Në 22 edicionet e kaluara të Kupës së Botës, futbolli ka ofruar sa histori të mëdha, aq edhe statistika që duken të pamundura. Në një finale ka ndodhur që një lojtar të shënonte për të dy ekipet, ndërsa në një tjetër rast një futbollist ka gjetur rrugën e rrjetës në Kupën e Botës edhe në moshën 40-vjeçare. Ka pasur edhe ndeshje ku vëllezërit janë përballur mes tyre, si dhe raste kur një lojtar ka luajtur për dy vende të ndryshme në finalet e Botërorit.
Pavarësisht gjithë këtyre skenarëve, një element ka mbetur i paprekur deri më tani: deri para fillimit të Botërorit 2026, asnjë trajner i huaj nuk e kishte fituar Kupën e Botës në futboll. Kjo krijon një pritshmëri të veçantë, sepse brezi aktual i përzgjedhësve duket se e ka marrë parasysh këtë sfidë. Ka trajnerë që kanë shkuar larg në Botërorë të mëparshëm, por titulli botëror mbetet ende jashtë një rekordi historik për ta.
Shembujt nuk mungojnë. Holandezi Guus Hiddink e dërgoi Korenë e Jugut deri në gjysmëfinale në vitin 2002. Luiz Felipe Scolari, braziliani, dhe spanjolli Roberto Martinez kanë bërë të njëjtën rrugë me Portugalinë në vitin 2006 dhe me Belgjikën në vitin 2018. Po ashtu, anglezi George Raynor e udhëhoqi Suedinë drejt ndeshjes finale të Botërorit që u mbajt në Suedi në vitin 1958, por suedezët nuk ia dolën ta ndalnin Brazilin e frymëzuar nga Pele, që fitoi titullin e parë të botës.
Ka pasur edhe raste të tjera historike. Austriaku Ernst Happel e çoi Holandën deri në finale në vitin 1977, ku megjithatë u mposhtën nga Argjentina. Botërori i radhës, që nis të enjten, pritet të shënojë një ndryshim: sipas të dhënave të deritanishme, pritet t’i japë fund një ecurie 96-vjeçare, të paktën sa i përket pretendimit të titullit nga trajnerët e huaj.
Botërori 2026 i mbështet trajnerët e huaj drejt një rekordi të ri
Arsyeja lidhet me numrin e përfaqësueseve që do të drejtohen nga trajnerë të huaj në Botërorin 2026. Plot 26 nga 48 përfaqësuese do të kenë në krye selektorë të huaj. Kjo shifër përbën pak më shumë se 54 për qind dhe paraqet një rritje prej 26 për qind krahasuar me Botërorin e zhvilluar katër vjet më parë. Në mesin e këtyre 26 skuadrave, dhjetë prej tyre bëjnë pjesë në Top-25 të ranglistës së FIFA-s, çka tregon se jo vetëm përfaqësuesit “më të vogla” po mbështeten te trajnerë të huaj, por edhe kombëtare me peshë në renditje.
Pjesë e këtij profili janë edhe dy organizatore të turneut. Kanadaja dhe SHBA-ja do të drejtohen nga trajnerë të huaj. Amerikani Jesse Marsch mori drejtimin e Kanadasë në vitin 2024 dhe synon të bëjë histori, me objektivin për të arritur fitoren e parë në Botëror. Në të njëjtin vit, Argjentinasi Mauricio Pochettino iu bashkua SHBA-ve si trajner dhe, sipas planifikimeve të tij, beson se skuadra e tij ka talentin për të konkurruar denjësisht në Kupën e Botës.
Edhe vende të tjera kanë një qasje të ngjashme. Ekuadori po ashtu ka selektor argjentinas, Sebastian Beccacece. Austrinë e drejton gjermani Ralf Rangnick, ndërsa Italiani Vincenzo Montella është në krye të Turqisë. Kampioni i dyfishtë, Uruguaji, i beson strategut argjentinas Marcelo Bielsa, i cili është pjesë e Botërorit për herë të tretë. Për më tepër, vlera që i vendosen trajnerëve nga Argjentina reflektohet edhe tek Kolumbia, ku në krye është Nestor Lorenso.
Ndërsa në listën e ekipeve me staf teknik të huaj, Belgjika do të drejtohet nga francezi Rudi Garcia. Teksa Botërori 2026 po afron dhe nis të enjten, e gjithë skema e numrave, rekordeve dhe rasteve të mëparshme duket se e shtyn konkurrencën drejt një pyetjeje kryesore: a do të jetë ky edicioni që do të thyejë “tabunë” e titullit botëror për trajnerin e huaj?
Botuar fillimisht në Koha.net