Zhgënjimi i Arsenalit pas humbjes me penallti në finalen e Ligës së Kampionëve ndaj PSG-së u kthye shumë shpejt në një shpërthim festimesh në Londër. Për tifozët, dita nisi me pritje të gjatë dhe përfundoi me një paradë që e bëri edhe më të fortë gëzimin e një suksesi historik për klubin. Pas 22 vjetësh pritjeje, Arsenali doli sërish në krye të kampionatit, duke fituar titullin e parë të Premier Ligës në këtë periudhë të gjatë.
Parada e titullit u zhvillua në rrugët e Londrës veriore, teksa tifozët “pushtuan” kryeqytetin dhe u mblodhën nga të gjitha anët për t’i përshëndetur heronjtë e tyre. Shumë prej tyre kishin zënë vendet më të mira qysh disa orë më herët, duke e kthyer zonën në një skenë të madhe feste. Sipas të dhënave nga policia, parada e sotme e Arsenalit vlerësohet të jetë më e madhja në historinë e futbollit anglez, me më shumë se 1.5 milion njerëz që mbushën rrugët e kryeqytetit.
Rrugët e Londrës veriore u ngjyrosën të gjitha me të kuqe. Flamujt, pishtarët dhe një “det” fanellash shoqëruan procesionin e klubit, teksa ritmi i lëvizjes së autobusëve u la tifozëve kohë të mjaftueshme për ta shijuar momentin. Rreth orës 14:00, autobusi kryesor u shfaq pranë stadiumit “Emirates”, mes një reje tymi të kuq që e shoqëroi mbërritjen e tij. Në qendër të vëmendjes ishin trajneri Mikel Arteta dhe kapiteni Martin Odegaard, të cilët pozuan me trofeun e Premier Ligës, ndërsa duartrokitjet nuk u ndalën.
Festimi i titullit: Arsenali nis paradën e madhe në Londër
Arteta u pa me syze dielli në skenën e paradës, ndërsa Declan Rice ishte në krye të katit të sipërm të autobusit. Festës iu bashkua edhe maskota e klubit, Gunnersaurus, duke e bërë atmosferën edhe më të gjallë dhe më familjare. Përpara se autobusi të vazhdonte rrugën, ai lëvizte me ritëm të ngadalshëm, duke i dhënë mundësinë tifozëve të shihnin nga afër futbollistët që arritën titullin e shumëpritur. Në çdo ndalesë, turma i përshëndeste lojtarët me brohoritje, sirena dhe zhurma festimi.
edhe Gabriel, i cili humbi një penallti vendimtare në finalen ndaj PSG-së, u shfaq në pjesën e përparme të autobusit. Ai u pa me kapelë dhe syze, i përfshirë në të njëjtën energji që mbushi rrugët. Ndërkohë, qielli mbi Londër u mbush me tinguj dhe ngjyra nga sirenat, boritë dhe tymi i kuq nga fishekzjarrët. Në pamje të parë dukej qartë se humbja e hidhur në Budapest nuk kishte arritur ta zbehte gëzimin e ditës së titullit, pasi festimi dominoi në çdo moment të paradës.
Procesioni nuk u kufizua me një automjet të vetëm. Në paradë morën pjesë gjithsej katër autobusë: një për ekipin e meshkujve, një për stafin e trajnerëve, një për ekipin e femrave dhe një tjetër ku ndodheshin përfaqësues të komunitetit, disa tifozë dhe staf shtesë. Kjo e bëri paradën gjithëpërfshirëse dhe e zgjeroi festimin përtej lojtarëve, duke përfshirë edhe pjesën më të gjerë të strukturës së klubit dhe mbështetësve që e ndjekin Arsenalin.
Arsenali e kishte fituar titullin për herë të fundit në sezonin 2003/04, prandaj arritja e këtij suksesi u trajtua si moment i rikthimit pas një pritjeje të gjatë. Për më tepër, moti ishte i favorshëm: temperaturat shkonin rreth 23 gradë Celsius dhe kishte një qiell të kthjellët me re të herëpashershme. Në këtë mënyrë, kryeqyteti anglez përjetoi një ditë feste që pritet të mbahet mend për kohë të gjatë, ndërsa ekipi i kurorëzoi sezonin e tij me trofein që i mungonte prej vitesh, edhe pse udhëtimi në Evropë kishte nisur me dhimbje.
Botuar fillimisht në Telegrafi
