Ministrja e Drejtësisë, Donika Gërvalla, ka reaguar sërish pas vrasjes së Arlinda Zekajt, duke e zhvendosur diskutimin tek përgjegjësia e Prokurorisë për trajtimin e rasteve që ishin raportuar nga vetë viktima. Në deklarimin e saj, Gërvalla thekson se informacioni për dhunën dhe kërcënimet ndaj Arlinda Zekajt kishte qenë në dijeni të organit të akuzës që prej datës 10 korrik, datë që sipas saj lidhet drejtpërdrejt me pretendimin se veprimet e nevojshme nuk janë ndërmarrë në kohë.
Ribashkimi i këtij argumenti nga ministrja vjen si vazhdim i një debati që ka nisur që kur u raportua rasti i vrasjes. Gërvalla e lidh reagimin e saj me trajtimin institucional të sinjalizimeve të mëparshme, duke kërkuar qartësi mbi mënyrën se si është punuar me pretendimet për dhunë dhe kërcënime. Sipas theksimeve të saj, Prokuroria nuk ka qenë në terr informacionesh, por ka pasur dijeni për situatën që i parapriu ngjarjes fatale.
Ministrja rikthen në vëmendje pikërisht datën 10 korrik, duke e paraqitur si moment kyç kur autoriteti përkatës ishte i njoftuar për dhunën dhe kërcënimet që Arlinda Zekaj kishte raportuar. Në këtë mënyrë, Gërvalla synon të argumentojë se procesi i trajtimit të këtyre rasteve nuk duhet parë si çështje e paqartësive apo mungesës së të dhënave, por si një përgjegjësi që i takon organit të akuzës.
Prokuroria e dinte më 10 korrik për dhunën dhe kërcënimet ndaj Zekajt
Reagimi i Gërvallës vendos theksin në faktin që pretendimet e viktimës nuk kanë qenë vetëm shqetësime të ngritura në moment, por sinjale konkrete që ishin raportuar. Ajo shprehet se Prokuroria duhet të kishte vepruar duke u bazuar në informacionin e disponueshëm, sidomos kur bëhet fjalë për raste ku ekziston rrezik dhe ku kërcënimet janë pjesë e realitetit të përditshëm të raportueses. Në këtë kuadër, ministrja e Drejtësisë e trajton çështjen si një test të funksionimit të mekanizmave ligjorë që duhet të sigurojnë mbrojtje.
Vrasja e Arlinda Zekajt ka sjellë reagime të shumta dhe, në këtë valë, Donika Gërvalla ka zgjedhur të fokusohet te zinxhiri i përgjegjësive institucionale. Sipas rreshtimit të argumentit të saj, çështja nuk qëndron vetëm te ngjarja e fundit, por edhe te mënyra se si janë menaxhuar raportimet që kanë paraprirë atë. Duke e përmendur qartë datën 10 korrik, ministrja e Drejtësisë e bën më të drejtëpërdrejtë pretendimin e saj, duke e shndërruar në pikë referimi atë periudhë kohore kur, sipas saj, informacioni ishte i qartë.
Kjo është arsyeja pse Gërvalla e rikthen theksin tek trajtimi i rasteve të raportuara nga viktima. Në reagimin e saj, mesazhi kryesor është se organi i prokurorisë nuk ka qenë i çoroditur nga mungesa e të dhënave, por ka pasur dijeni lidhur me dhunën dhe kërcënimet, të paktën që nga 10 korriku. Për ministren, kjo e bën më të rëndësishme analizën e mënyrës si janë ndjekur rastet, si janë komunikuar hapat dhe si është garantuar mbrojtja kur ekzistonte rrezik i mundshëm.
Reagimi i Gërvallës, duke iu referuar qartësisht të dhënave kohore, e ruan lidhjen mes raportimeve të mëparshme dhe ngjarjes që përfundoi me vrasje. Me këtë lloj argumentimi, ministrja kërkon që të mos lihet pa përgjigje pyetja se çfarë është bërë realisht pasi janë marrë sinjalizimet, dhe nëse sistemi ka funksionuar siç duhet për të parandaluar përshkallëzimin e rrezikut. Në qendër mbetet çështja e përgjegjësisë për trajtimin e rasteve, ndërsa data 10 korrik shfaqet si element kyç në narrativën e saj.
Botuar fillimisht në Albeu
