Këngëtarja Ingrit Gjoni ka rrëfyer mbrëmjen e djeshme një nga momentet më të vështira të jetës së saj, atë kur ka kujtuar humbjen e motrës. E ftuar në emisionin “Live me Luizin”, ajo foli me emocione të forta për dhimbjen që ende e shoqëron dhe për mënyrën se si po përballet me këtë boshllëk.
Gjoni pranoi se për të është tepër e vështirë të flasë publikisht për këtë temë. Në momentet kur historia nis të marrë formë, emocionet e saj dalin në pah, duke treguar se humbja nuk është thjesht një ngjarje e kaluar, por diçka që vazhdon të ndikojë çdo ditë. Ajo u shpreh se shpirti i saj ndjen zi, në një mënyrë që e bën të vështirë edhe të gjejë fjalët e duhura.
Në rrëfimin e saj, këngëtarja theksoi se lidhja mes motrave ka qenë shumë e veçantë. Ajo tregoi se të trija motrat kanë qenë tepër të afërta me njëra-tjetrën, “si tre pika uji”, një formulim që e përcjell qartë se mes tyre kishte ngjashmëri, harmoni dhe mbështetje të ndërsjellë. Sipas asaj që solli në emision, kjo afërsi e ka bërë edhe humbjen edhe më të rëndë.
Ndërkohë, Ingrit Gjoni theksoi se, sado dhimbje të ketë, ajo nuk mund të vihet në diskutim me asgjë tjetër: “vullnetit të Zotit nuk mund t’i dalin përpara”. Me këtë, ajo e vendosi rrëfimin në një kuadër besimi, duke nënvizuar se edhe kur njeriu s’do ta pranonte, realiteti vazhdon. Këto fjalë erdhën si një reflektim i drejtpërdrejtë për mënyrën se si ajo po e përjeton situatën, jo vetëm emocionalisht, por edhe shpirtërisht.
Gjatë bisedës, këngëtarja la të kuptohet edhe se ritmi i jetës së saj është ndryshuar. Ndërsa ajo njihet për prezencën dhe energjinë në skenë, këtë herë u ndal te një plan i veçantë: ajo tha se do të kërcej vetëm kur të martoj djalin. Kjo fjali e saj u kthye në një nga pjesët më prekëse të rrëfimit, sepse lidhi drejtpërdrejt dhimbjen e humbjes me një pikë të ardhshme që, për të, merr kuptim familjar dhe përkushtim.
Dhimbja e Ingrit Gjonit: shpirti në zi dhe një premtim për të ardhmen
Në emisionin “Live me Luizin”, Ingrit Gjoni u shfaq e hapur, por gjithsesi e ndjeshme ndaj kësaj teme. Ajo e bëri të qartë se nuk po flet thjesht për të rrëfyer një histori, por për të përballuar një plagë që nuk është mbyllur. Për të, kujtimi i motrës është i pranishëm në çdo mendim dhe në çdo emocion që shfaqet ndërsa flet.
Rrëfimi i saj, i nisur nga humbja dhe i ndërtuar mbi lidhjen shumë të afërt mes motrave, vazhdoi me elementin e besimit dhe pranimin e asaj që ndodhi. Në këtë mënyrë, Ingrit Gjoni shpjegoi se nuk ka një mënyrë të thjeshtë për ta përballuar, as një “kthim pas” që ta ndryshojë atë që ka ndodhur. Përkundrazi, ajo e sheh dhimbjen si diçka që kërkon kohë, qetësi dhe forcë të brendshme.
Ndërsa emisioni vijoi, ajo riktheu edhe idenë e “zi”-s, duke e lidhur me periudhën që po kalon dhe me mënyrën se si do ta menaxhojë jetën pa personin që ka munguar. Premtimi për të kërcej kur të martoj djalin u paraqit si një moment simbolik, një data emocionale që do të vijë, por që tash për tash kërkon durim. Kështu, Ingrit Gjoni e mbylli rrëfimin e saj me një mesazh të qartë: dhimbja vazhdon të jetë aty, ndërsa e ardhmja ruan një shpresë të vetme, të lidhur me familjen dhe një event të rëndësishëm për djalin e saj.
Botuar fillimisht në Albeu
