Ruud Gullit mbetet një nga figurat më të veçanta në historinë e futbollit. Në një periudhë kur rolet në fushë ishin shumë më të ngurta dhe kur lojtarët zakonisht identifikoheshin qartë me një pozicion të caktuar, holandezi arriti të ndjente lojën në mënyrë krejt të ndryshme. Ishte një futbollist që dukej se mund të luante pothuajse kudo, duke ruajtur ndikimin e tij në të njëjtën masë në fazën mbrojtëse, në ndërtimin e aksioneve dhe në finalizim.
Gullit përshkruhet si i gjatë dhe jashtëzakonisht atletik, një kombinim që e vendoste fizikisht në nivele të rralla. Shpejtësia e tij përshkruhet shpesh si ajo e një sprinteri, duke i dhënë mundësi të mbërrinte shpejt në situata të reja gjatë lojës, si në kundërsulm ashtu edhe në rikuperime. Në të njëjtën kohë, teknika e tij cilësohet e rafinuar, çka e bënte të rrezikshëm jo vetëm kur kishte hapësira, por edhe kur duhet të menaxhonte topin nën presion. Ky profil i përgjithshëm e bënte të vështirë për kundërshtarët ta lexonin lojën e tij dhe e çonte atë drejt statusit të një “anomalie” në kuptimin më të mirë të fjalës.
Një pjesë e rrugëtimit të tij lidhet me ëndrrat që e çuan drejt futbollit të madh në Holandë. Rrëfimet rreth karrierës së Gullit flasin për lidhjen e hershme me idenë e Ajaxit, si një klub që mishëronte stilin holandez dhe filozofinë e lojës. Ajo ëndërr nuk mbeti thjesht një motiv; ajo u shndërrua në një hap drejt futbollit elitar dhe drejt ekipeve që do t’i jepnin mundësi të tregonte aftësitë e tij në nivele të larta.
Rruga e tij, megjithatë, nuk u mbyll vetëm në pritshmëritë e një karriere tipike. Përkundrazi, Gullit u shfaq si një lojtar që nuk përshtatej thjesht brenda kornizës së “pozicionit”. I njëjti impuls e ndiqte edhe kur duhej të ndryshonte ritmin e ndeshjes, edhe kur i duhej të krijonte lidhje mes repartesh. Kjo mënyrë e lojës e rriti vlerën e tij për trajnerët dhe e bëri atë një figurë që ngrinte ekipin, jo thjesht përmes golave apo asistimeve, por edhe përmes mënyrës se si e menaxhonte drejtimin e aksioneve.
Gullit, nga ëndrra për Ajaxin te triumfi me Milanin: futboll i pambarimtë
Tragjektorja e suksesit e çoi në një nga kapitujt më të spikatur të karrierës, atë me Milanin. Në historinë e tij përmendet qartë triumfi me kuqezinjtë, një moment që e vendosi Gullit në qendër të vëmendjes së futbollit europian. Aftësitë që e kishin bërë të veçantë që në fazat e hershme u shfaqën sërish me forcë: atletizmi, shpejtësia dhe teknika, të kombinuara me inteligjencën në lëvizje, e bënë atë një faktor kyç në momentet vendimtare.
Kjo është arsyeja pse Ruud Gullit shpesh përmendet si një futbollist “pa pozicion” në kuptimin e plotë të termit. Ai nuk ishte i kufizuar nga skema, por e shndërronte fleksibilitetin në një armë. Në kohën e tij, kur rolet ishin më të përcaktuara se sot, ai u tregua i rëndësishëm në shumë zona të lojës, duke qëndruar i dobishëm për skuadrën në çdo moment. Kështu, nga ëndrra e hershme për Ajaxin te suksesi i arritur me Milanin, historia e tij mbetet një shembull i rrallë se si një lojtar mund të ndikojë në lojë në mënyra që vështirë se parashikohen.
Në fund të rrugëtimit të tij, ajo që mbetet më shumë është figura e një futbollisti që i ndryshoi pritshmëritë. Gullit nuk erdhi vetëm me aftësi fizike ose vetëm me teknikë të pastër; ai solli një kombinim që e bëri të vështirë për kundërshtarët t’i vendosnin kufij. Për më tepër, mënyra e tij e lojës e projektoi emrin e tij edhe në Holandë, ku u lidh përfundimisht me identitetin e një brezi lojtarësh që e kërkonin surprizën brenda organizimit të lojës. Kështu, Ruud Gullit radhitet mes atyre pak emrave që e kanë kthyer fleksibilitetin në stil dhe talentin në ndikim të menjëhershëm në fushë.
Botuar fillimisht në Albeu
