Can Yaman është një emër që prej kohësh i ka kaluar kufijtë e Turqisë. Aktori i njohur, me origjinë shqiptare, ka arritur të tërheqë vëmendjen e publikut ndërkombëtar jo vetëm për rolet e tij në ekran, por edhe për mënyrën si e ka lidhur identitetin e tij me atë që paraqet në publik. Teksa Italia e ka pritur me entuziazëm në një nga skenat e saj kulturore, prania e tij në festivalin arbëresh “Cannolo Fest” ka marrë një kuptim të veçantë.
Ngjarja u zhvillua në Piana degli Albanesi, ku Can Yaman u nderua me çmimin “Hora Skanderbeg”. Për aktorin, ky moment nuk është thjesht një shkrepje në kalendarin e famës. Që në rrëfimet e tij, ai e ka bërë të qartë se e sheh jetën si një seri sfidash që duan të zbulohen vazhdimisht: “Objektivi im është të gjej sfida të reja në jetë.” Në të njëjtën kohë, ka raste kur drita e reflektorëve nuk mjafton dhe njeriu kthehet te kujtesa—te zëri i gjyshërve, te gjuha e shtëpisë dhe te rrëfimet e babait, elemente që i japin identitet ndjenjës së përkatësisë.
Çmimi “Hora Skanderbeg” u akordua në edicionin e tretë të festivalit “Cannolo Fest”, i cili u mbajt më 16–17 maj. Në këtë aktivitet, ceremonia nuk është konceptuar si një dekoratë formale. Organizatorët e kanë paraqitur këtë vlerësim si një gjest simbolik që shkon përtej artit dhe famës së një figure publike, duke u përqendruar te ndërtimi i urave mes kulturave dhe traditave, si dhe te lidhja me botën moderne të komunikimit global.
Në rastin e Can Yaman, ura që përmendet në vlerësim lidhet drejtpërdrejt me trashëgiminë shqiptare. Aktori nuk e ka paraqitur kurrë këtë element si diçka të fshehur apo të rastësishme. Përkundrazi, ai e ka pranuar atë si pjesë organike të identitetit të tij njerëzor, duke i dhënë formë një kujtese që i shkon bashkë me rrëfimet familjare. Prania e tij në Piana degli Albanesi, brenda një festivali të lidhur me komunitetin arbëresh, e bën edhe më domethënës faktin që vëmendja e publikut drejtohet drejt një trashëgimie që vazhdon të mbijetojë.
Çmimi “Hora Skanderbeg” i jep Can Yamanit një mesazh identiteti
Organizimi i “Cannolo Fest” në këto data—16 dhe 17 maj—mblodhi vëmendjen te një traditë që ruhet dhe përcillet. Në edicionin e tretë, vlerësimi “Hora Skanderbeg” shfaqet si një instrument që synon të njohë personalitete që arrijnë të krijojnë lidhje përtej kufijve. Mesazhi i festivalit shkon drejt idesë se kultura nuk mbetet e ngrirë: ajo kalon nga brezi në brez, por edhe nga një dimension te tjetri, teksa bashkohet me mënyrat moderne të komunikimit, ndikimit dhe njohjes ndërkombëtare.
Në këtë kuadër, Can Yaman vlerësohet si figurë që mban në vetvete një element shqiptarie që nuk e shmang, por e kthen në pjesë të identitetit të tij publik. Pikërisht kjo e bën çmimin më shumë sesa një moment ceremonial në një skenë festivali. Ai përkon me përshkrimin e një “ura” mes kulturave dhe botës së sotme—një lidhje që shprehet në mënyrën se si aktori njihet globalisht, por edhe në mënyrën se si e ka ruajtur lidhjen me rrënjët.
“Cannolo Fest” dhe ceremonia e “Hora Skanderbeg” në Piana degli Albanesi, kështu, i dhanë Can Yamanit një vlerësim që prek thelbin e kujtesës kulturore. Duke e parë suksesin e tij në ekran si pjesë të rrugës, por duke u kthyer herë pas here te zëri i shtëpisë dhe te rrëfimet familjare, aktori e vendos identitetin shqiptar jo si një dekor, por si një pikënisje. Dhe ky është kuptimi që i jepet çmimit në edicionin e tretë, më 16–17 maj: krijimi i lidhjeve që zgjasin, edhe kur fama përkohësisht zbehet.
Botuar fillimisht në Albeu
