Votat e diasporës edhe në këto zgjedhje kanë rezultuar vendimtare për Lëvizjen Vetëvendosje. Sipas shpjegimeve të dhëna nga Hebibi, ky kontingjent i votuesve ka siguruar mandate shtesë për Lëvizjen Vetëvendosje dhe ka ndikuar drejtpërdrejt në përbërjen e Kuvendit. Në këtë mënyrë, diasporës i është dhënë një rol konkret në finalen e rezultatit politik, duke e bërë diferencën mes subjekteve të shfaqet më qartë edhe nga uljet në institucione.
Hebibi thekson se mbështetja nga jashtë vendit nuk është thjesht një element shtesë, por një faktor që përkthehet në numra dhe, për rrjedhojë, në mandate. Kur diaspora voton në masë, ajo ndikon në balancat që dalin nga numërimi i përgjithshëm dhe i shoqëron partitë drejt skenës vendimmarrëse. Për këtë arsye, sipas tij, epërsia e VV-së në diasporë është reflektuar më pas edhe në mënyrën se si janë ndarë vendet në Kuvend.
Përveç rolit të diasporës në sigurimin e mandateve shtesë, Hebibi ka vënë theksin edhe te shkaqet pse opozita nuk ka arritur të mbajë hapin në të njëjtën garë. Sipas tij, arsyeja e mbetjes pas lidhet me mënyrën se si ka performuar subjekti opozitar në atë segment të elektoratit, duke mos arritur të shndërrojë në rezultat politik të njëjtën energji dhe mbështetje që u shfaq te VV. Kjo ka bërë që diferencat të zgjerohen gradualisht dhe të përfundojnë në përplasje të qarta në përbërjen institucionale.
Epërsia e VV-së në diasporë u përkthye në mandate shtesë
Në analizën e tij, Hebibi e lidh drejtpërdrejt ndikimin e votave nga jashtë me përllogaritjet që vendosin përfundimisht për mandatet në Kuvend. Duke qenë se diaspora votoi edhe në këto zgjedhje, ajo e bëri të mundur që Lëvizja Vetëvendosje të mos mbetej vetëm te rezultatet e brendshme, por të fitonte shtesë që ndikojnë drejtpërdrejt në numërimet përfundimtare. Si pasojë, përbërja e Kuvendit mori një peshë më të madhe nga performanca e VV-së në diasporë.
Ndërkohë, Hebibi argumenton se opozita mbeti pas pikërisht sepse nuk arriti të ruante një garë të njëjtë në diasporë. Kur një subjekt politik nuk arrin të grumbullojë mbështetje të mjaftueshme nga votuesit jashtë vendit, efekti final ndihet te mandatet. Ky fenomen, sipas tij, e çon opozitën në situata ku çdo diferencë e vogël në vota mund të kthehet në diferencë të madhe në numrin e vendeve, sidomos kur numërimi i përgjithshëm përfshin edhe kontributin e diasporës.
Rrjedhimisht, edhe në këto zgjedhje, vota e diasporës u dëshmua vendimtare për Lëvizjen Vetëvendosje, duke i dhënë asaj mandate shtesë dhe duke ndikuar drejtpërdrejt në përbërjen e Kuvendit. Në të njëjtën linjë, shpjegimet e Hebibit nënvizojnë se performanca e opozitës në këtë segment nuk ishte e mjaftueshme për të konkurruar në nivelin e VV-së. Në fund të procesit, këto dinamika pasqyrohen në rezultatet përfundimtare politike, ku diasporën e vlerësohet si faktor që e mbyll hendekun dhe, në disa raste, e krijon atë.
Ky interpretim i rolit të diasporës dhe arsyet pse opozita mbeti pas shërben për të kuptuar se si ndryshon pesha e një elektorati kur voton jashtë vendit. Diaspora, sipas kësaj qasje, nuk trajtohet si element formal i procesit, por si pjesë e drejtpërdrejtë e garës. Për shkak të ndikimit që ajo pati në numrin e mandateve, Lëvizja Vetëvendosje arriti të konsolidojë përparësinë e saj dhe të përcaktojë më fort edhe konfigurimin e Kuvendit.
Botuar fillimisht në Albeu