Arsenali e ka shkruar historinë e tij në Ligën e Kampionëve, por një detaj i thjeshtë e bën edhe më të qartë sa kohë ka kaluar. Kur “Gunners” luajtën finalen e vitit 2006 në Champions League, Myles Lewis-Skelly nuk ishte ende i lindur. Këtë e ka theksuar vetë futbollisti, duke iu referuar mënyrës se si e shikon tani atë pjesë të së kaluarës, nga perspektiva e një lojtari që i përket një brezi të ri.
Lewis-Skelly e ka përshkruar ndjesinë e të qenit përballë historisë, jo si përjetim i drejtpërdrejtë, por si material që e sheh dhe e kupton me kohë. Ai ka thënë se ka parë vetëm një pjesë të vogël të asaj periudhe, teksa, ulur tani aty ku ndodhet, nuk mendon se e ka kuptuar plotësisht rëndësinë e atij momenti historik. Për të, ajo çfarë ka ndodhur në vitin 2006 është diçka për të cilën “jeton” komuniteti i futbollit dhe lojtarët që ndërtojnë lidhjen me të kaluarën.
Ndërkohë, për të ilustruar distancën mes brezave, artikulohen edhe shembuj të tjerë nga e njëjta periudhë futbolli. Declan Rice, në kohën kur Arsenali luante finalen e Ligës së Kampionëve në vitin 2006, ishte vetëm shtatëvjeçar dhe sapo kishte filluar rrugëtimin e tij në futboll, duke qenë i lidhur me Chelsea. Kjo tregon se sa herët fillon formimi i shumë lojtarëve që sot janë në qendër të skenës, por që në atë moment ende po hodhnin hapat e parë.
Sa larg shkon koha nga finalja e vitit 2006 te brezi i sotëm
Rrugëtimi i futbollistëve nuk matet vetëm me moshën, por edhe me evolucionin e besimit, aspiratave dhe objektivave. Declan Rice ka folur për vetëbesimin para finales, duke e përshkruar atë si diçka që “është në kulm”. Sipas tij, synimi është i qartë: ekipi dëshiron të vijë me një trofe të ri, pra të mos mjaftohet me atë që ka kaluar, por të synojë vazhdimësinë e suksesit.
Edhe Eberechi Eze, një emër që sot njihet gjerësisht në futbollin bashkëkohor, lidhet me të njëjtën skemë kohore kur përmendet finalja e vitit 2006. Në atë vit, ai ishte gjashtëvjeçar dhe ishte pjesë e ProStars dhe Bruin JFC. Pra, ndërsa skuadrat e mëdha luanin në arenat më prestigjioze, shumë nga lojtarët që sot konsiderohen si pjesë e së ardhmes po zhvillonin bazat e karrierës në aktivitete të rinisë.
Ky kontrast mes vitit 2006 dhe brezit aktual i jep një tjetër dimension historisë së futbollit të klubeve. Finalet e mëdha lënë gjurmë, por ndikimi i tyre ndihet edhe dekada më vonë, kur lojtarë që nuk kanë qenë ende të lindur në momentet kyçe flasin për atë që historia u ka lënë pas. Për Lewis-Skelly, fakti që ai ka parë vetëm një pjesë të asaj historie, ndërsa tani është ulur në një tjetër fazë të karrierës, e bën edhe më të rëndësishme idenë e lidhjes me rrënjët.
Në këtë mënyrë, të dhënat e moshave për Lewis-Skelly, Declan Rice dhe Eberechi Eze shërbejnë si një kujtesë se futbolli është një vijimësi. Ndërsa finalja e Ligës së Kampionëve në vitin 2006 i gjeti disa tashmë në rrugën e tyre, të tjerë ende nuk kishin filluar, duke qenë në faza krejt të hershme të zhvillimit. Kështu, kur flitet për finalet e reja dhe për trofe të rinj, në sfond mbetet gjithmonë historia që i paraprin.
Botuar fillimisht në Koha.net