Fragmentimi i skenës politike dhe mungesa e një shumice të qëndrueshme parlamentare po e rrisin peshën e Aleancës, e cila po shihet gjithnjë e më shumë si një faktor kyç për zhbllokimin e ngërçit institucional dyvjeçar. Njohës të zhvillimeve politike theksojnë se, në një situatë ku asnjë subjekt nuk arrin të sigurojë automatikisht shumicën e nevojshme, partive me numër më të vogël mandatesh u hapet hapësirë që të marrin rol të rëndësishëm në procesin e formimit të institucioneve.
Aleanca, e udhëhequr nga Ardian Gjini, ka siguruar 7 deputetë dhe, sipas të dhënave që lidhen me fuqinë e numrave në Kuvend, renditet si partia e pestë për nga forca parlamentare. Por pikërisht ky pozicion, në skenarë ku matematika e mandateve nuk mjafton për një shumicë të vetme, e vendos Aleancën në qendër të diskutimeve për mënyrën se si mund të formohen strukturat e reja institucionale.
Një element thelbësor në këtë drejtim është fakti se, pamundësia për të krijuar një shumicë që konstituon kuvendin, formon qeverinë dhe më pas zgjedh presidentin, i jep peshë të veçantë Aleancës. Asistent-ligjëruesja e Shkencave Politike në Universitetin e Prishtinës, Leonora Bajrami, thekson se përgjigja do të varet nga zhvillimet konkrete dhe, mbi të gjitha, nga matematikat parlamentare. Sipas saj, nëse asnjë subjekt politik nuk arrin shumicën e nevojshme, partitë me më pak mandate, siç është rasti i Aleancës, mund të luajnë një rol jashtëzakonisht të madh në proceset institucionale.
Hodhi dritë mbi këtë logjikë edhe mënyra se si po llogariten marrëveshjet politike mes subjekteve kryesore. Në Lidhjen Demokratike janë shprehur pakënaqësi me liderishipin e Lumir Abdixhikut, një zhvillim që ka krijuar pasiguri rreth përputhjes së brendshme në rast të një marrëveshjeje politike. Kjo, nga ana tjetër, ka vënë në pikëpyetje edhe votat e të paktën 6 deputetëve të pakënaqur të LDK-së në situatën e një bashkëpunimi me Lëvizjen Vetëvendosje.
Matematika parlamentare e bën Aleancën çelës në zhbllokim
Nëse këta deputetë të LDK-së nuk do të marrin pjesë ose nuk do të votojnë në mënyrë të njëtrajtshme, mungesa e tyre nuk do të shihej domosdoshmërisht si pengesë vendimtare për zgjedhjen e presidentit. Megjithatë, skenari bëhet më i ndërlikuar dhe më i lidhur me numrat konkretë, sidomos nëse në këtë koalicion do të bashkohej edhe Aleanca, e cila, sipas vlerësimeve, mund ta balancojë figurën e mandateve.
Në anën tjetër, edhe kontaktet politike po shtojnë intensitetin e diskutimeve. Kryeministri në detyrë, Albin Kurti, javën e shkuar, në kuadër të takimeve me liderët partiakë ka ftuar edhe kryetarin e Aleancës, Ardian Gjini. Këto takime po ndiqen nga afër, sepse në një fazë ku institucionet presin zhbllokim, çdo lëvizje që lidhet me krijimin e një shumice të mundshme konsiderohet e rëndësishme. Ndërkohë, përtej emrave dhe pozicioneve, mbetet në qendër të vëmendjes çështja e unifikimit të votave dhe arritjes së një konfigurimi që do të mundësonte kapërcimin e ngërçit institucional.
Në këtë kontekst, roli i Aleancës shihet jo thjesht si pozicion formal në Kuvend, por si element që mund të ndryshojë rezultatin final të vendimmarrjes. Në rastet kur subjektet kryesore nuk arrijnë të krijojnë shumicën e nevojshme, peshën e vendimeve e merr ai që arrin të plotësojë diferencën numerike. Kështu, Aleanca me 7 deputetë mund të kalojë nga një rol dytësor në një dimension vendimtar për konstituimin e kuvendit, formimin e qeverisë dhe zgjedhjen e presidentit, duke u shndërruar në një faktor kyç për të dalë nga ngërçi i zgjatur.
Botuar fillimisht në Koha.net