Fibromat e mitrës janë masa jo kancerogjene që zhvillohen në murin muskulor të mitrës. Ato prekin shumë gra gjatë moshës riprodhuese dhe, megjithëse shpesh vihen re gjatë kontrollit gjinekologjik, jo gjithmonë shoqërohen me simptoma apo me probleme konkrete me fertilitetin. Në shumë raste, gratë me fibroma kanë shtatzëni normale dhe lindje të suksesshme.
Fibromat mund të ndryshojnë si në madhësi, ashtu edhe në numër e pozicion. Disa prej tyre rriten, ndërsa disa qëndrojnë të qëndrueshme për periudha të ndryshme kohore. Shpërndarja e tyre brenda mitrës është një element kyç, sepse vendndodhja ndikon në mënyrën se si ato mund të ndikojnë në ciklin menstrual dhe në ndjesitë e përditshme.
Ekzistojnë tre lloje kryesore të fibromave. Së pari janë ato që zhvillohen brenda muskulit të mitrës. Së dyti, fibromat që rriten në shtresën e jashtme të mitrës. Dhe së treti janë fibromat që rriten brenda zgavrës së mitrës. Kur madhësia dhe vendndodhja ndryshojnë, ndryshojnë edhe simptomat, prandaj dy gra me diagnozë të ngjashme mund të përjetojnë përvoja krejt të ndryshme.
Ndër shenjat më të zakonshme të fibromave bëjnë pjesë menstruacionet e rënda ose të zgjatura, dhimbjet gjatë ciklit menstrual dhe gjakderdhjet mes periodave. Disa gra raportojnë edhe dhimbje gjatë marrëdhënieve seksuale, si dhe ndjenjën e presionit në bark apo fshikëz. Ky presion mund të vijë si pasojë e rritjes së masave fibromatoze dhe të jetë më i dukshëm kur fibromat janë të mëdha ose në pozicione që prekin organet përreth.
Shkaku i saktë i fibromave nuk është i njohur plotësisht, por dihet se hormonet estrogjen dhe progesteron luajnë rol të rëndësishëm në zhvillimin e tyre. Përveç këtij faktori, rreziku për rritjen e fibromave duket se është më i lartë te gratë me mbipeshë, tek ato me histori familjare të fibromave, tek gratë që kanë tension të lartë dhe tek personat me mungesë të vitaminës D. Këto të dhëna ndihmojnë në identifikimin e grupeve ku duhet treguar më shumë vëmendje në kontrollet periodike.
Fibromat shpesh nuk e prishin fertilitetin, por kërkojnë vlerësim
Diagnoza zakonisht vendoset përmes ultrazërit, rezonancës magnetike ose procedurave të specializuara si histeroskopia. Zgjedhja e metodës lidhet me mënyrën se si fibromat dyshohet të jenë të pozicionuara dhe sa të mëdha janë. Në këtë fazë, mjekët i kushtojnë vëmendje simptomave dhe edhe planeve të gruas për shtatzëni, sepse trajtimi nuk ka të njëjtin qëllim për të gjitha rastet.
Trajtimi i fibromave varet nga intensiteti i ankesave dhe nga prioritetet e pacientes. Disa raste trajtohen me medikamente hormonale ose qetësues kundër dhimbjeve, sidomos kur synohet të lehtësohen simptomat pa ndërhyrje kirurgjikale. Në situata të tjera, kur fibromat shkaktojnë probleme të rëndësishme ose kur kërkohet heqja e tyre për arsye mjekësore, mund të nevojitet ndërhyrje kirurgjikale për heqjen e fibromave.
Përveç trajtimit të drejtpërdrejtë, ekspertët rekomandojnë edhe kujdes në stilin e jetesës. Ruajtja e një peshe të shëndetshme dhe ushqyerja e pasur me fruta e perime mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut për zhvillimin e fibromave. Këto hapa kanë vlerë praktike në menaxhimin afatgjatë dhe plotësojnë planin mjekësor, veçanërisht te gratë që janë në moshë riprodhuese dhe po planifikojnë të ardhmen.
Botuar fillimisht në Bota Sot
