Michelle dhe Lavinia Osbourne kanë një histori që sfidon pritshmëritë e zakonshme familjare. Ato kanë lindur në vitin 1976 në Britaninë e Madhe, me vetëm disa minuta diferencë, por me kalimin e viteve zbuluan se marrëdhënia e tyre biologjike nuk ishte ashtu siç kishin besuar gjithmonë. Një test ADN-je, i bërë pas shumë dyshimesh, e ktheu krejtësisht rrëfimin familjar, duke nxjerrë në pah se motrat nuk kishin të njëjtin baba biologjik.
Dy motrat u rritën duke menduar se babai i tyre ishte një burrë me emrin James. Ai nuk kishte qenë pjesë e jetës së tyre në mënyrë të vazhdueshme dhe, megjithatë, për një kohë të gjatë nuk u shfaqën prova të qarta që të linin vend për dyshime. Fëmijëria e tyre ishte e vështirë, dhe rrethanat familjare e bënë më të ndërlikuar edhe kërkimin për të vërtetën. Nëna u bë nënë në moshën 19-vjeçare dhe, për shkak të situatave të rënda, vajzat kaluan periudha të ndryshme larg saj—herë te kujdestarë, herë në familje strehuese.
Në një moment, ndërsa nëna ndiqte një program universitar në Londër, Michelle dhe Lavinia jetuan me një grua të cilën e quanin “gjyshe”. Në fakt, ajo nuk ishte gjyshe biologjike, por nëna e shoqes më të mirë të nënës së tyre. Motrat e përshkruan atë si të rreptë dhe jo shumë të ngrohtë emocionalisht. Kur Michelle dhe Lavinia ishin 10 vjeçe, u bashkuan sërish me nënën në Londër, por edhe aty kushtet nuk ishin të lehta: Lavinia ka treguar se nëna e saj ishte shpesh e paarritshme si fizikisht, ashtu edhe emocionalisht. Në këtë sfond, lidhja mes dy motrave u kthye në pikën më të sigurt, atë që i mbante të lidhura fort.
Ndërsa koha kalonte, Lavinia u përpoq të kuptonte më shumë rreth prejardhjes së saj. Në këtë proces, ajo gjeti emrin e James, burrin të cilin e kishte si babain e saj të supozuar. Ajo ndjeu një lloj lidhjeje me të. Michelle, përkundrazi, nuk e kishte të njëjtën ndjesi dhe, me kalimin e kohës, dyshimet e saj u shtuan edhe më shumë. Në kohën kur nëna nisi të shfaqte shenja të demencës së hershme dhe nuk ishte më në gjendje të jepte përgjigje të qarta, Michelle pa një fotografi të James dhe, sipas saj, nuk shihte asnjë ngjashmëri mes tyre.
Superfekondimi heteropaternal zbuloi baballarë biologjikë të ndryshëm
Për t’i dhënë fund pasigurisë, Michelle vendosi të blinte një test ADN-je për përdorim në shtëpi. Rezultatet sollën një zbulim tronditës: më 14 shkurt 2022, në të njëjtën ditë kur nëna ndërroi jetë, Lavinia mori përgjigjen që tregonte se ajo dhe Michelle nuk kishin të njëjtin baba biologjik. Edhe pse moralisht dhe emocionalisht ishin motra nga nëna, nga pikëpamja gjenetike ato rezultuan të ishin gjysmëvëllezër/gjysmë motra nga babai—pra një situatë që nuk pritej për binjakë me diferencë të vogël në lindje.
Fenomeni lidhet me një rast shumë të rrallë biologjik, i quajtur “superfekondim heteropaternal”. Ky proces ndodh kur një grua liron më shumë se një qelizë vezë gjatë të njëjtit cikël menstrual dhe secila prej tyre fekondohet nga spermatozoide të burrave të ndryshëm. Në këtë rast, fëmijët lindin si binjakë, por gjenetikisht janë gjysmëvëllezër ose gjysmëmotra: kanë të njëjtën nënë, por jo të njëjtin baba. Ky proces mund të ndodhë vetëm te binjakët dyvezorë, pra kur dy qelizat vezë fekondohen veçmas. Ndryshe nga binjakët njëvezorë, këto binjakë nuk janë gjenetikisht identikë.
Testet treguan se babai biologjik i Michelle nuk ishte James, por një burrë me emrin Alex, vëllai i një shoqeje të nënës së tyre. Lavinia, për të pasur konfirmim të plotë, vendosi të bënte edhe vetë testin ADN-je. Rezultati i saj tregoi se as James nuk ishte babai biologjik i saj. Babai biologjik i Lavinia-s ishte një burrë tjetër, me emrin Arthur. Takimi me të atin biologjik ishte shumë emocional për Lavinia-n: ajo ka thënë se ndjeu menjëherë një afërsi të veçantë dhe se, për herë të parë, pati ndjesinë se kishte gjetur një vend ku i përkiste. Në raportimet e publikuara, Michelle dhe Lavinia Osbourne konsiderohen si rasti i vetëm i dokumentuar në Britaninë e Madhe i binjakëve me baballarë të ndryshëm. Në botë janë përmendur vetëm rreth 20 raste të tilla të dokumentuara.
Pavarësisht zbulimit tronditës, Michelle dhe Lavinia mbetën të lidhura fort. ADN-ja e bëri të qartë një të vërtetë të papritur, por nuk ndryshoi atë që për to kishte peshën më të madhe: jetën e përbashkët, fëmijërinë e vështirë dhe mbështetjen që i kishin dhënë gjithmonë njëra-tjetrës. Ekspertët, nga ana tjetër, theksojnë se raste të ngjashme mund të jenë më të shumta, sepse jo të gjithë binjakët bëjnë teste ADN-je dhe shumë histori të tilla mund të mbeten pa u zbuluar kurrë.
Botuar fillimisht në Telegrafi