Selektori i Spanjës, Luis de la Fuente, e ka shprehur hapur emocionin e tij pas triumfit në finalen e Botërorit, ku ekipi spanjoll mposhti Argjentinën me rezultat 1:0. Ai foli për ndjenjën e krenarisë që lidhet jo vetëm me titullin e fituar, por edhe me rrugëtimin që kjo skuadër ka ndërtuar gjatë kohës, duke u rritur me një ide të qartë loje.
De la Fuente u ndal te karakteri i këtij grupi futbollistësh, duke theksuar se gjenerata e tij ka qenë besnike ndaj konceptit që e ka shoqëruar gjatë gjithë rrugës. Sipas tij, kjo është një ekip që i është përmbajtur gjithmonë një filozofie, duke e kthyer atë në performancë të qëndrueshme në fushë.
“Ndjej shumë krenari për këtë gjeneratë futbollistësh që është rritur me këtë ide, ka qenë besnike ndaj saj dhe e ka bërë gjithnjë e më të mirë”, u shpreh trajneri. Ai e krahasoi këtë moment edhe me forcën e një grupi të mbledhur si familje, ku talentet e mëdha dhe cilësitë individuale janë bashkuar rreth një qëllimi të përbashkët.
“Na kanë dhënë shembullin e një grupi, të një familjeje, me futbollistë të mëdhenj dhe me talent të jashtëzakonshëm. Ndihem krenar”, shtoi De la Fuente, duke i dhënë peshë jo vetëm rezultatit final, por edhe rrugës që kanë kaluar për ta arritur atë.
Finalja u desh të vendosej më herët, por Spanja e mori gjithçka
Kur u pyet për emocionet e momentit, selektori i Spanjës e përshkroi kthimin pas si një mënyrë për të kuptuar vlerën e këtij suksesi. Ai tha se, kur mendon për këtë grup dhe rrugëtimin e tij, e kupton se me këtë gjeneratë janë fituar “gjithçka, gjithçka”.
De la Fuente nuk e fshehu edhe faktin se ai beson që finalja mund të ishte zgjidhur më shpejt. Ai tha se ndeshja duhej të kishte marrë fund më herët dhe se, sipas tij, ndërhyrjet e portierit argjentinas, Dibu Martinez, kanë bërë që avantazhi të mos vinte në kohë më të shpejtë. “Mendoj se ndeshja duhej të ishte vendosur shumë më parë. Ndërhyrjet e Dibu Martinezit na penguan të fitonim më herët dhe të kalonim në avantazh më shpejt”, tha ai.
Megjithatë, selektori theksoi se kjo ishte një finale Botërori dhe se në ndeshje të tilla duhet të vuash, madje edhe kur kundër teje ka një skuadër që për momentin luan me dhjetë lojtarë. Ai e lidhi këtë me natyrën e finales, ku edhe momentet e vogla mund të përcaktojnë rrjedhën e rezultatit dhe jo gjithmonë planet afatshkurtra shndërrohen menjëherë në gol.
Në këtë finale, Spanja triumfoi pas 120 minutave, duke e mbyllur sfidën 1:0 ndaj Argjentinës. Goli i vetëm u shënua nga Ferran Torres në minutën e 106-të, duke i dhënë ekipit spanjoll fitoren pas kohëve shtesë. Pjesa e parë u përmend si shumë e vakët, ndërsa më pas loja u ndez drejt pjesës vendimtare, ku mbizotërimi i spanjollëve u konkretizua vetëm në fund të kohës shtesë.
Edhe në një dimension më të gjerë, turneu solli edhe çmime individuale që e pasqyruan intensitetin e Botërorit. Kylian Mbappe u shpall golashënuesi më i mirë me 10 gola, duke e lënë pas Lionel Messin me 8 gola. Messi, megjithatë, nuk arriti të realizojë në finale, ku Argjentina u ndal nga Spanja me shifrat 1:0, duke regjistruar kështu humbjen e dytë në një finale Botërori. Spanja, nga ana tjetër, e zgjati rrugëtimin e saj në këtë Botëror dhe vendosi një rekord të ri, duke shkruar histori me finalen e saj të fituar ndaj Argjentinës.
Botuar fillimisht në Bota Sot
