Gjatë dy viteve të fundit, te Kosova është vërejtur se performanca në prapavijë ndikohet kur mungojnë lojtarët kryesorë qendërmbrojtës. Edhe pse ekipi ka tentuar t’i zëvendësojë sa më mirë në fushë, ka pasur raste kur niveli defansiv i “Dardanëve” ka shfaqur rënie në mënyrë të qartë.
Kjo tendencë u pa posaçërisht në ndeshjet kualifikuese të Ligës së Kombeve. Kur në formacion mungonin emra nga mbrojtja qendrore, skuadra nuk arrinte të mbante të njëjtën stabilitet. Përballë kundërshtarëve të ndryshëm, ekipi po përpiqej të riorganizonte strukturën, por defansiva nuk funksiononte në të njëjtin nivel si kur qendërmbrojtësit kryesorë janë pjesë e 11-shes.
Në këtë kontekst, vëmendja kthehet tek mundësitë që ofron diaspora. Ideja kryesore është se pesë qendërmbrojtës nga jashtë mund t’i japin Kosovës më shumë forcë, si në aspektin e garës brenda skuadrës, ashtu edhe në mënyrën si menaxhohet rreziku në fazën mbrojtëse. Rritja e konkurrencës për rolet qendrore pritet të ndihmojë për të ulur efektin e mungesave në raste të caktuara.
Kur flitet për qendërmbrojtës, theksi zakonisht vendoset te aftësia për të organizuar prapavijën, për të lexuar lojën dhe për të reaguar shpejt në situata të krijuara nga kundërshtari. Nëse këta lojtarë janë të gatshëm dhe përshtaten me stilin e lojës së Kosovës, ato mundësi që u shfaqën në këto dy vite—sidomos gjatë kualifikueseve të Ligës së Kombeve—mund të korrigjohen më shpejt.
Pesë qendërmbrojtës nga diaspora si zgjidhje për një defansivë më të fortë
Koncepti i qendërmbrojtësve nga diaspora vjen si përgjigje direkte ndaj një problemi që është parë në fushë: kur mungon njëri nga mbrojtësit, ekipi përballet me vështirësi për ta mbajtur të njëjtin standard. Edhe kur pjesa tjetër e skuadrës bën maksimumin për zëvendësim, defansiva nuk është gjithmonë në formën optimale. Këtu hyjnë në lojë alternativat që vijnë nga lojtarë të tjerë, të cilët mund të rrisin kapacitetin e Kosovës në këtë repart.
Gjatë kualifikuesve të Ligës së Kombeve, skuadra ka pasur nevojë për opsione më të qëndrueshme në qendër të mbrojtjes. Faktet e dy viteve të fundit tregojnë se “Dardanët” janë më të fortë kur mbrojtja është e plotë dhe qendërmbrojtësit janë në rolet e tyre. Prandaj, gjetja e zgjidhjeve të reja dhe krijimi i një baze më të gjerë lojtarësh mund të jetë çelësi për të mos u përsëritur e njëjta situatë në ndeshjet e ardhshme.
Në këtë linjë, pesë emra të mundshëm nga diaspora shihen si elementë që mund të shtojnë siguri dhe forcë në repartin e mbrojtjes. Nëse trajneri do të ketë më shumë alternativa për qendërmbrojtje, atëherë riorganizimi në rast mungesash mund të jetë më i lehtë dhe më pak i kushtueshëm për strukturën defansivë. Kjo i jep Kosovës një mundësi konkrete për të ruajtur nivelin e lojës, pavarësisht se cilët lojtarë nuk janë në dispozicion për shkak të rrethanave të ndryshme.
Në fund, historia e dy viteve të fundit tregon një mesazh të qartë: defansiva e Kosovës është më e qëndrueshme kur mbrojtësit qendrorë janë të pranishëm, ndërsa kur mungojnë, niveli bie edhe pse ekipi punon për t’i zëvendësuar. Pikërisht për këtë arsye, pesë qendërmbrojtësit nga diaspora paraqiten si një mundësi që mund t’i japë Kosovës më shumë forcë, më shumë alternativa dhe më shumë siguri për të mbajtur standardin në ndeshjet e rëndësishme.
Botuar fillimisht në Albeu
