Kompanitë private që menaxhojnë parkingjet në Zvicër po përballen me kritika të forta lidhur me tarifat që u kërkojnë shoferëve edhe kur shkeljet janë të vogla ose kur koha e nevojshme për pagesë ka qenë minimale. Debati është nxitur nga raportime të transmetuara në media zvicerane, ku janë përmendur raste konkretë me shuma të larta gjobash dhe kërkesa që i kanë vënë qytetarët përballë shpenzimeve të papërshtatshme.
Sipas raportimit të emisionit “Espresso”, kompania Parkosecure i kërkoi një banori të Bernës 70 franga pasi atij iu deshën vetëm pesë minuta për të paguar parkingun përmes kodit QR. Rasti e ka vënë në qendër të diskutimit faktin se si llogaritet afati kur pagesa kryhet me metoda digjitale dhe sa fleksibilitet ka kur shoferi i kryen procedurat brenda një kohe të shkurtër.
Në një tjetër skenar, një grua e moshuar në Interlaken u përball tri herë me kërkesa të ngjashme, pavarësisht se kishte paguar parkingun. Ky rast ka shtuar shqetësimin se si funksionojnë proceset e verifikimit dhe komunikimit mes menaxhuesve të parkingjeve dhe shoferëve, sidomos kur bëhet fjalë për kategori më të prekshme dhe kur pagesa është kryer realisht.
Përveç Parkosecure, raportimi përmend edhe një rast me kompaninë Unisecur. Telegrafi transmeton se Unisecur i kërkoi një shoferjeje nga kantoni i Cyrihut 100 franga, me arsyetimin se ajo e ktheu veturën për disa sekonda në një pronë private. Edhe ky fakt ka ngritur pyetje mbi arsyeshmërinë e shumave të kërkuara dhe mbi atë se çfarë konsiderohet shkelje kur bëhet fjalë për lëvizje shumë të shkurtra.
Kur parkingu paguhet, debate rreth proporcionalitetit të tarifave
Juristi Yves-Alain Moor, nga Klubi Zviceran i Automobilistëve (TCS), vlerëson se në rastet kur parkingu është paguar dhe pronari nuk ka pësuar humbje financiare, mund të mos ekzistojë baza ligjore për të kërkuar kompensim. Sipas interpretimit të tij, në këto situata vendosja e tarifave të reja mund të mos qëndrojë juridikisht nëse nuk ka elementë që justifikojnë pretendimin ekonomik ndaj qytetarit.
Moor thekson gjithashtu se tarifat administrative, nëse vendosen, duhet të mbulojnë shpenzimet reale që lidhen me procedurat përkatëse. Ai ngre çështjen e proporcionalitetit: kur kërkohen shuma joproporcionale, sidomos në rrethana ku pagesa është bërë dhe nuk ka pasur dëm, atëherë pretendimet mund të konsiderohen të pajustifikuara.
Parkosecure, nga ana e saj, deklaroi se zakonisht u jep shoferëve një periudhë tolerance prej 10 minutash. Kompania nuk komentoi pretendimin se mund të mungojë baza ligjore për kërkesa të tilla. Ndërkohë, Unisecur nuk iu përgjigj pyetjeve të SRF-së, çka ka lënë paqartësi për mënyrën se si arsyetohen dhe zbatohen në praktikë tarifat në rastet e përshkruara.
Rastet e përmendura kanë nxitur debat mbi ligjshmërinë dhe proporcionalitetin e tarifave që kompanitë private të parkingjeve u vendosin shoferëve në Zvicër. Për qytetarët, çështja kryesore mbetet se si llogariten afatet e pagesës, si kryhet verifikimi kur pagesa është kryer dhe nëse shumat e kërkuara përputhen me shpenzimet reale dhe parimet juridike. Përballë këtyre dyshimeve, diskutimi publik pritet të vazhdojë, ndërsa rastet e reja mund të risjellin në vëmendje rolin e menaxhuesve privatë dhe kriteret që përdorin për të vendosur tarifa.
Botuar fillimisht në Telegrafi
