Chelsea ka hyrë në sezonin e ri të Premier League me një goditje të fortë, duke ndërtuar një repart sulmues që po bën përshtypje që në javët e para. Epoka e trajnerit spanjoll Xabi Alonso në “Stamford Bridge” nisi me fitore 3-2 ndaj Fulhamit në ndeshjen e parë të kampionatit, duke u dhënë menjëherë sinjale se skuadra në fazën ofensive mund të jetë vërtet e rrezikshme.
Në atë ndeshje, treshja e sulmit Cole Palmer, João Pedro dhe Morgan Rogers shënoi nga një gol secili. Cole Palmer pati një rol kyç, pasi shënoi dhe njëkohësisht asistoi te João Pedro, ndërsa ndikimi i të treve u pa qartë që në pjesën e hershme. Pas një sezoni të kaluar të vështirë, ku Palmer u përball edhe me probleme fizike dhe mungesë vazhdimësie, ai e gjeti sërish formën e tij më të mirë, duke treguar se mund të jetë një nga lojtarët që do të mbajë peshën kryesore për Chelsean gjatë këtij rrugëtimi.
Performanca e Palmerit ishte një nga pikat më pozitive për ekipin e Alonsos. 24-vjeçari regjistroi pesë goditje, tri pasime kyçe dhe pesë driblime, duke u shpallur lojtari i ndeshjes. Bashkëpunimi me João Pedron dhe Morgan Rogers u shfaq si një kombinim me potencial, që mund të rritet edhe më shumë në javët në vijim. João Pedro mund të luajë si sulmues, ndërsa Palmer dhe Rogers kanë aftësinë të lëvizin pas tij dhe të kërkojnë hapësira edhe në anët, duke i dhënë trajnerit më shumë alternativa në sulm.
Edhe Morgan Rogers, i cili iu bashkua Chelseat për një shumë rekord prej rreth 117 milionë funte, e nisi aventurën në mënyrën më të mirë, duke gjetur rrugën e rrjetës menjëherë në debutim. Të tre së bashku krijuan një treshe që premton shumë, por ndeshja ndaj Fulhamit nxori në pah edhe një anë që mbetet problematike për skuadrën. Pavarësisht fitores, Chelsea lejoi kundërshtarin të krijonte shumë raste, duke i dhënë kështu hapësira që nuk do të lejohen lehtë nga rivalë më të fortë.
Statistikat e ndeshjes e tregojnë qartë këtë. Fulhami regjistroi 14 goditje, vetëm dy më pak se Chelsea, ndërsa të dyja skuadrat patën nga gjashtë goditje në kuadrat. Ky profil i lojës tregon se, nëse Chelsea nuk përmirësohet në fazën defensive, mund të ketë probleme kundër ekipeve që janë më të konsoliduara dhe më agresive përpara. Një element i diskutueshëm mbetet edhe roli i portierit: Robert Sánchez u pa si fajtor për të paktën një nga golat e Fulhamit dhe gjatë ndeshjes bëri edhe disa ndërhyrje që nuk dukeshin krejtësisht të sigurta.
Çështja bëhet edhe më e ndjeshme duke marrë parasysh mënyrën e lojës së Alonsos. Trajneri spanjoll kërkon një skuadër që të jetë agresive në tranzicion dhe të luajë me ritëm të lartë. Në një sistem të tillë, gabimet nga portieri mund të kushtojnë më shtrenjtë, sepse dinamika e lojës e bën kundërsulmin më të shpejtë dhe momentet e pasakta më të rrezikshme. Për momentin, Chelsea nuk planifikon të transferojë një portier tjetër para mbylljes së afatit kalimtar, duke e lënë Sánchez si zgjedhjen kryesore, ndërsa 21-vjeçari Mike Penders është alternativa.
Një tjetër dilemë që mund të ndikojë në rrugëtimin e sezonit është e ardhmja e Enzo Fernández. Mesfushori argjentinas është lidhur fuqishëm me një transferim te Manchester City, me raporte që bëjnë me dije se klubi anglez mund të paraqesë ofertë mbi 120 milionë funte para mbylljes së afatit kalimtar. Enzo nuk e nisi nga minuta e parë ndaj Fulhamit, por pas hyrjes në lojë ai kompletoi 19 nga 21 pasimet. Megjithatë, largimi i tij do të ishte një goditje e madhe për Alonsos, pasi Chelsea do ta kishte shumë të vështirë të gjente një zëvendësues të nivelit të tij në ditët e fundit të merkatos.
Porta dhe Enzo: testet që përcaktojnë ambicien e Chelseat
Në fakt, Fernández shihet si një element me rol të rëndësishëm në sistemin e Alonsos, duke vepruar si lidhje mes mesfushës dhe treshes sulmuese. Një rol i ngjashëm është përmendur edhe për atë që Granit Xhaka bënte te Bayer Leverkusen nën drejtimin e po trajnerit spanjoll. Për momentin, Chelsea duket se ka potencial të madh për të qenë një nga skuadrat më spektakolare në Premier League. Cole Palmer, João Pedro dhe Morgan Rogers mund të formojnë një nga treshet më të rrezikshme në kampionat.
Megjithatë, kur flitet për objektiva si lufta për titull, kërkohet më shumë se sa vetëm potenciali ofensiv. Chelsea duhet të stabilizojë mbrojtjen, të zgjidhë problemet në portë dhe të sigurohet që të mos humbasë Enzo Fernándezin. Nëse në ditët e fundit të afatit kalimtar nuk vijnë përforcime të rëndësishme, objektivi më realist për Alonsos shihet kualifikimi në Champions League, pavarësisht se skuadra ka treguar potencial për të krijuar rrezik konstant në sulm. Sfida e radhës ndaj Arsenalit, më 6 shtator, pritet të jetë një test shumë më serioz dhe mund të tregojë më qartë nëse Chelsea është gati të hyjë vërtet në garën për kreun e Ligës Premier.
Botuar fillimisht në Telegrafi