Houthit kanë arritur të përparojnë përgjatë Detit të Kuq dhe drejt portit strategjik jemenas të Mokhas, teksa aleatët e tyre ndërkombëtarë dhe mbështetësit lokalë kanë nisur të shkëmbejnë akuza për mënyrën si janë zhvilluar veprimet. Ngjarja ka tërhequr vëmendje të madhe për shkak të shpejtësisë së avancimit dhe mungesës së rezistencës që u shfaq në disa momente vendimtare.
Sipas informacioneve të raportuara nga CNN, përplasjet mes aleatëve kanë nisur pas rënies së shpejtë të Mokhas dhe reagimeve të vonuara. Një burim rajonal i cituar për televizionin ka thënë se “Dështimi këtë herë nuk është i jemenasve”, ndërsa ka shtuar se “është një katastrofë e krijuar në Washington dhe Riad”. Kjo formulë ka shërbyer si sinjal se përgjegjësia po zhvendoset nga forcat lokale drejt vendimmarrësve dhe mbështetësve strategjikë.
Ndërkohë, thirrjet e dëshpëruara të gjeneralëve jemenas për mbështetje ajrore kanë nisur të vijnë të enjten, rreth mesit të mëngjesit. Në këtë periudhë, raportet flasin për një përparim të Houthive të mbështetura nga Irani, duke u zhvilluar “në zhvillim të plotë” drejt portit strategjik jemenas të Mokhas. Paralelisht, mbështetja e aleatit kryesor, Arabisë Saudite, përshkruhet se nuk po shfaqej në terren apo nuk po jepte efektin e pritur.
Advancimi i Houthive është përshkruar si një ofensivë e drejtuar dhe e përgatitur, ku forcat kanë hedhur në betejë sasi të mëdha luftëtarësh dhe arsenalin e tyre. Në raportim thuhet se “Houthit hodhën në betejë gjithçka që kishin”, valë pas vale luftëtarësh, së bashku me raketat balistike dhe armët në dispozicion. Kjo mënyrë veprimi ka ndikuar në ritmin e përparimit përgjatë zonave kyçe të përfshira në front.
Roli i elementeve të forcës ushtarake dhe shpejtësia e lëvizjes së ofensivës kanë qenë në qendër të reagimeve. Përmendet se mungesa e rezistencës në disa faza ka krijuar hapësirë për avancim, ndërsa thirrjet për mbështetje ajrore nuk janë arritur të jepen në kohën e duhur. Në këtë kontekst, aleatët po përballen me presion për të shpjeguar vendimet operacionale dhe koordinimin mes strukturave të ndryshme.
Akuzat mes aleatëve rriten teksa Houthit avancojnë drejt Mokhas
Raportimet nxjerrin në pah edhe përpjekjet e brendshme të koordinimit, ku gjeneralët jemenas kanë kërkuar mbështetje ajrore pasi ofensiva kishte nisur të përshpejtohej. Thirrjet janë vendosur si një pikë kthese që lidhet me momentin kur Houthit ishin duke ecur me shpejtësi drejt një objektivi me rëndësi të veçantë: portin e Mokhas, i cili ka peshë strategjike në rajon.
Në anën tjetër, problemi i perceptuar lidhet me diferencën mes asaj që po ndodhte në terren dhe asaj që pretendohet se duhej të ofrohej nga aleatët. Arabia Saudite përmendet si aleati kryesor, por në raportim theksohet se mbështetja e saj nuk po dukej askund. Ky fakt, i lidhur me përgjigjet e pamjaftueshme, ka ushqyer akuza dhe kundërakuza, duke e kthyer situatën në një çështje jo vetëm ushtarake, por edhe politike dhe operacionale.
Ndërkohë, vendosja e përgjegjësisë po shtrihet drejt qendrave vendimmarrëse jashtë vendit. Ideja se “katastrofa” lidhet me vendimmarrjen në Washington dhe Riad tregon se palët po kërkojnë shpjegime në nivele më të larta. Përballë zhvillimeve përgjatë Detit të Kuq dhe përparimit të Houthive drejt Mokhas, konflikti mes aleatëve duket se po thellohet, teksa situata në terren ka vazhduar të evoluojë me shpejtësi.
Lajmi është publikuar më 15 shtator 2026, ku theksohen elementet kryesore të avancimit të Houthive, thirrjet për mbështetje ajrore dhe reagimet e menjëhershme të aleatëve që po shkëmbejnë fajet për atë që po ndodh përgjatë vijave frontale në Jemen.
Botuar fillimisht në Koha.net
