Ishujt Riau ndodhen në pjesën më veriore të Indonezisë, më afër Singaporit dhe Malajzisë sesa Xhakartës. Në këtë arkipelag, përveç vendpushimeve dhe ishullit Batam, ekzistojnë edhe dhjetëra ishuj të tjerë, të pabanuar. Për shkak të natyrës së tyre, aty shihen shpesh breshka të ndryshme, lakuriq nate frutngrënës dhe peshkaqenë pranë shkëmbinjve koralorë.
Në një nga këto vende, Bawah, një ishull-resort në një zonë të largët të Indonezisë, ka nisur një program të dedikuar për mbrojtjen e breshkave të detit. Ishulli është bërë strehë për një proces që nuk lidhet me turizmin vetëm përmes pamjeve, por me punën e përditshme të biologëve detarë, të cilët monitorojnë sezonin dhe reagojnë kur vjen koha e folesë.
Gjithçka fillon me sinjalin e urgjencës që e marrin në telefonat e tyre biologët dhe njerëzit e përfshirë në program. Një mesazh i tillë ndriçon pajisjet në të gjithë ishullin, sepse ka ardhur momenti i breshkave të vogla të detit. Në atë moment, aktiviteti për zhvendosjen e vezëve dhe përkujdesjen e procesit të çeljes nuk lë vend për improvizim, por ndjek një plan të qartë.
Tre biologë detarë që jetojnë në Bawah udhëtojnë nëpër arkipelag për të kryer mbledhjen e vezëve të breshkave të detit përpara se hardhucat të kenë mundësi t’i gjejnë dhe t’i dëmtojnë ato. Arkipelagu nuk është vetëm peizazh; ai është habitat ku ndërveprojnë shumë lloje kafshësh, ndaj veprimi i biologëve është pjesë e një loje natyrore që, këtë herë, njerëzit përpiqen ta kthejnë në favor të breshkave.
Kur lindja e breshkave kërkon veprim të shpejtë dhe të planifikuar
Programi i ishullit-resortit bazohet në kohën. Për këtë arsye, sapo mesazhet e urgjencës mbërrijnë, puna nis në terren. Biologët lëvizin mes ishujve ku breshkat vendosin vezët, duke i identifikuar folesë dhe duke i mbledhur ato para se të prekën nga faktorë që rrezikojnë çeljen. Përveç hardhucave, në zonë ka edhe një mjedis ku kafshët e tjera mund të ndërhyjnë, prandaj kontrolli i procesit është thelbësor.
Menjëherë pas mbledhjes, vezët i nënshtrohen trajtimit brenda kuadrit të programit të Bawah. Qëllimi është që të rritet shansi që breshkat e vogla të detit të dalin të shëndetshme dhe të jenë gati për rrugën drejt oqeanit. Në këtë fazë, rëndësi ka si monitorimi i temperaturës dhe kushtet që u mundësohen vezëve, ashtu edhe përcjellja e zhvillimit deri në momentin kur ato janë gati të çelin.
Ndërsa arkipelagu Riau është i njohur për një sërë speciesh të egra, ai është edhe një vend ku mbrojtja e biodiversitetit kërkon punë konkrete. Bawah, pavarësisht se është një resort, e ka bërë pjesë të identitetit të tij aktivitetin e biologëve dhe ritmin e sezonit të breshkave. Kjo përkthehet në një proces që nis me sinjalin e urgjencës në telefon, vazhdon me udhëtimet për mbledhjen e vezëve dhe përfundon me përkujdesje deri në çeljen e të vegjëlve.
Programi tregon se edhe në ishuj të largët të Indonezisë, me shumë natyrë të paprekur, rreziqet për kafshët janë reale. Përmes angazhimit të tre biologëve detarë, misioni i Bawah synon të ruajë një specie që lidhet me mbarë ekosistemin e detit dhe të ndihmojë që breshkat e vogla të arrijnë destinacionin e tyre pas çeljes. Në të njëjtën kohë, ky model mbrojtjeje e vendos arkipelagun në qendër të vëmendjes, jo vetëm si peizazh, por si habitat ku vendimet e shpejta mund të bëjnë diferencën.
Botuar fillimisht në Koha.net
