Një dokument i Europol ka hedhur dritë mbi mënyrën se si karteli famëkeq ekuadorian “Los Lobos” ndërtoi një rrjet ndërkombëtar të trafikut të drogës me shtrirje në Evropë. Në dosjen e analizuar përmendet se në këtë skemë ka pasur edhe rol kyç një grup kriminal shqiptar, duke lidhur dy hapësira gjeografike shumë larg mes tyre.
Sipas dokumentit, “Los Lobos” nuk vepronte thjesht si një organizatë e izoluar. Përkundrazi, karteli arriti të ndërtonte një rrjet transporti dhe shpërndarjeje që synonte tregje të ndryshme në kontinentin evropian. Elementet e përshkruara në dosje tregojnë se grupi shfrytëzonte kanale që e bënin trafikun e lëndëve narkotike më të vështirë për t’u zbuluar, sidomos në fazën e dërgesave dhe kamuflimit të mallrave.
Në qendër të skemës së përshkruar nga Europol shfaqet përdorimi i kompanive të eksportit të frutave. Këto kompani shërbenin si fasadë për të fshehur dërgesat e drogës, duke i maskuar në një aktivitet që në pamje të parë dukej krejt i zakonshëm tregtar. Ky mekanizëm ulte gjasat që autoritetet të dyshonin menjëherë, pasi transportet e frutave zakonisht shoqërohen me zinxhirë logjistikë të zakonshëm dhe të rregullt.
Dokumenti i Europol thekson se organizata përdorte dërgesa të kamufluara, ku pjesa e fshehur i referohet kokainës. Në dosje përmendet se dërgesat e kokainës dërgoheshin të përziera dhe të mbuluara brenda rrjedhës së mallrave që pretendoheshin si eksporte frutash. Kjo tregon një planifikim të kujdesshëm, si në koordinimin e transportit, ashtu edhe në mënyrën se si do të kalonin kontrollet.
Lidhjet mes grupit shqiptar dhe kartelit “Los Lobos” zbulojnë një rrjet të sofistikuar
Rëndësi të veçantë në analizë ka roli i grupit kriminal shqiptar. Dokumenti sugjeron se lidhjet mes tyre ishin të mjaftueshme për ta bërë skemën funksionale, duke i dhënë zinxhirit ndërkombëtar një komponent tjetër operativ. Pra, nuk bëhet fjalë vetëm për bashkëpunim të rastësishëm, por për një ndërveprim që shtrihet në mënyrën e organizimit të dërgesave dhe kalimin e tyre përmes kanaleve të mundshme.
Sipas dosjes, rrjeti i trafikut të drogës kishte shtrirje në Evropë, çka nënkupton se transportet nuk përfundonin në një vend të vetëm, por synonin shpërndarje në tregje të ndryshme. Kjo e bën çështjen më komplekse, sepse përfshin koordinim mes aktorëve të ndryshëm dhe përdorimin e mjeteve që të mbajnë në funksion edhe kur rrugët e transportit ndryshojnë.
Komponenti i kamuflimit përmes industrisë së eksportit të frutave shërben si një shembull i mënyrës sesi organizatat kriminale përpiqen të përfitojnë nga aktivitetet legjitime. Në rastin e “Los Lobos”, dokumenti i Europol e vë theksin tek mënyra se si fasadat tregtare mund të përdoren për të transportuar substanca të paligjshme pa u vënë re. Në këtë kuadër, grupi shqiptar shfaqet si pjesë e mekanizmit që e mundësonte skemën, duke e integruar trafikun në zinxhir më të gjerë ndërkombëtar.
Ndërsa autoritetet në Evropë vazhdojnë të ndjekin gjurmët e rrjeteve të tilla kriminale, dokumenti i Europol ofron një pamje më të qartë të mënyrës sesi funksionojnë lidhjet mes grupeve në rajone të ndryshme. Përfshirja e një grupi kriminal shqiptar në skemën e ndërtuar nga karteli ekuadorian “Los Lobos” tregon se trafiku i drogës nuk është vetëm çështje lokale, por një problem transnacional ku organizatat gjejnë mënyra të reja për të anashkaluar kontrollet.
Botuar fillimisht në Albeu