Antigona Ramosaj ka folur për herë të parë për betejën e saj me një sëmundje të rëndë, një periudhë që e ka lënë pa fjalë dhe që ka kërkuar shumë forcë për ta kaluar. Ajo e ndau rrëfimin në kuadër të një telefonate me Luiz Ejllin, në emisionin “Live me Luizin”, ku foli hapur për atë që i ndodhi dhe për ndihmën që i erdhi në momentet më të vështira.
Gjatë bisedës, Antigona Ramosaj u shpreh se gjithçka ka qenë një provë e madhe për të, jo vetëm fizikisht, por edhe emocionalisht. Ajo tregoi se beteja me sëmundjen nuk ishte diçka e lehtë për t’u menaxhuar dhe se periudha e kaluar ka qenë e mbushur me ankth, durim dhe pritje. Pavarësisht vështirësive, ajo ia doli të flasë për këtë kapitull të jetës së saj, duke e kthyer rrëfimin në një mesazh mirënjohjeje për njerëzit që qëndruan pranë.
Në rrëfimin e saj, figura më e përmendur dhe ku shfaqet më qartë sinqeriteti i ndjenjave ishte Albërie Hadërgjonaj, motra e saj. Antigona theksoi mirënjohjen dhe falënderoi Albërien për mbështetjen që i ka dhënë gjatë kohës kur ajo po kalonte betejën shëndetësore. Sipas asaj që u tha në telefonatë, Albëria nuk iu nda, duke i qëndruar pranë në çdo moment që i nevojitej, çfarë e bëri më të lehtë për të t’u përballur me situatën.
Antigona Ramosaj rrëfeu se kontakti i saj me Luizin dhe mënyra si u zhvillua telefonata i dha hapësirë për të folur pa filtra. Mesazhi që përcolli ishte i qartë: kur njeriu ndodhet në një sfidë të tillë, pranë tij bëhet diferenca dhe mbështetja e një personi të afërt mund të ndikojë realisht në qëndrueshmërinë gjatë gjithë procesit. Ajo e vuri theksin te fakti se, përtej vetë sëmundjes, ajo që të mban në këmbë janë njerëzit që të shohin, të shoqërojnë dhe nuk të lënë vetëm.
Mirënjohje dhe mbështetje: Albëria nuk iu nda teksa Antigona po përballej me sëmundjen
Gjatë bisedës, Antigona vazhdoi të fliste për ndjesitë dhe kujtimet që lidhen me këtë periudhë. Ajo solli në vëmendje faktin se përjetimi i një sëmundjeje të rëndë ndryshon mënyrën si e sheh ditën, si e vlerëson shëndetin dhe sa rëndësi ka të kesh pranë dikë që të qëndron besnik. Në këtë kuadër, mirënjohja për motrën e saj u shfaq si pika qendrore e rrëfimit, duke e bërë të qartë se marrëdhënia familjare dhe kujdesi i vazhdueshëm kanë qenë thelbësore.
Antigona Ramosaj tha se ky rrëfim vjen për herë të parë, si një mënyrë për të treguar atë që ka kaluar dhe për të ndarë me publikun një realitet që shpesh përjetohet në heshtje. Ajo e lidhi këtë me përgjegjësinë që ka për të vlerësuar njerëzit që qëndrojnë pranë, sidomos kur shëndeti është në rrezik dhe kur çdo ditë duket si një sfidë më vete. Në këtë drejtim, telefonata në “Live me Luizin” i shërbeu si një moment i hapjes, ku foli jo vetëm për vështirësinë, por edhe për forcën që i erdhi nga të tjerët.
Në përfundim të bisedës, mesazhi i saj mbeti i lidhur me mirënjohjen ndaj Albëries Hadërgjonajt. Antigona e vlerësoi mbështetjen e motrës si diçka që nuk u shua gjatë gjithë periudhës së vështirë, por që u ruajt nga afërsia, përkujdesja dhe kujdesi i vazhdueshëm. Kështu, rrëfimi i saj u shndërrua në një histori që përfshin betejën me sëmundjen, por në qendër vendos dashurinë dhe përkrahjen e njerëzve të afërt, të cilët nuk iu ndanë në momentet më kritike.
Botuar fillimisht në Albeu
