Publicisti Adriatik Dosti ka reaguar ashpër lidhur me mënyrën si, sipas tij, po përdoret emri i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në debatet aktuale politike. Në një reagim të gjatë publik, ai thekson se UÇK-ja nuk ka qenë pronë e asnjë partie politike dhe as e disa komandantëve të caktuar, por një histori që i përket të gjithë shoqërisë dhe tërë popullit që u përball me luftën për liri.
Dosti argumenton se lufta nuk u zhvillua vetëm në një zonë apo nga një grup i vetëm, por nga e gjithë Kosova. Ai përmend se sakrificat për lirinë erdhën nga Drenica, por edhe nga qendrat e tjera të vendit: Prishtina, Ferizaj, Skenderaj, Peja, Gjakova, Prizreni, Mitrovica, Kacanik, Lipjani, Vushtria, Podujeva, Malisheva dhe Suhareka. Sipas tij, ky është thelbi i luftës dhe meriton të trajtohet si i tillë, pa u kthyer në narrativë të përzgjedhur për interesa të caktuara.
UÇK është sakrificë e popullit, jo çiflig politik
Në reagimin e tij, publicisti kritikën e drejton edhe ndaj glorifikimit të figurave politike që dolën nga lufta. Dosti përmend emra si Sami Lushtaku, Ramush Haradinaj, Hashim Thaçi, Kadri Veseli dhe Fatmir Limaj, duke u shprehur se askush nuk luftoi që Kosova të “vidhej” dhe të përdorej si “çiflig personal”. Për të, mënyra se si po përdoren figura të caktuara në skenën politike të sotme bie ndesh me sakrificat e atyre që ranë në luftë.
Ai e quajti “çmenduri” idenë që të kërkohet autonomi apo “republikë e pavarur e Drenicës”, duke e lidhur këtë me zhvillimet e fundit që lidhen me arrestimin e Sami Lushtakut nga Policia e Kosovës pas incidenteve të fundit në Skenderaj. Dosti e shtron këtë çështje si argument për të treguar, sipas tij, se emri dhe lufta po përdoren për qëllime që nuk përputhen me idenë e lirisë dhe me frymën e sakrificës së përgjithshme.
Publicisti flet edhe për ish-presidentin Ibrahim Rugova, duke thënë se amaneti i tij nuk ishte realiteti politik dhe ekonomik që, sipas Dostit, po përjetohet aktualisht në Kosovë. Ai vijon më tej me një kritikë të gjerë për klasën politike, duke përmendur se shumë ish-luftëtarë dhe dëshmorë të UÇK-së nuk sakrifikuan për një shtet pa drejtësi, pa ligj dhe me institucione që, sipas tij, nuk po funksionojnë siç duhet.
Një pjesë e rëndësishme e reagimit lidhet me shqetësimin se emri i UÇK-së dhe sakrifica e dëshmorëve po përdoret për interesa politike ose personale. Dosti sjell në vëmendje se luftëtarët dhe ata që dhanë jetën nuk e bënë këtë që vendi të përfundonte nën një përdorim të tillë, ku paqja të shndërrohet në hapësirë për përfitime dhe keqpërdorime. Ai argumenton se nëse në paqe Kosova do të kërkohej të përdorej si pronë e atyre që, sipas tij, janë futur në shtegtime të rrezikshme politike, atëherë kuptimi i sakrificës do të cenohej.
Në fund, reagimi i Dostit përfshin një thirrje për respekt ndaj sakrificës së UÇK-së dhe ndaj atyre që ranë e që mbeten gjallë. Ai përmbyll me një ide të përgjithshme që lufta në kohë lufte për vendin dhe popullin është trimëri e sakrificë, ndërsa ta udhëheqësh vendin në paqe është patriotizëm, zotësi dhe mençuri. Sipas këtij qëndrimi, asnjë rrethanë politike nuk duhet ta mbulojë faktin se UÇK-ja nuk ishte dhe nuk mund të mbetet pronë e askujt, por një monument i heroizmit e lavdisë së një populli të tërë në luftën për liri, dinjitet dhe pavarësi.
Botuar fillimisht në Bota Sot
