Deputeti i PD, Agron Gjekmarkaj, ka reaguar me një fjalim të mprehtë në Konferencën e Kryetarëve, duke vënë në qendër të vëmendjes mënyrën si po funksionon mazhoranca në Parlament. Në të njëjtën kohë, ai ka shprehur shqetësim për atë që e cilësoi si nënshtrim të plotë ndaj Edi Ramës, si dhe për transformimin e Parlamentit në një skenë ku gjithçka, sipas tij, kthehet në fasadë.
Gjekmarkaj e ka drejtuar kritikën te arroganca e pushtetit, duke theksuar se kjo arrogancë po vihet re edhe në mënyrën se si po trajtohet marrëdhënia me integrimin evropian. Sipas tij, mazhoranca po e flak atë drejtim, duke e zbehur në vend të përqendrimit të forcave te reformat dhe standardet që kërkohen. Në fjalën e tij, ai ka lidhur këtë sjellje me qasjen e përgjithshme politike, ku vendimet shfaqen më shumë si promovim i figurës qendrore se sa si çështje thelbësore për interesin publik.
Në kuadër të kësaj denoncimi, deputeti ka përdorur edhe një qasje satirike për të përshkruar procesin ligjor. Ai ka pretenduar se ligjet e reja po trajtohen si “Besa” e Gysit, një formulim që e përdori për të sugjeruar se premtimet dhe betimet politike po kthehen në slogane, pa garanci reale për efektet e tyre. Gjekmarkaj tha se në vend të një pune serioze ligjvënëse, qasja po mbështetet te etiketime që synojnë të mbulojnë mungesën e substancës.
Gjatë fjalimit, ai ka ironizuar edhe mënyrën se si mazhoranca po e mbyll debatin dhe po e pranon çështjet pa rezistencë. Për ta ilustruar këtë, ai solli një shprehje tjetër satirike, duke e quajtur “Prania besnike” e Ron Yeffet. Edhe kjo referencë u përdor për të shprehur idenë se pjesëmarrja dhe mbështetja e shumicës po shndërrohen në një pozicion automatik, pa angazhim kritik, pa argument dhe pa reflektim mbi pasojat e vendimeve.
Gjekmarkaj: Ligjet “Besa” e Gysit dhe “Prania besnike” e Ron Yeffet
Deputeti i PD ka vazhduar më tej me argumentin e tij se Parlamentit i është hequr roli i plotë kontrollues dhe është kthyer në një mekanizëm që thjesht zbaton vullnetin politik të qeverisë. Sipas tij, kjo qasje e bën procesin më pak të dobishëm për qytetarët dhe më shumë të orientuar drejt komoditetit të mazhorancës. Ai ka theksuar se ky model krijon përshtypjen e një teatri, ku vendimet miratohen në mënyrë të parashikueshme dhe diskutimet humbasin vlerën e tyre.
Një pjesë e fjalës së Gjekmarkaj-it ka shkuar edhe te raporti i mazhorancës me prioritetet afatgjata politike. Ai ka përmendur integrimin evropian si një element që, sipas tij, po lihet në hije. Në këtë logjikë, ai ka argumentuar se kur vëmendja zhvendoset nga reforma te integrimi, qytetarët dhe institucionet mbeten pa përgjigje konkrete ndaj sfidave që kërkojnë seriozitet. Për këtë arsye, ai ka ngritur akuza se pushteti po zgjedh një trajektore që nuk garanton progres.
Në përfundim të fjalës, Agron Gjekmarkaj ka përcjellë idenë se qëndrimi i mazhorancës nuk është i pavarur dhe se po udhëhiqet nga një qendër e vetme politike. Me ironinë e tij, ai ka tentuar të nxjerrë në pah kontrastin mes asaj që qytetarët presin nga ligjvënia dhe mënyrës si po funksionon realisht. Konferenca e Kryetarëve u shoqërua kështu nga një reagim kritik, ku satira u përdor për të vënë në pah atë që deputeti e quajti nënshtrim, fasadë dhe largim nga rruga e integrimit.
Botuar fillimisht në Albeu