Legjenda e futbollit italian Fabio Cannavaro ka folur për objektivin e tij më të madh si trajner: të drejtojë Italinë në të ardhmen. Ish-kapiteni i Italisë, që e fitoi Botërorin në vitin 2006, aktualisht është në krye të Uzbekistanit, ndërsa ka ndarë me publikun si po e përjeton aventurën e tij të re dhe çfarë mendon për përjashtimin e “Axurrëve” nga Botërori 2026.
Cannavaro u ndal te emocionet e triumfit historik të vitit 2006. Ai ka kujtuar se, pas finales së fituar ndaj Francës, kishte vendosur të pushonte duke fjetur me Kupën e Botës në shtrat. Kjo detaj i vogël tregon sa shumë peshë kishte ajo fitore dhe sa fort mbeten ende në kujtesë momentet që i dhanë Italisë titullin.
Pas 20 vitesh nga ajo finale, Cannavaro nuk do ta shohë vetëm Botërorin nga ana e jashtme: ai do të jetë i përfshirë si trajner në Botërorin 2026 me përfaqësuesen e Uzbekistanit. Kombëtarja e tij bën pjesë në një grup të vështirë, ku përballë do të ketë Portugali, Kolumbi dhe Republikën Demokratike të Kongos. Përballje të tilla, në këndvështrimin e trajnerit, kërkojnë jo vetëm cilësi futbolli, por edhe disiplinë dhe mentalitet për ta përballuar presionin e një kompeticioni në nivelin më të lartë.
Ndërkohë, Cannavaro ka komentuar edhe situatën aktuale të futbollit italian. Ai ka theksuar se Italia nuk duhej të kishte munguar në Botërorin 2026, duke e lidhur këtë me problemet që kanë prekur zhvillimin e lojtarëve. Sipas tij, çështja kryesore lidhet me mungesën e investimeve te akademitë dhe me humbjen e identitetit tradicional të futbollit italian.
Investimet në akademi janë kyçe për Italinë në Botëror
Në këtë kontekst, Cannavaro ka dhënë edhe shembuj konkretë të lojtarëve të talentuar që Italia ka në dispozicion. Ai përmendi emra si Donnarumma, Barella, Bastoni dhe Tonali, duke argumentuar se është e vështirë të pranohet që një skuadër me një cilësi të tillë të mbetet jashtë Botërorit. Mesazhi i tij është i qartë: potenciali ekziston, por duhet një sistem që ta ushqejë dhe ta ruajë në kohë, sidomos përmes një qasjeje të qëndrueshme ndaj akademive.
Ndërsa flet për të ardhmen e tij në stolin e trajnerit, Cannavaro shprehet se po shijon punën me Uzbekistanin. Ai ka vlerësuar disiplinën dhe dëshirën për të mësuar që shfaqin lojtarët e tij, duke u ndalur në mënyrën se si ekipi po rritet. Në vendin aziatik, sipas trajnerit, ka gjetur një mentalitet pozitiv dhe një ambient profesional që po shkon drejt zhvillimit të vazhdueshëm. Ai e paraqet këtë si një periudhë që po i jep eksperiencë, jo vetëm për lojëra, por edhe për mënyrën se si trajtohen pritshmëritë, stërvitja dhe procesi i ndërtimit të skuadrës.
Në fund, Cannavaro foli hapur edhe për ambicien e tij më të madhe. Ai tha se pas 20 vitesh e sheh veten ende trajner dhe po punon që, një ditë, të bëhet trajner i Italisë. Po ashtu, ai ka ndarë një prapaskenë interesante nga finalja e vitit 2006 kundër Francës. Cannavaro kujtoi se nëse seria e penalltive do të vazhdonte pas goditjes së Fabio Grossos, penalltitë e radhës do të ekzekutoheshin nga Luca Toni dhe Vincenzo Iaquinta, ndërsa ai vetë bashkë me Gennaro Gattuson do të ishin lënë të fundit. Kjo tregon detaje të sakta rreth renditjes së ekzekutuesve në atë moment vendimtar.
Botuar fillimisht në Bota Sot
