Gazetarja britanike Helen Roberts rikthen në vëmendje një takim të veçantë të 20 viteve më parë me Christa Pike, një e dënuar amerikane, të cilën këtë javë e rrethoi një lajm i rëndë: ajo mbijetoi pas dy dozave vdekjeprurëse. Në rrëfimin e saj, Roberts shprehet se intervista e atëhershme i ka lënë një përshtypje të qëndrueshme dhe se mendimi për Pike nuk i është hequr kurrë nga koka.
Për Helen Roberts, kujtimi i intervistës është i lidhur ngushtë me ndjesinë që ajo i kishte përjetuar gjatë bisedës. Ajo e përshkruan si një përvojë që i dukej sikur po shihte një film horror, pikërisht për intensitetin e situatës dhe për faktin se përballë kishte një person, jeta e të cilit kishte marrë një kthesë të errët dhe të vështirë për t’u kuptuar nga distanca. Edhe pse kanë kaluar dy dekada, gazetarja thotë se ende nuk heq dorë së menduari për atë që kishte parë dhe dëgjuar.
Rrëfimi i Roberts lidhet me një ngjarje që është bërë publike këtë javë: Christa Pike ka mbijetuar pasi iu dhanë dy doza vdekjeprurëse. Lajmi i mbijetesës e rikthen historinë e saj në qendër të vëmendjes, por është fakti se gazetaria britanike e kishte takuar më herët atë që e bën rrëfimin të veçantë. Helen Roberts kujton se, që nga koha e intervistës, ajo e ndjeu se situata kishte një tension të pazakontë, që nuk dukej thjesht si “material” për një shkrim, por si një përjetim që të hyn në mendje.
Gazetarja shpjegon se edhe sot e kësaj dite i kthehet në mendje fytyra dhe prezenca e Christa Pike. Ajo thekson se pavarësisht se kanë kaluar vite, imazhi i asaj bisede dhe atmosferës së krijuar mbetet i gjallë. Roberts e lidh këtë me mënyrën se si u zhvillua intervista 20 vite më parë, si dhe me ndikimin që ajo la tek ajo si profesioniste, por pa i kthyer detajet në spekulime apo interpretime të reja. Për të, ajo bisedë ishte një moment i fortë që nuk është zbehur me kohën.
“Sikur po shihje një film horror”: Helen Roberts sërish te Christa Pike
Ndërkohë, ngjarja e fundit i shton peshë historisë së Pike. Ajo doli gjallë pas dy dozave vdekjeprurëse, një fakt që e bën edhe më të veçantë faktin që Roberts kishte kaluar kohë përpara kaq vitesh me të. Në rrëfimin e saj, gazetarja e mban fokusin tek kujtimi i takimit, tek përshtypja që i mbeti, dhe tek mënyra sesi ajo ende e përshkruan përjetimin e asaj kohe si diçka që nuk i ngjan zakonisht intervistave të tjera.
Helen Roberts nuk e trajton çështjen si një histori të mbyllur në kohë. Përkundrazi, ajo tregon se, edhe pas dy dekadash, mendimi për Christa Pike vijon të qëndrojë. Mbi këtë, fakti që Pike këtë javë ka mbijetuar pas dy dozave vdekjeprurëse e rihap bisedën publike për jetën e saj dhe për rrugët që një person mund të përshkojë në situata të jashtëzakonshme. Në këtë mënyrë, intervista e 20 viteve më parë dhe lajmi i fundit lidhen në një vijë kujtese, ku Roberts mbetet një dëshmitare e distancuar, por e prekur nga ajo që kishte parë.
Rrëfimi i Helen Roberts, i publikuar në kuadrin e rikthimit të vëmendjes te Christa Pike, nënvizon se disa takime mbeten të ngulitura. Edhe kur koha kalon, disa imazhe dhe disa fragmente bisede mbeten aktive në mendje. Për gazetaren britanike, kjo është arsyeja pse ajo thotë se ende nuk heq dorë së menduari për Pike, duke e quajtur përvojën e atëhershme si diçka që i ngjante një filmi horror—një mënyrë për të shpjeguar se sa e fortë dhe sa e pazakontë kishte qenë.
Botuar fillimisht në Albeu