Daniel Bochsler, ekspert i politikës serbe, ka theksuar se statusi i Kosovës vazhdon të trajtohet si një temë tabu në Serbi. Sipas tij, debati publik rreth pavarësisë së Kosovës nuk është një praktikë e zakonshme mes subjekteve politike, ndërsa retorika publike shpesh mbyllet në kufijtë e asaj që konsiderohet e pranueshme për skenën politike vendase.
Bochsler ka vënë në dukje se është shumë e vështirë të gjendet një subjekt politik serb që të flasë hapur në favor të pavarësisë së Kosovës. Në interpretimin e tij, hezitimi i partive për t’u shprehur publikisht për këtë çështje lidhet me mënyrën se si tema është “ngrirë” në diskursin politik, duke e bërë praktikisht të pamundur për shumë aktorë që ta trajtojnë drejtpërdrejt.
Gjatë një interviste për mediumin zviceran Watson, Bochsler, i cili e ka studiuar politikën e Serbisë për më shumë se 20 vjet, ka komentuar edhe se pse kjo temë mbetet e ndjeshme. Ai ka argumentuar se ekziston një pengesë e madhe për të gjetur një pozicion të qartë publik nga një subjekt politik serb që ta mbështesë pavarësinë e Kosovës, pavarësisht se çështja është e njohur dhe e pranishme në agjendën ndërkombëtare.
Ndërkohë, Bochsler ka folur edhe për zhvillimet brenda lëvizjes studentore, e cila, sipas tij, ka shënuar sukses në zgjedhjet parlamentare përballë partisë së Aleksandar Vuçiqit. Ky dimension i analizës së tij tregon se, përtej çështjes së Kosovës si temë tabu, ekziston një dinamikë tjetër në skenën politike, ku disa grupe të reja politike kanë arritur të fitojnë vëmendje dhe mbështetje elektorale.
Bochsler: Kosova mbetet tabu, partitë shmangin pavarësinë
Eksperti ka vlerësuar se qëndrimet në lidhje me Kosovën nuk janë vetëm një çështje dokumentesh apo qëndrimesh zyrtare, por edhe një çështje e mënyrës si funksionon komunikimi politik në Serbi. Sipas tij, shumë subjekte preferojnë të mos e hapin diskutimin në mënyrë eksplicite, duke i lënë hapësirë vetëm interpretimeve të tërthorta ose qëndrimeve që nuk e thonë qartë pavarësinë e Kosovës.
Analiza e Bochsler-it vendos në qendër një realitet të qartë: në një mjedis ku tema e Kosovës mbetet e ndjeshme, mungesa e deklarimeve të hapura nga partitë krijon përshtypjen e një “heshtjeje politike” rreth pavarësisë. Ai ka theksuar se vështirësia për të gjetur një subjekt që ta mbështesë publikisht tregon se konsensusi real nuk shprehet drejtpërdrejt, por mbahet nën kontrollin e pragmatikës politike.
Një tjetër element i rëndësishëm në këtë intervistë është krahasimi i dy dimensioneve: nga njëra anë, çështja e Kosovës si tabu; nga ana tjetër, lëvizja studentore që ka arritur rezultat në zgjedhjet parlamentare përballë partisë së Aleksandar Vuçiqit. Ky kontrast sugjeron se hapësirat për ndryshim politik mund të ekzistojnë në fusha të tjera, ndërsa Kosova mbetet një nga temat që jo vetëm vazhdon të jetë e pranishme, por trajtohet edhe me kufij të fortë në diskursin publik.
Bochsler, me përvojë studimi mbi politikën serbe për më shumë se dy dekada, e ka lidhur këtë me realitetin e brendshëm politik, ku jo gjithçka që ekziston si debat ndërkombëtar gjen automatikisht pasqyrim në fjalën e subjekteve vendase. Në këtë kuadër, ai ka nënvizuar se një mbështetje e qartë publike për pavarësinë e Kosovës nga një subjekt politik serb është diçka që, në praktikë, është shumë e vështirë të shfaqet në mënyrë të hapur.
Botuar fillimisht në Albeu