Erza Limani, ish-recepcioniste e hotelit “Sonoma”, ka dhënë sërish dëshminë e saj në rigjykimin që po zhvillohet në Gjykatën Themelore në Prishtinë, në rastin që lidhet me rënien e Marisë Clarës nga dritarja e hotelit. Në seancë, ajo ka rrëfyer çastet menjëherë pas incidentit, si dhe atë që ka parë dhe dëgjuar në atë moment, përfshirë reagimin e Endrit Nikës.
Sipas tregimit të saj në gjykatë, pas rënies së Maria Clarës, situata në ambientet e hotelit u përshkallëzua shpejt. Limani ka përshkruar mënyrën si u krijua alarmi dhe si kanë reaguar punonjësit e hotelit, teksa përpiqeshin të kuptonin se çfarë kishte ndodhur. Në dëshminë e saj, ajo ka theksuar se për rrethanat e rastit nuk bëhej fjalë për një ngjarje të zakonshme, por për diçka që kishte ndodhur nga lartësia e dritares dhe që, sipas saj, ishte e vështirë të shpjegohej.
Një pjesë e rëndësishme e dëshmisë lidhet me distancën dhe kushtet brenda dhomës. Erza Limani ka shprehur bindjen se Maria Clara nuk mund të kishte rënë si pasojë e një veprimi të thjeshtë brenda dhomës, duke argumentuar se ishte “shumë larg dritares”. Ajo ka përdorur këtë formulim për të sqaruar pretendimin e saj se skenari i rënies nga krevati nuk qëndronte, për shkak të raportit mes vendit ku ndodhej krevati dhe dritares nga e cila ndodhi rënia.
Në këtë kontekst, recepsionistja ka folur edhe për reagimin e Endrit Nikës. Në rrëfimin e saj në rigjykim, ajo ka treguar çfarë ka vënë re nga sjellja e tij pasi ndodhi incidenti, duke e lidhur atë me çastet ku personat brenda hotelit u përballën me ngjarjen. Dëshmia e Limanit është paraqitur si një rrëfim i brendshëm i asaj kohe, i fokusuar në momentet pas rënies dhe në mënyrën si u transmetua situata për punonjësit.
Erza Limani ka theksuar se incidenti kishte ndodhur nga një pozicion i lartë, ndërsa lëvizjet dhe veprimet brenda dhomës nuk, sipas saj, e shpjegonin dot rënien në mënyrën e pretenduar. Ajo ka lënë të kuptohet se pamjet dhe distancat brenda dhomës ishin element kyç në analizën e saj, duke e bërë më të fortë argumentin se “e pamundur të bjerë nga krevati” ishte një mënyrë e shpjegimit që ajo nuk e pranonte.
Ndërsa procedurat gjyqësore vijojnë, dëshmia e ish-recepcionistes mbetet pjesë e shqyrtimit të rrethanave të rastit. Rigjykimi po zhvillohet në Gjykatën Themelore në Prishtinë dhe, sipas rrëfimit të saj, momentet pas rënies janë ndjerë si një situatë emergjente, me reagime të shpejta dhe me nevojën për të kuptuar se çfarë kishte ndodhur në dhomë. Përmendja e distancës “shumë larg dritares” dhe përshkrimi i mënyrës si u trajtua alarmi janë elemente që, në dëshminë e saj, i japin kuptim analizës së asaj që ajo pretendon të ketë parë.
Rigjykimi, në të cilin po përsëritet procesi gjyqësor, po mbledh prova të reja dhe sqarime nga dëshmitarë, përfshirë punonjës që kanë qenë të pranishëm në hotel atë ditë. Në seancë, dëshmia e Erza Limanit vjen si një rrëfim që përfshin çastet menjëherë pas incidentit, ku përmendet edhe reagimi i Endrit Nikës. Në përmbledhje, ajo ka përcjellë mesazhin se skenari i rënies nga krevati ishte i pamundur, pikërisht për shkak të distancës nga dritarja.
Distanca nga dritarja është kyç në dëshminë e recepsionistes
Me fjalët “E pamundur të bjerë nga krevati” dhe argumentin se krevati ishte “shumë larg dritares”, Erza Limani ka vendosur theksin te rrethanat brenda dhomës dhe te fakti që rënia, sipas saj, nuk mund të shpjegohej lehtë në atë mënyrë. Edhe reagimi që ajo thotë se ka vëzhguar nga Endrit Nika pas rënies, shërben si pjesë e rrëfimit të saj për çfarë ka ndodhur në hotel në ato minuta vendimtare.
Botuar fillimisht në Albeu