Didier Deschamps ka mbyllur zyrtarisht kapitullin e tij si trajner i Përfaqësueses së Francës, pas ndeshjes për vendin e tretë në Botërorin 2026. Edhe pse fati i Francës në turne nuk doli ashtu siç ai e kishte planifikuar, trajneri ka dhënë shpjegime të drejtpërdrejta për arsyet e vendimit të tij për t’u larguar nga drejtimi i “Gjelave”.
Në një intervistë pas ndeshjes ndaj Anglisë, Deshamps theksoi se gjithçka kishte të bënte me interesin e ekipit kombëtar dhe jo me logjikën personale. Ai u shpreh se kombëtarja franceze qëndron mbi çdo gjë dhe se, si trajner, ka qenë në shërbim të këtij misioni për plot katërmbëdhjetë vjet.
“Ekipi kombëtar francez është mbi gjithçka. Nuk më përket mua. Kam qenë në shërbim të tij në një mision për katërmbëdhjetë vjet. Nuk ka asgjë që kalon këtë fanellë”, ka thënë Deshamp. Më tej, ai ka konfirmuar se largimi nuk erdhi në mënyrë impulsive, por si një vendim i marrë pasi e vlerësoi se duhej të mbyllej ky fazë e tij. Sipas tij, arsyeja kryesore ishte ruajtja e dinamikës së ekipit dhe moslejimi i një situate të padurueshme.
Deshamp shpjegon vendimin: për ekipin, jo për veten
Trajneri theksoi se vendimi i tij nuk ishte për interesin e tij personal. “Largimi? Vendosa që duhej të mbaronte. Dhe nëse e mora këtë vendim, nuk ishte për veten time”, tha ai, duke shtuar se e kishte marrë “për të mirën e ekipit kombëtar francez”. Deshamps pranoi se mund të mos e kishte shprehur më parë me të njëjtën qartësi, por tha se e konsideronte të rëndësishme ta përsëriste sinqerisht: mjedisi për të ishte bërë i padurueshëm dhe, pikërisht për këtë, ai tha se ekipi kombëtar francez nuk e meriton një gjendje të tillë.
Ai gjithashtu shpjegoi se vendimi nuk u mor brenda natës. Rrjedhimisht, kur ai u njoftua, gjërat – sipas Deshamp – kishin filluar të ecin më mirë për përfaqësuesen franceze. Në këtë drejtim, trajneri solli edhe një detaj tjetër: sipas tij, ai mund ta kishte marrë vendimin edhe para Kupës së Botës, gjatë vetë Kupës, por nuk e bëri, pasi kishte respekt të veçantë për ekipin. Përzgjedhja për të pritur deri në përfundimin e ciklit lidhej, siç e përshkroi ai, me idenë e mosprishjes së fokusit të ekipit në momentet vendimtare.
Një pjesë e rëndësishme e deklaratës ishte edhe ajo që Deshamp paralajmëroi për të ardhmen e tij profesionale. Ai tha se ka dy mundësi: të jetë trajner klubi ose të rikthehet si trajner i një ekipi kombëtar. Të dyja opsionet, sipas tij, janë realiste dhe të mundshme. Megjithatë, ai shtoi se ekziston një “obligim diskrecioni” në të ardhmen e tij, që lidhet me atë që nuk dëshiron ta kthejë periudhën e tranzicionit në një presion publik mbi pasardhësin e tij.
Deshamp kërkoi të respektohet ky rregull dhe deklaroi se do të përmbahet nga të folurit për ekipin francez nga kjo mbrëmje e tutje. Në këtë mënyrë, ai synon të mos krijojë dinamika që mund ta vështirësojnë punën e atij që do ta zëvendësojë. Pikërisht në këtë kontekst ai përmendi emrin e Zinedin Zidan, i cili pritet të marrë drejtimin e pankinës franceze. Për Deshamp, lënia e hapësirës për pasardhësin është pjesë e përgjegjësisë pas një misioni të gjatë.
Ndërkohë, Botërori 2026 ka vazhduar të prodhojë statistika dhe rezultate që kanë tërhequr vëmendjen e publikut. Kylian Mbappe u shpall golashënuesi më i mirë i turneut me 10 gola, duke lënë pas Lionel Messin, i cili kishte tetë gola. Edhe pse Messi nuk arriti ta fitonte Botërorin e tij të dytë, Argjentina u përball me disfatë në finale, duke u mposhtur nga Spanja me shifrat 1-0. Në këtë përballje vendimtare, goli i vetëm u shënua nga Ferran Torres në minutën e 106-të, duke e çuar ndeshjen drejt kohëve shtesë derisa u konfirmua kampioni i ri.
Spanja e menaxhoi finalen me dominim të qartë, ndërsa ndeshja shënoi një tjetër kapitull të rëndësishëm të këtij Botërori. Kështu, teksa Deshamp i dha fund eksperiencës së tij si trajner i Francës, aktiviteti ndërkombëtar vijoi me ritme të larta, duke i lënë tifozët me kujtime të forta nga turneu, si në fushë ashtu edhe në vendimet e mëdha rreth stafeve teknike.
Botuar fillimisht në Bota Sot