e sakta.
Pas gjithë atij momenti, Davide thotë se rrugëtimi i tij nuk u ndal në çastin kur mediat u ndezën. Ai tregon se, pasi la pas skenën e krimit që duhej zgjidhur, vazhdoi të udhëtonte. Në këtë mënyrë, ai përshkruan një sekuencë veprimesh ku periudha e hetimit dhe interesimi i gjerë mediatik përbënin vetëm një kapitull të historisë së tij. Për Pecorellin, pjesa tjetër kishte të bënte me rikompozimin e jetës dhe me kërkimin e një kuptimi të ri, çka ai e lidh drejtpërdrejt me periudhën në Bosnjë dhe qëndrimin e tij pranë priftërinjve.
Ndërkohë, në shkrimet që qarkulluan, u theksua se raportimet për pistat u bënë po aq shpejt sa edhe zhvillimet që po ndiqeshin. Mediat italiane dhe shqiptare i kushtuan vëmendje të veçantë çdo elementi që mund të çonte në sqarimin e ngjarjes. Davide Pecorelli, nga ana e tij, e vendos theksin te dimensioni personal: rigjetja e vetes, rifillimi i mendimeve dhe një “rilindje” e lidhur me katër muaj qëndrimi pranë priftërinjve. Këto elemente, sipas rrëfimit të tij, janë pjesë e mënyrës sesi e përballoi të shkuarën dhe si nisi të ndërtonte një të re.
Botuar fillimisht në Albeu
