Banorët e Divjakës kanë vijuar mbrëmjen e së enjtes protestën për të 42-ën herë, duke shprehur edhe një herë kundërshtimin e tyre ndaj projektit për reformën administrative territoriale. Edhe pse numri i protestuesve është i vogël, pjesëmarrësit insistojnë në të njëjtin qëndrim: ata e kundërshtojnë bashkimin e Divjakës me Lushnjën si pjesë e një ndryshimi që, sipas tyre, do të ndikonte në mënyrën si menaxhohet dhe qeveriset territori.
Ftesa për të mos u pranuar kjo reformë ka qenë mesazhi kryesor i protestave të njëpasnjëshme që nga dita e parë. Në këto 42 ditë, banorët janë rreshtuar kundër projektit të PS për reformën administrative territoriale, i cili parashikon bashkimin e Divjakës me Lushnjen. Në çdo ditë proteste, ata kanë përsëritur se nuk e shohin të arsyeshme këtë lëvizje administrative dhe se duan të dëgjohen përpara se të merret një vendim përfundimtar.
Edhe të enjten, organizimi i protestuesve u pa qartë në qëndrimin e tyre të pandryshuar. Folësit kanë vijuar të mbajnë të njëjtën linjë argumenti, duke theksuar kundërshtimin ndaj projektit që synon të ndryshojë kufijtë dhe strukturën administrative. Në skenë kanë dalë banorë që i njohin më së miri shqetësimet e zonës, ndërsa kanë kërkuar që vendimi të rishikohet, duke marrë parasysh zërin e banorëve të Divjakës.
Përveç banorëve të pranishëm, kësaj radhe në protestë i është bashkuar edhe një figurë që lidhet me administrimin lokal. Ish drejtori ka marrë fjalën mes protestuesve të enjten, duke i dhënë edhe më shumë peshë tubimit dhe duke reflektuar vazhdimësinë e pakënaqësisë në komunitet. Prezenca e tij është përmendur si një element që ka shtuar vëmendjen ndaj protestës, edhe kur numri i pjesëmarrësve nuk është i lartë.
42 ditë protestë në Divjakë kundër bashkimit me Lushnjën
Protesta e së enjtes vjen pas një periudhe të gjatë ku banorët kanë mbajtur pozicionin e tyre pa u tërhequr. Pavarësisht se tubimet nuk kanë mbledhur një numër të madh personash çdo ditë, protestuesit vijojnë të qëndrojnë të palëkundur në kundërshtimin e projektit të PS për reformën administrative territoriale. Në këtë mënyrë, Divjaka mbetet një rast i veçantë ku qytetarët shfaqin një reagim të zgjatur ndaj një vendimmarrjeje që prek drejtpërdrejt territorin e tyre.
Qëndrimi kundër bashkimit Divjakë–Lushnjë është i njëjtë gjatë gjithë ditëve të protestës. Banorët e Divjakës kërkojnë që të mos ndërmerret kjo lëvizje administrative, e cila, sipas tyre, do të ndryshonte raportin mes komunitetit dhe strukturave që e administrojnë. Në fjalimet e mbajtura gjatë tubimit, është theksuar fakti që qytetarët po protestojnë përballë një projekti të paracaktuar, të cilin ata nuk e pranojnë dhe po e kundërshtojnë publikisht prej më shumë se një muaji e gjysmë.
Edhe pse protestuesit kanë qenë “të vegjël në numër”, siç është përshkruar në informimin për tubimin e së enjtes, fakti që protesta ka arritur në 42 ditë tregon se shqetësimi nuk është shuar. Banorët vazhdojnë të shprehen përmes fjalës dhe pjesëmarrjes në tubime të rregullta, duke e bërë kundërshtimin ndaj projektit një element të përhershëm të javëve të fundit. Me të njëjtën logjikë, ata e kanë mbajtur të pandryshuar kërkesën për rishikim të reformës, duke ngritur zërin e tyre kundër bashkimit të Divjakës me Lushnjën.
Protesta e 42-të e Divjakës mbyllet në një atmosferë këmbënguljeje, ku banorët vijojnë të kërkojnë dëgjim dhe të shfaqin rezistencë ndaj ndryshimit administrativ të parashikuar. Mbrëmja e së enjtes ka shënuar radhën e radhës së tubimeve që e kanë kthyer kundërshtimin në një proces të gjatë, jo vetëm në një reagim të momentit. Deri më tani, qëndrimi i komunitetit mbetet i njëjtë: Divjaka nuk e pranon bashkimin me Lushnjën si pjesë e reformës administrative territoriale të paralajmëruar në projekt.
Botuar fillimisht në Albeu