Reshjet e fundit nuk kanë ndikuar në mënyrë të dukshme në nivelin e liqenit të Fierzës. Edhe pse ditët e fundit kanë pasur reshje, pamjet nga zona e digës tregojnë se uji në liqen është shumë i ulët, duke bërë që të dalin në sipërfaqe elementë që normalisht mbeten të mbuluar nën ujë. Kjo situatë ka rikthyer vëmendjen te një nga dëshmitë më të njohura historike që lidhen me ngritjen e ujërave në këtë pjesë të vendit: rrënojat e Kukësit të Vjetër.
Kur niveli i ujit zbret, strukturat që dikur ishin pjesë e qytetit dhe që u mbuluan nga ujërat e liqenit bëhen të dukshme. Në rastin aktual, rënia e ujit është mjaft e theksuar saqë në zona të caktuara janë vërejtur qartë mbetje të ndërtesave dhe elemente të tjera të së kaluarës. Fenomeni nuk është i ri, por intensiteti me të cilin po shfaqen këto rrënoja e bën situatën më të dukshme dhe më lehtë për t’u vëzhguar nga afër.
Sipas të dhënave më të fundit, kuota e ujit në liqenin e Fierzës është 260 metra mbi nivelin e detit. Kjo matje shpjegon pse uji ka zbritur mjaftueshëm për të nxjerrë pjesë të rrënojave, duke i bërë ato të dukshme edhe për ata që kalojnë pranë zonës. Në të njëjtën kohë, prurjet regjistrohen si të ulëta, çka ndihmon të kuptohet pse niveli i liqenit nuk ka arritur të rikthehet në nivele më të larta edhe pas reshjeve.
Në pamje, efekti i rënies së nivelit të ujit shfaqet menjëherë në vijën bregore të liqenit dhe në hapësirat ku dikur shtrihej toka e Kukësit të Vjetër. Rrënojat që dalin nga uji përfshijnë elemente që tregojnë shtrirjen e dikurshme të qytetit, duke e transformuar përkohësisht peizazhin përgjatë bregut. Për pasojë, zona po tërheq më shumë interes, pasi çdo ulje e nivelit sjell detaje të reja që mbeten të padukshme kur liqeni është më i mbushur.
Reshjet nuk e rrisin nivelin: rrënojat e Kukësit të Vjetër dalin në sipërfaqe
Ndryshe nga pritshmëritë që shpesh shoqërojnë periudhat me reshje, në këtë rast ato nuk kanë sjellë rritje të konsiderueshme të nivelit të liqenit. Kjo lidhet me balancën ndërmjet reshjeve dhe faktorëve të tjerë që ndikojnë në sasinë e ujit në rezervuar, si prurjet dhe menaxhimi i ujërave përgjatë sistemit. Kur prurjet nuk mjaftojnë për të mbushur liqenin, niveli mund të vazhdojë të bjerë, edhe nëse në terren ka pasur reshje.
Situata e krijuar te Fierzës ka një dimension të qartë praktik dhe një dimension historik. Praktikisht, uji i ulët ndikon në pamjen e përgjithshme të zonës dhe në kushtet për lëvizje e aktivitetet rreth liqenit. Nga ana tjetër, historikisht, nxjerrja e rrënojave të Kukësit të Vjetër rikthen kujtesën për periudhën kur qyteti u zhvendos dhe uji i rezervuarit mbuloi hapësira të tëra. Sa herë që niveli zbret, këto dëshmi dalin përsëri në horizont, duke i dhënë vendit një sinjal të qartë se si natyra dhe menaxhimi i ujërave ndikojnë drejtpërdrejt te trashëgimia.
Për momentin, të dhënat e fundit tregojnë se kuota e ujit është 260 metra mbi nivelin e detit, ndërsa prurjet janë të tilla që nuk po e shoqërojnë reshjet me rritje të nivelit. Për këtë arsye, rrënojat vazhdojnë të shfaqen, duke e bërë fenomenin të dukshëm dhe të qëndrueshëm. Ndërkohë, vëzhguesit dhe njerëzit që ndjekin zhvillimet në terren vazhdojnë të monitorojnë se si do të evoluojë niveli i liqenit në ditët në vijim dhe çfarë pjesësh të tjera të Kukësit të Vjetër mund të dalin nga ujërat.
Botuar fillimisht në Albeu
