Të shtunën, më 12 shtator 2026, sheshi në rrugën Gjergj Kastrioti Skënderbeu Way, Adams Place, në Bronx u mbush me flamuj amerikanë, shqiptarë dhe të Kosovës. Komuniteti shqiptar i Nju Jorkut u organizua për një tubim paqësor, i fokusuar te kërkesa për liri, drejtësi dhe dinjitet për katër udhëheqësit e UÇK-së, të cilët po presin vendimin e Gjykatës Speciale në Hagë më 16 shtator.
Në skenë dhe përgjatë hapësirës së tubimit, pjesëmarrësit shfaqën mesazhe të qarta mbështetëse për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin. Në qendër të organizimit ishin banderola me portretet e tyre dhe slogani “Liri për çlirimtarët / Stand with our KLA leaders”. Po ashtu, në tubim u vu në funksion edhe një ekran që numëronte mbrapsht ditët lidhur me aktivitetin “Ora e Pritjes”, i organizuar nga platforma “Liria ka Emër” në Prishtinë.
Ky tubim u zhvillua si pjesë e Ditës Ndërkombëtare të Veprimit dhe u mbajt në të njëjtën kohë me manifestime në Evropë, Kanada dhe Australi. Organizatorë të aktivitetit në Bronx ishin prefekti i Qarkut të Tiranës, Shkëlqim Hajdari, ish-këshilltari i Qytetit të Nju Jorkut Mark Gjonaj, Batalioni Atlantiku dhe Shoqata e Veteranëve të UÇK-së. Në përbërje të pjesëmarrësve ishin edhe bashkatdhëtarë nga Kosova, Shqipëria, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi dhe Lugina e Preshevës, si dhe nga komuniteti Çam, të gjithë nga zona e Tri-Shteshit.
Liria për çlirimtarët, para vendimit të Hagës
Pas intonimit të himneve kombëtare të SHBA-së, Shqipërisë dhe Kosovës, u mbajt një minutë heshtje për viktimat e 11 Shtatorit dhe për të rënët e luftës në Kosovë. Tubimi u moderua nga Djellza Pulatani, vajzë e një ish-luftëtari të UÇK-së, e cila theksoi se liria nuk është fituar vetëm nga ushtarët, por nga i gjithë populli i Kosovës dhe nga e gjithë shoqëria, duke nënvizuar besimin se udhëheqësit e UÇK-së janë të pafajshëm.
Gjatë fjalës së saj, Pulatani denoncoi kohëzgjatjen e procesit dhe faktin që, sipas saj, Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi janë gati gjashtë vjet në Hagë, ndërkohë që kërkohej lirimi i tyre. Ajo tha se Gjykata e Hagës, në perceptimin e organizatorëve, e rishkruan historinë duke i vendosur viktimat në bankën e të akuzuarve, ndërsa agresori, sipas kësaj logjike, po mban barrën e provave. Në këtë kuadër, mesazhi i tubimit u përmbledh me thirrjen “Liri për çlirimtarët. Liria ka emër”.
Pulatani shtoi se sot bota duhet t’i dëgjojë shqiptarët, duke folur si bijë e një familjeje që “derdhi gjak për të drejtën e ekzistencës”. Ajo përshkroi se çlirimi, në rrëfimin e saj, nuk erdhi vetëm nga ushtarët, por edhe nga përkthyesit, mjekët, familjet që hapën shtëpitë e tyre, gratë që ruajtën komunitetet me të gjitha nevojat e kohës dhe nënat që ndanë edhe bukën e gojës. Sipas fjalës së saj, liderët e asaj lëvizjeje e kthyen rezistencën e popullit të Kosovës në luftë politike kundër okupatorit; ndërsa, edhe pse liria është realitet, udhëheqësit mbeten, sipas saj, të burgosur.
Në tubim, prefekti i kryeqytetit të Shqipërisë, Shkëlqim Hajdari, solli përshëndetjet e Tiranës dhe kujtoi protestën e 17 tetorit 2025. Ai theksoi se shqiptarët nuk kërkojnë mëshirë, por drejtësi, ndërsa i cilësoi thirrjet në Bronx si një tjetër shprehje të solidaritetit të shqiptarëve për ish-drejtuesit e UÇK-së: Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin. Në përfundim, Hajdari nënvizoi se kërkesa është drejtësia dhe jo mëshira apo privilegji.
Pas tij, zërin për padrejtësinë dhe për drejtësi e ngritën edhe të tjerë pjesëmarrës. Komandanti i Batalionit Atlantiku, Gani Shehu, foli në cilësinë e ish-komandantit të këtij batalioni që u organizua nga Amerika për t’i dalë zot Kosovës dhe më pas, si kryetar i Shoqatës Atlantiku. Shehu e nisi fjalën duke iu drejtuar ekranit në skenë me mesazhin: “Liri për këta burra, Liri për për Luftëtarët e Lirisë”. Ai solli kujtime të burrave e grave që u nisën nga kjo anë e oqeanit dhe e paraqiti tubimin si vazhdim të betimit që ata morën atëherë, që të mos lejohet, sipas tij, që historia e çlirimit të rishkruhet.
Ndërkaq, gazetaria Zana Mezini, nga Mitrovica dhe ish-luftëtare e Brigadës 142 në Zonën e Shalës, solli detaje nga rrjedha e luftës, duke kujtuar mes të tjerash se kur iu bashkua UÇK-së, ishte 18 vjeçe. Ajo tha se nga Nju Jorku, me dorë në zemër dhe me një zë që mbart mesazhin e përbashkët, mund të thuhet “Liria ka Emër dhe ajo është UÇK-ja”. Në program u përfshinë edhe Shefki Mexhuani dhe Nikoll Junçaj, si dhe pas tubimit analizë në formë komentesh dhanë Bleron Baraliu dhe ish-luftëtari Uk Lushi.
Botuar fillimisht në Bota Sot
