Emin Haziri: refugjat 7-vjeç, yll i gastronomisë në Milano

Emin Haziri është një nga emrat shqiptarë që po fiton vëmendje në gastronominë italiane, me një rrugëtim të nisur shumë herët dhe në kushte krejt ndryshe nga ato që gëzon sot. Ai u largua nga Kosova me familjen e tij në kohën e luftës, kur ishte vetëm shtatë vjeç. Për shumë vite, historia e tij ka qenë e lidhur me punën, këmbënguljen dhe një pasion që u kthye në karrierë.

Pas tri ditësh udhëtim, familja e tij arriti në Trieste të Italisë, ku kërkuan strehim si refugjatë. Sipas rrëfimeve të tij, nuk kishin shumë gjëra me vete dhe nata e parë në vendin e ri i gjeti duke fjetur poshtë shkallëve. Kjo periudhë e vështirë shënoi fillimin e një jete të re, ku sfida kryesore ishte përshtatja dhe gjetja e një rruge përpara, pa e ditur ende se çfarë i priste.

Edhe pas vendosjes në Itali, vështirësitë nuk u zhdukën. Në shkollë, Haziri kujton se ndihej i poshtëruar, pasi nuk fliste mirë italisht dhe nuk mund të kishte shumë nga ato që shokët e tij kishin. Për më tepër, familja nuk kishte mundësi financiare për t’i plotësuar dëshirat e tij. Në këtë kontekst, ai e pa gjithmonë të nevojshme që të ndërtonte hap pas hapi një jetë më të mirë, duke u mbështetur te përpjekja e tij dhe te vendosmëria për të mos u ndalur.

Megjithatë, përtej vështirësive, Haziri e gjeti drejtimin që do t’i ndryshonte të ardhmen. Prindërit e tij dëshironin që ai të bëhej mjek, por Emin Haziri zgjodhi kuzhinën. Ai e shihte këtë jo vetëm si profesion, por si dashuri të kultivuar që në fëmijëri, duke parë nënën dhe gjyshet e tij teksa gatuanin. Ajo që nisi si vëzhgim në shtëpi u kthye gradualisht në një synim të qartë për të ardhmen e tij.

Çmimi “Corona Radiosa” i hap rrugën suksesit të Emin Hazirit

Përkushtimi i tij ndaj gastronomisë e çoi në bashkëpunime dhe etapa që e konsoliduan profesionalisht. Haziri nisi të punonte me kuzhinierin e njohur italian Antonino Cannavacciuolo. Në moshën 25-vjeçare, atij iu besua drejtimi i kuzhinës së restorantit të tij me yll Michelin në Torino. Kjo ishte një pikë kthese në karrierën e tij, duke e vendosur në qendër të një mjedisi ku kërkohet nivel i lartë profesional dhe disiplinë në çdo detaj.

Karriera e mëtejshme vijoi me hapa të rëndësishëm. Në vitin 2024, Forbes Italia e përfshiu Emin Hazirin në listën “Under 30”, duke e vlerësuar si një nga të rinjtë me potencial në fushën e gastronomisë. Po atë vit, ai nisi një kapitull të ri në Milano, ku hapi restorantin Procaccini. Ky restorant mbart konceptin e tij të kuzhinës, ku tradita italiane ndërthuret me interpretime bashkëkohore. Theksi vihet te cilësia e përbërësve, produktet sezonale dhe teknikat moderne të gatimit.

Rruga drejt njohjes zyrtare në skenën gastronomike u reflektua edhe me vlerësime konkrete. Në nëntor të vitit 2025, restoranti Procaccini u vlerësua me yllin e parë Michelin. Më tej, më 2 nëntor 2026, Procaccini Milano mori çmimin “Corona Radiosa” nga “Il Golosario Ristoranti 2027”. Çmimi iu nda restorantit të drejtuar nga Haziri si shef kuzhine dhe bashkëpronar, në adresën Via Procaccini 33. Ky vlerësim u dha për rrugëtimin, kërkimin gastronomik dhe përkushtimin e ekipit në kuzhinë.

Procaccini Milano është themeluar në vitin 2024 nga sipërmarrësi Paolo Marafioti, i cili i ofroi Hazirit mundësinë për të zhvilluar identitetin e tij gastronomik. Pas suksesit në formën e çmimeve dhe vlerësimeve, Haziri ka edhe një arritje tjetër që mbetet po aq e rëndësishme: atë familjare. Pas shumë vitesh pune, ai arriti t’ua blinte prindërve një shtëpi, duke përmbushur një dëshirë të veçantë për familjen që dikur u detyrua të largohej nga Kosova. Nga largimi si fëmijë refugjat, te ndërtimi i një karriere në Itali, rrugëtimi i Emin Hazirit shihet si një histori e diasporës kosovare që nisi nga e para dhe, me punë e këmbëngulje, u shndërrua në sukses.

Botuar fillimisht në Telegrafi

Exit mobile version