Ornela Çuçi, ish-zv/ministre e Turizmit, ka folur mbi korrupsionin dhe mënyrën se si kontrollohen fondet e huaja, teksa diskutohet për Ukrainën në forume dhe dialogje gjeopolitike ku ajo merr pjesë. Në qendër të shqetësimeve të saj janë prokurimet, rindërtimi dhe fondet që lidhen me shuma të mëdha, për të cilat theksohet se janë të prirura të shoqërohen me rrezik abuzimi.
Çuçi i është referuar një modeli diskutimesh që, sipas mënyrës si shprehet, rikthehen shpesh kur flitet për situatën në Ukrainë: korrupsioni si fenomen i përsëritur dhe ndikimi i tij në mënyrën se si menaxhohen dhe shpërndahen burimet. Në këtë kuadër, ajo vë theksin te kontrolli mbi fondet e huaja, te prokurimet publike dhe te proceset e rindërtimit, ku vendimet dhe procedurat mund të ndikojnë drejtpërdrejt në transparencë dhe llogaridhënie.
Pjesë e argumentit të saj është edhe fakti se, kur flitet për rindërtimin dhe shumat që qarkullojnë në kontekste të tilla, përmenden shpesh “miliarda” që përmenden në diskutimet publike për të njëjtat çështje. Në këtë mënyrë, Çuçi e lidh nevojën për kontroll të fortë me përmasat e fondeve dhe me rrezikun që procedurat të mos respektojnë standardet e duhura.
Prokurimet dhe rindërtimi me fonde të huaja duhen verifikuar
Në rrjedhë të shpjegimeve, Ornela Çuçi i referohet edhe një debati që lidhet me regjistrime audio të publikuara nga Ahmetaj, ku përmenden Ron Yeffet dhe Rama, si dhe Ornela Çuçi vetë. Diskutimi që ajo sjell në vëmendje lidhet me një tezë konkrete: nëse audioja do të konfirmohej si autentike, atëherë prokuroria duhet të nisë hetim. Ky përfundim vendoset në fokus të një kërkese për verifikim të rrethanave dhe për kontroll të procedurave, veçanërisht atyre që lidhen me “no-bid”, një lloj procedure që nënkupton mungesë konkurrimi.
Në përmbledhjen e saj, Çuçi e orienton vëmendjen te nevoja që SPAK të kryejë hetime kur ekzistojnë elementë që ngrenë dyshime për mënyrën si janë zhvilluar procedurat. Në këtë kontekst, ajo e lidh kërkesën për hetim me dy aspekte të rëndësishme: së pari, me autenticitetin e regjistrimeve audio të përmendura në debat; së dyti, me implikimet e mundshme që këto regjistrime mund të kenë në interpretimin e mënyrës së prokurimeve dhe të vendimmarrjes.
Çështja e përmendur nuk është thjesht një detaj procedural, por lidhet me mënyrën si menaxhohen fondet dhe si kryhen prokurimet kur në lojë janë burime të jashtme dhe kur parashikohet rindërtim. Përmasat financiare, ku përmenden miliarda në bisedat gjeopolitike, e bëjnë edhe më të rëndësishme kontrollin. Në këtë kuadër, Çuçi thekson se çështja e korrupsionit dhe e transparencës duhet të trajtohet me mekanizma verifikimi, sidomos kur procedurat shfaqen si të pambështetura në konkurrim.
Duke e vendosur debatin brenda këtij kuadri më të gjerë, Ornela Çuçi sjell një mesazh që lidhet me domosdoshmërinë e hetimit dhe verifikimit të rrethanave, në mënyrë që të mos mbeten të paqartë elementet që mund të lidhen me prokurime pa ofertim. Në fund, ideja kryesore që përcillet është se, nëse regjistrimet e publikuara rezultojnë autentike, atëherë SPAK duhet të marrë në shqyrtim pretendimet dhe të verifikojë nëse procedurat kanë respektuar rregullat për administrimin e fondeve dhe për zbatimin e prokurimeve.
Botuar fillimisht në Albeu
