Një lexuese i drejtohet këshilltares Coleen me një dilemë personale: ajo dhe partneri i saj janë rilidhur pasi marrëdhënia e tyre u trondit nga një aferë, por tani s’është e sigurt nëse mund ta pranojë përsëri dhe mbi të gjitha nëse mund t’i besojë atij. Ajo pranon se burri i saj i ka bërë një përpjekje të madhe për ta dhe për fëmijët, ndërsa ai vetë ka thënë se e kupton sa shumë rëndësi kanë për të familja dhe marrëdhënia. Megjithatë, brenda saj mbetet një pasiguri e fortë që nuk e di si ta tejkalojë.
Rrëfimi nis me faktin se çifti është i ndarë, megjithëse ende jeton në të njëjtën shtëpi. Ata flenë larg njëri-tjetrit dhe e kanë vendosur këtë për shkak të dy fëmijëve të vegjël që kanë së bashku. Sipas lexueses, ata nuk donin të merrnin vendime të nxituara, duke qenë se janë ende në një periudhë kur çështjet familjare kanë ndikim të drejtpërdrejtë te të vegjlit dhe nuk ishte e lehtë të menaxhohej një ndryshim i menjëhershëm. Po ashtu, ajo thekson se financiarisht nuk mund të përballonin dot që të drejtonin dy shtëpi të ndara.
Ndërkohë, ajo thotë se ndarja ndodhi pasi ai kishte një aferë, e cila zgjati më shumë se një vit. Kur ajo e mori vesh të vërtetën, partneri fillimisht nuk shfaqi pendesë të menjëhershme. Përkundrazi, ajo tregon se ai u përpoq ta kthente situatën kundër saj, duke e fajësuar atë për gjithçka që kishte qenë e gabuar në marrëdhënien e tyre. Ky reagim e ka lënduar thellë dhe i ka shtuar dyshimet, sepse mesazhi që i erdhi ishte se përgjegjësia nuk po merrej aty ku duhej.
Në këtë pikë, historia merr një kthesë. Lexuesja tregon se më pas ata u rilidhën “pak”, duke iu dhënë një shans marrëdhënies. Partneri, sipas saj, ka bërë një përpjekje të madhe për të dhe për fëmijët. Pastaj, natën tjetër, ai pranoi se kishte gabuar dhe tha se e kuptoi se ata janë “e gjithë bota e tij” dhe se do të përpiqet të shpëtojë marrëdhënien. Këto fjalë e vendosin lexuesen përballë një pyetjeje të drejtpërdrejtë: a mund t’i besohet dikujt pasi e ka tradhtuar më parë?
Besimi shkatërrohet shpejt, rindërtohet me punë të ngadaltë
Coleen thekson një ide kyçe për këto situata: “Besimi kërkon sekonda për t’u shkatërruar, por shumë kohë për t’u rindërtuar.” Këshilla e saj shkon te thelbi i problemit: edhe nëse një person tregohet i penduar, dëmi emocional nuk zhduket brenda natës. Në këtë kuptim, ajo i fton të dyja palët të kujtojnë se mund të bëhet punë për të riparuar lidhjen, por jo domosdoshmërisht të arrihet besimi 100% siç ka qenë më parë. Pas një afere jashtëmartesore, gjërat ndryshojnë dhe rikthimi i plotë nuk është i garantuar.
Coleen thotë gjithashtu se, nëse të dy janë të gatshëm të përpiqen realisht, puna duhet të bëhet me kujdes dhe me ritëm të ngadaltë. Nuk mjafton që gjithçka të bëhet “për hir të fëmijëve”; duhet të ketë motivim për atë që secili dëshiron dhe ka nevojë. Ajo paralajmëron se fëmijët nuk përfitojnë kur rriten në një shtëpi ku nëna është shumë e pakënaqur. Prandaj, është e rëndësishme që vendimi të mos merret vetëm për të ruajtur fasadën, por me përgjegjësi ndaj realitetit emocional të familjes.
Këshilltarja nënvizon se duhet të ketë bindje për sinqeritetin e partnerit: a është ai vërtet i përkushtuar dhe i sinqertë, apo thjesht është i dëshpëruar sepse s’ka alternativa të tjera? Nëse përgjigjja është se përpjekja nuk mjafton për të ndërtuar siguri të brendshme, atëherë Coleen propozon një plan më praktik: të merret një vendim i qartë dhe të hartohet një plan bashkëprindërimi, edhe nëse bashkëjetesa si çift nuk do të funksionojë. Në këtë mënyrë, fëmijët mund të kenë një kujdes të mirë, ndërsa prindërit ruajnë qartësinë dhe përgjegjësinë. Fundi i mesazhit mbetet me një urim: paç fat.
Në të njëjtën linjë, Coleen sjell edhe një formulë tjetër për marrëdhëniet, duke i këshilluar njerëzit të pranojnë se të tjerët kanë miq, mund të ndryshojnë dhe të evoluojnë, dhe se kufijtë janë të domosdoshëm. Ajo kërkon që të pranohet se ndonjëherë njerëzit mund të gabojnë, por edhe të ketë hapësirë që t’i thuhet e vërteta – edhe kur është e pakëndshme. Për më tepër, kur dikush bën përpjekje dhe tregon përmirësim, ia vlen të festohen fitoret bashkë me ta, sepse nderi kthehet përmes veprimeve të qëndrueshme.
Botuar fillimisht në Bota Sot
