Agjencia për Informim dhe Privatësi ka sqaruar se kur zyrtarët publikë mohojnë qasjen në informacione apo dokumente publike, gjobat nuk u adresohen atyre personalisht, por institucioneve. Në një letër drejtuar lexuesve, Agjencia thekson se praktika e saj është që “kostoja” për fshehje të informatave t’i takojë buxhetit të shtetit, përkatësisht institucionit, e jo xhepit të zyrtarit përgjegjës.
Në tekst thuhet se zyrtarët që fshehin informatat nga publiku, edhe në rastet kur përmes atyre informatave mund të zbulohen abuzime, “amnistohen” nga Agjencia. Arsyeja që jepet lidhet me mënyrën se si AIP-ja i trajton vendimet dhe masat, duke theksuar se në praktikën e saj ajo gjobit vetëm institucionet, pavarësisht se në Ligjin për Qasje në Dokumente Publike parashikohet gjobitja si për institucionin ashtu edhe për zyrtarin përgjegjës.
Agjencia pohon se asnjë zyrtar publik nuk është gjobitur nga AIP-ja në rastet kur palëve u është mohuar qasja në informacione ose dokumente publike. Po ashtu, theksohet se edhe pse ligji e parashikon mundësinë e gjobitjes drejt personit përgjegjës, në praktikën e Agjencisë masat janë vendosur kundër institucioneve. Kjo, sipas shpjegimit që përcillet në tekst, ka një logjikë të qartë brenda mekanizmit rregullator.
“Kjo praktikë e ligjshme (duke ia adresuar gjobën institucionit, jo zyrtarit përgjegjës, respektivisht zyrtarit kryesor administrativ) është instaluar me qëllim të ngritjes së ndërgjegjes në nivel të institucionit ndaj të cilit shqiptohet kjo masë”, thuhet në përgjigjen e Agjencisë. Më tej argumenti vijon se qëllimi është që të krijohet presion institucional që titullari i institucionit të mos lejojë përsëritjen e marrjes së gjobës, pasi kjo ndikon në imazhin e institucionit që drejton.
Në të njëjtën përgjigje, AIP-ja përmend edhe aspektin e barasvlershmërisë së trajtimit. Sipas shpjegimit, shqiptimi i gjobës drejtpërdrejt ndaj zyrtarit kryesor administrativ do të ishte barasvlerës i ligjshëm me praktikën që ndiqet aktualisht. Agjencia nënvizon se “të gjitha gjobat e shqiptuara deri tani në fushën e lirisë së informimit” i janë adresuar institucionit publik.
Gjobat, sipas AIP-së, i shkojnë institucionit, jo zyrtarit
Ndërkohë, në letër lexuesve jepen edhe elemente të tjera të praktikës së Agjencisë. Teksti nis me një kontekst të përgjithshëm për rolin e gazetarisë si interes publik dhe për rëndësinë e mbështetjes së saj për të ruajtur pavarësinë dhe besueshmërinë. Në këtë kuadër, theksohet edhe që kontribuimi i lexuesve ndihmon për funksionimin e veprimtarisë informative. Më pas, vëmendja kthehet te sqarimet e AIP-së lidhur me gjobitjen për mosrespektim të qasjes në dokumente publike.
Në një pjesë të tekstit citohet se praktika e gjobitjes lidhet me mënyrën e adresimit të masës dhe se asnjë gjobë nuk i është dhënë drejtpërdrejt zyrtarit. Po ashtu, në fund të letrës theksohet se “Sipas Agjencisë, me nga 3 mijë” — një formulim që sinjalizon se ka shifra ose të dhëna shtesë që lidhen me veprimtarinë e AIP-së, por në pjesën e tekstit të paraqitur nuk jepet i plotë informacioni pas kësaj pasthirrme. Megjithatë, mesazhi kryesor i artikuluar mbetet i njëjtë: kur bëhet fjalë për fshehje të informatave apo mohim të qasjes, AIP-ja e orienton gjobën drejt institucionit, duke shmangur gjobitjen personale të zyrtarit përgjegjës.
Botuar fillimisht në Koha.net