Gjatë luftës mes Izraelit dhe Iranit, një pjesë e konsiderueshme e sistemit të mbrojtjes ajrore mbështeti te raketat e avancuara amerikane THAAD. Sipas raportimeve të publikuara nga The Washington Post, Shtetet e Bashkuara shpenzuan një pjesë të madhe të arsenalit të tyre me raketa mbrojtëse gjatë këtij konflikti, duke e lënë peshën më të madhe të mbrojtjes ajrore për Izraelin te ushtria amerikane.
Lajmi i rikujton publikut se mbrojtja ajrore nuk funksionon me të njëjtën logjikë për të gjitha palët. Në këtë rast, sipas të dhënave që citon media amerikane, Izraeli përdori një numër dukshëm më të kufizuar raketash nga rezervat e tij strategjike. Pra, edhe pse Izraeli është drejtpërdrejt i angazhuar në mbrojtjen e hapësirës ajrore, ngarkesa kryesore në goditje dhe neutralizim u mbajt nga kapacitetet amerikane.
Raportimi thekson se pjesa më e madhe e barrës për mbrojtjen ajrore të Izraelit u krye nga ushtria amerikane. Kjo do të thotë se gjatë fazave ku nevojitej ndërhyrje e shpejtë dhe përgjim i objektivave ajrore, raketat THAAD të SHBA-së u vunë më gjerësisht në përdorim, ndërsa Izraeli, nga ana e tij, operoi me një shfrytëzim më të kufizuar të raketave që kishte në rezervat strategjike.
Një element kyç i raportimit është edhe shkalla e përdorimit të municioneve nga Shtetet e Bashkuara. The Washington Post raporton se SHBA-ja lëshoi mbi 200 raketa THAAD për të neutralizuar kërkesat dhe kërcënimet që u shfaqën gjatë luftës. Këto të dhëna e vendosin këtë përdorim në qendër të diskutimit publik, sepse bëhet fjalë për një numër të madh raketash të avancuara që zakonisht kërkojnë planifikim të kujdesshëm dhe kanë ndikim të drejtpërdrejtë në rezervat dhe gatishmërinë afatgjatë.
Ndërkohë, sipas medias amerikane, Izraeli ruajti një pjesë të rezervave të tij ushtarake për përdorim të mëvonshëm. Kjo qasje e ruajtjes së kapaciteteve strategjike, sipas raportimit, i ndihmoi palës izraelite të mos shteronte në mënyrë të plotë municionet që kishte në dispozicion. Pra, ndërsa kërkesat e emergjencës u përballuan në një masë të konsiderueshme përmes raketave amerikane, Izraeli nuk e shpenzoi të njëjtën volum rezervën e vet.
THAAD dhe peshimi i barrës: SHBA lëshoi mbi 200 raketa, Izraeli ruajti rezervat
Ky krahasim mes përdorimit të SHBA-së dhe atij të Izraelit shpjegon, sipas raportimeve, pse në këtë periudhë u krijua përshtypja e një shpërndarjeje të ndryshme të ngarkesës mes dy palëve. Njëra palë, Shtetet e Bashkuara, konsumoi një pjesë të konsiderueshme të arsenalit të raketave të avancuara mbrojtëse. Pala tjetër, Izraeli, sipas të dhënave të raportuara, përdori vetëm një numër më të kufizuar raketash, duke mbajtur në kontroll rezervat strategjike.
Në përfundim të raportimit, skema që del nga të dhënat e publikuara është e qartë: gjatë luftës mes Izraelit dhe Iranit, sistemi i mbrojtjes ajrore mbështeti në mënyrë të fortë tek raketat amerikane THAAD, të cilat u përdorën gjerësisht. Sipas The Washington Post, SHBA-ja shpenzoi një pjesë të madhe të arsenalit të saj, ndërsa Izraeli mbeti më i kursyer me municionet nga rezervat e veta strategjike. Kjo ndarje e rolit shërben për të kuptuar se si planifikimi i kapaciteteve dhe përdorimi i municionit mund të ndryshojë mes aleatëve, edhe kur objektivi i përbashkët është mbrojtja e hapësirës ajrore.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
