“Hertica e tokave pjellore dhe atraksioneve turistike” është ajo që e mban të lidhur me vendlindjen një banor i fshatit, Ramiz Bilalli. Ai është 53 vjeçar dhe çdo ditë kujdeset për bagëtinë, shpendët dhe kopshtin e tij, aktivitete që, sipas tij, i sigurojnë të ardhurat për familjen. Në një kohë kur shumë persona janë larguar nga Hertica ndër vite, Bilalli ka zgjedhur të qëndrojë.
Bilalli tregon se puna e tij është e përditshme dhe e lidhur ngushtë me tokën. Ai jeton në fshatin Herticë dhe thotë se merret kryesisht me bujqësi, duke e shpjeguar se angazhohet edhe në shtëpi e rreth saj për nevojat familjare. Për të, mbajtja e ritmit të punëve në fermë nuk është thjesht profesion, por edhe mënyrë jetese: “Unë quhem Ramiz Bilalli, jetoj në fshatin Herticë, i kam 53 vjet. Merrem zakonisht me bujqësi, veç sa për familje për shembull”.
Sipas Bilallit, Hertica ofron kushte të favorshme për zhvillimin e bujqësisë dhe blegtorisë. Një arsye që ai thekson është toka pjellore dhe mënyra si punohet ajo. Ai shprehet se në fshatin e tij, sipërfaqet janë të punueshme dhe të përshtatshme për kultura të ndryshme: “Këtu si Herticë është vendi, si sipërfaqe punohet çdo gjë, edhe është e mirë për grurë, për misër, për bahçe, për blegtori, në përgjithësi, është që ja vlen edhe me punu, edhe me jetu, mos me dalë deri në lagje të Kuvaitit me jetu, mirëpo këtu është, mundet me jetu një familje, qysh të dush”.
Kur flet për rutinën e përditshme, 53-vjeçari përshkruan se në mëngjes i kryen punët e para rreth bagëtisë. Ai thotë se çon në punë kafshët për rreth gjysmë ore, ndërsa pjesën tjetër e vazhdon me angazhime rreth shtëpisë dhe në bahçe, sipas nevojës. Ky organizim i ditës, sipas tij, e bën të mundur që puna të shtrihet te të gjitha aktivitetet që lidhen me jetesën në fshat, duke e mbajtur familjen të lidhur me tokën dhe prodhimin.
Tokat pjellore dhe kushtet për punë e mbajnë Hertica si vendbanim
Përveç bujqësisë, Bilalli përmend edhe elemente të tjera të jetesës. Ai thotë se afër janë shkollat dhe ambulantat, ndërsa thekson se në zonë ekziston ujë, duke iu referuar veçanërisht ujësjellësit dhe rregullimeve të nevojshme për kanalet. Sipas tij, çështja e ujit është e menaxhueshme, pasi kanalizimin dhe disa kanale i kanë shpërndarë e rregulluar më parë, ndërkohë që tashmë mbetet që ujësjellësi të rregullohet. “Unë për momentin jo. Për momentin jo…”, vijon ai, duke nënkuptuar se investimet dhe lehtësitë janë ende duke u adresuar, por jeta në fshat i plotëson kërkesat bazë për familjet.
Një tjetër element që e sjell në vëmendje është distanca. Ai thotë se Podujeva është rreth 10 kilometra larg, dhe e lidh këtë me idenë se nuk ka nevojë të shpërngulen drejt vendeve të tjera për të jetuar. Për Bilallin, afërsia me qendrat më të mëdha, plus mundësitë që ofron vetë Hertica, e bën më të lehtë mbajtjen e jetesës në vend. “Është një punë që ja vlen se nuk e kemi për shembull 10 kilometra e kemi Podujevën, ja vlen me jetue, se është për gjithë të mirat”, thotë ai.
Në fund, 53-vjeçari shprehet qartë se nuk ka menduar të largohet. Ai thotë se nuk e ka një arsye për të ikur, sepse beson se në Herticë ka gjithçka që i duhet një familjeje për të jetuar mirë. Sipas tij, puna për veten dhe për familjen vazhdon dhe ky vazhdim i jep stabilitet. Ai përmend ajrin e mirë dhe “bukuritë” e fshatit, duke lënë të kuptohet se lidhja me vendin është e fortë: “Unë për momentin jo. Për momentin jo se e kam një jetë të mirë këtu edhe po punoj për vete, edhe për familje, edhe është një e mirë për shembull se katund më, ajri është i mirë, i kemi të gjitha bukuritë, zoti na…”.
Botuar fillimisht në Koha.net