Gjykata Themelore ka publikuar aktgjykimin e plotë për vrasjen e Liridona Ademajt, ku në qendër të verdiktit qëndron fakti se dëshira e Naim Murselit për ta vrarë bashkëshorten kishte ekzistuar prej kohësh. Në dokument theksohet se i akuzuari Murseli jo vetëm që e ka organizuar krimin, por edhe ka pasur rol konkret gjatë ekzekutimit të Ademajt.
Sipas aktgjykimit, Murseli nuk e kishte të plotë vetëm idenë, por mungonte “njeriu” që do ta merrte përsipër kryerjen e vrasjes. Përmes provave të shqyrtuara, gjykata konstaton se kjo dëshirë ishte e lartë dhe se i vetmi element që i mungonte ishte bashkëkryerësi i gatshëm për të kryer krimin. Në këtë mënyrë, aktgjykimi e lidh drejtpërdrejt planin e Murselit me personin që u përfshi më pas në ekzekutim.
Aktgjykimi mbështetet në verdiktin e prillit, ku Naim Murseli dhe Granit Plava u dënuan me burgim të përjetshëm për vrasjen e Liridona Ademajt. Ngjarja për të cilën u dha dënimi ka ndodhur më 2023, në nëntor, ndërsa Kushtrim Kokalla u dënua me 30 vjet burgim. Përmes këtyre vendimeve, gjykata ka ruajtur linjën se vrasja nuk ishte thjesht një veprim i rastësishëm, por rezultat i një procedure të planifikuar.
Dëshira për vrasje kishte kohë që ekzistonte, e gjykata e lidh me bashkëkryerësit
Në pjesën arsyetuese të aktgjykimit, gjykata shpjegon se nga provat është vlerësuar saktë se dëshira e të akuzuarit Naim Murseli ishte aq e madhe sa që i mungonte vetëm një person për ta ekzekutuar vrasjen. Më tej, dokumenti thekson se pas shpalosjes së idesë për ekzekutim te i akuzuari Kushtrim Kokalla, ky i fundit ka luajtur rol në realizimin e krimit. Në aktgjykim theksohet se Kokalla ishte familjar i Murselit dhe se gjatë kohës që ka qenë në Kosovë ka pasur komunikim e biseda me Murselin, duke krijuar lidhjen e nevojshme për përfshirje në ngjarje.
Aktgjykimi, gjithashtu, përshkruan se Kushtrim Kokalla ka ndihmuar Murselin duke e gjetur dhe duke e njoftuar atë me Granit Plavën. Sipas dokumentit, pasi Plava u njoftua dhe u përfshi në plan, ka qenë Murseli ai që më pas ka kryer vrasjen. Këtu gjykata e vendos theksin te bashkërendimi mes personave, ku Kokalla shfaqet si hallkë mes idesë dhe realizimit, ndërsa Plava futet në zinxhirin e ekzekutimit.
Përveç planifikimit dhe organizimit, aktgjykimi thekson se Naim Murseli ka ndihmuar edhe në fazën e drejtpërdrejtë të kryerjes së vrasjes, duke u përfshirë derisa personat ndodheshin në veturë. Në dokument shpjegohet se Murseli ka ndihmuar që viktima të mos rezistonte dhe të mos krijonte hapësirë për shmangie të plumbit. Për këtë arsye, aktgjykimi përshkruan lëvizjet e tij gjatë ekzekutimit, duke theksuar një kapje me dorën e djathtë nga Murseli, në krahun e majtë të tashmë të ndjerës, me qëllim që Liridona Ademaj të mos mund t’i shmangej plumbit.
Aktgjykimi nënvizon se gjatë këtij veprimi, pa çka se Liridona Ademaj nuk ka mundur t’i shmangej plumbit, është vërejtur edhe hematomi në krahun e përmendur. Kjo lidhet me faktin se veprimet e Murselit nuk janë trajtuar si mbështetje e largët, por si ndërhyrje e drejtpërdrejtë gjatë momentit të ekzekutimit. Në përmbyllje, dokumenti e paraqet çështjen si një rast ku dëshira për krim ishte krijuar më herët, ndërsa realizimi u bë me ndihmën e personave të caktuar, duke e konkretizuar përfshirjen e Murselit në dy faza: atë të organizimit dhe atë të ekzekutimit.
Botuar fillimisht në Koha.net