Juristi Blerim Burjani i ka bërë thirrje partive politike në Kosovë që të ulen në tryezë për një marrëveshje të kufizuar, por konkrete: vetëm për zgjedhjen e Presidentit të Kosovës. Sipas tij, kjo është mënyra më e arsyeshme për të dalë nga ngërçi institucional, i cili po zgjat dhe po e vështirëson funksionimin e institucioneve.
Burjani e sheh si thelbësore që diskutimet politike të mos shpërndahen në shumë çështje njëherësh, por të ngushtohen te momenti më kritik. Në qendër të propozimit të tij qëndron gjetja e një kandidati konsensual për postin e Presidentit, një zgjidhje që do të shmangte procedurat e jashtëzakonshme dhe do t’i jepte Kuvendit mundësinë të rifokusonte punën në fusha më të rëndësishme për qytetarët.
Juristi argumenton se, nëse partitë arrijnë dakord për një emër të përbashkët, atëherë do të ulej tensioni politik dhe do të krijohej një rrugë më e qëndrueshme për vazhdimin e punës institucionale. Në këtë mënyrë, rreziku i krijimit të një kthese të panevojshme procedurale do të reduktohej, ndërsa stabiliteti do të mbetej i ruajtur edhe në periudhën e tranzicionit politik.
Ai vlerëson se zgjedhjet e jashtëzakonshme mund të jenë një barrë shtesë për sistemin, duke e zhvendosur vëmendjen nga reformat dhe temat që prekin drejtpërdrejt qytetarët. Prandaj, ideja e tij është që, para se të hapen debate të gjera e të gjata politike, të mbyllet njëherë çështja që lidhet drejtpërdrejt me zgjedhjen e Presidentit dhe me rivendosjen e funksionimit normal të institucioneve.
Marrëveshje konsensuale për Presidentin: rrugëdalje nga bllokada
Propozimi i Burjanit është i qartë në thelb: partitë të ndërtojnë një dakordim të tipit “minimum i domosdoshëm”, pra vetëm sa i përket zgjedhjes së Presidentit. Në këtë qasje, ai nënvizon rëndësinë që vullneti politik të përkthehet në një vendim, duke e shmangur zgjatjen e mëtejshme të situatës së krijuar. Kur çështja kryesore zgjidhet, sipas tij, është më e lehtë që institucionet të kthehen te prioritetet e punës së përditshme parlamentare.
Në këtë logjikë, Burjani thotë se Kuvendi do të mund të përqendrohej te reformat dhe te çështjet që prekin qytetarët. Me fjalë të tjera, sapo të mbyllet shtegu për zgjedhjen e Presidentit, energjia politike dhe administrative nuk do të qëndrojë e bllokuar në një ngërç të zgjatur, por do të orientohej drejt politikave që kanë ndikim direkt në jetën e njerëzve.
Thirrja e tij vjen në një kontekst ku bllokadat institucionale kanë kërkuar zgjidhje të menjëhershme, ndërsa dialogu politik shpesh është përplasur me vështirësi për t’u shtrirë te marrëveshjet më të gjera. Burjani e sheh këtë situatë si arsye për të ndërtuar një rrugë kompromisi që fillon nga pika ku mund të gjendet pajtueshmëri dhe vetëm më pas të hapen tema të tjera. Për të, kalimi nga një ngërç i tillë tek një funksionim normal nënkupton vendime që ruajnë stabilitetin institucional dhe shmangin procedurat e panevojshme.
Në përfundim, juristi thekson se dakordimi për një kandidat konsensual për Presidentin do të ishte një hap praktik drejt kapërcimit të bllokadës. Sipas tij, kjo nismë do të shmangte zgjedhjet e jashtëzakonshme, do të garantonte stabilitetin institutional dhe do të krijonte hapësirë që Kuvendi të fokusohej në reformat dhe në çështjet që prekin qytetarët, duke i dhënë fund zvarritjes së panevojshme politike.
Botuar fillimisht në Albeu
