Ajo thotë se prej disa muajsh po jeton një situatë që nuk ia ka treguar askujt. Në rrëfimin e saj, një 28-vjeçare tregon se ka dy lidhje paralele dhe se, sa më shumë po kalon koha, aq më e vështirë po bëhet të kuptojë se çfarë dëshiron realisht. E shpjegon se të dy marrëdhëniet i japin diçka, por jo të njëjtën gjë, dhe kjo e ka futur në një dilemë të vazhdueshme.
Njeri prej burrave është 30 vjeç. Ajo tregon se ai nuk është i pasur dhe se shpesh kanë vështirësi edhe për gjërat e zakonshme. Megjithatë, për të ky person ka një rëndësi tjetër: kur është pranë tij ndihet mirë. Sipas rrëfimit, ata qeshin, flasin për orë të tëra, ai e dëgjon dhe i jep një qetësi që ajo thotë se nuk e gjen lehtë diku tjetër. Ajo përshkruan edhe një mënyrë të veçantë për ta përqafuar, që sipas saj i bën të harrojë gjithçka tjetër përreth.
Marrëdhënia e dytë, sipas saj, ka një profil krejt të ndryshëm. Ky burrë është më i madh në moshë dhe ka shumë para. Ajo shprehet se ai e çon në vende luksoze, i blen dhurata të shtrenjta dhe i ofron një jetë që deri tani vetëm e kishte imagjinuar. Kur është me të, ajo thotë se nuk shqetësohet për faturat, pushimet apo të ardhmen, sepse gjithçka duket e garantuar nga ana financiare. Por edhe pse kjo e bën të ndihet e sigurt, ajo nuk thotë se ndihet njësoj si me partnerin e parë.
Në rrëfim shfaqet qartë tensioni i brendshëm. Ajo shkruan se ndonjëherë i kalon në mendje një pyetje që e përsërit: “Pse duhet të zgjedh mes dashurisë dhe sigurisë?”. Sipas saj, nëse zgjedh të parin, ka frikë se pas disa vitesh do të pendohet për jetën që nuk pata. Në të kundërt, nëse zgjedh të dytin, i del një tjetër shqetësim: se një ditë mund të zgjohet në një shtëpi të bukur, me gjithçka që blihet me para, por pa atë ndjesi që i vjen nga njeriu që e bën të qeshë.
“Çfarë po kërkoj unë te një partner?”
Ajo analizon edhe mënyrën se si ndryshojnë emocionet kur bëhet fjalë për dhurata dhe përkujdesje. Kur i pari i dhuron diçka të vogël, ajo thotë se emocionet i vijnë sepse e di sa shumë e ka menduar. Kur i dyti i ofron diçka të shtrenjtë, në një moment e bën të ndihet e lumtur, por më pas ngrihet një dyshim: “A po më blen mua?”. Në të njëjtën kohë, ajo thotë se nuk do të dëshironte të ishte një grua që zgjedh vetëm paratë, por as nuk do ta pranonte që të mjaftonte vetëm dashuria për gjithçka. Për të, frika kryesore lidhet me mundësinë që nëse i humb të dy, të kuptojë se nuk e ka dashur vërtet asnjërin aq sa ka dashur jetën që i ofronin.
Rrëfimi vijon me një logjikë që përqendrohet te nevojat. Ajo pyet veten se çfarë e shtyn drejt këtyre dy zgjedhjeve dhe vëren se dy burrat duket se plotësojnë kërkesa të ndryshme brenda saj. Njeri i jep afërsi, emocion, mirëkuptim dhe kënaqësi emocionale; ndërsa tjetri sjell siguri, komoditet dhe një standard jete që ajo e do. Ajo thekson se asnjë prej këtyre nevojave nuk është e turpshme dhe se është normale të kërkosh edhe dashuri edhe stabilitet financiar. Por thekson se problemi shfaqet kur këto dy gjëra përpiqen të merren nga dy persona të ndryshëm, ndërkohë që të dyja marrëdhëniet mbahen në errësirë.
Në fund, 28-vjeçarja ngre disa çështje praktike e emocionale. Ajo vë në dyshim nëse po i do vërtet ata si njerëz, apo po do atë që secili prej tyre po i ofron. Për të, nuk mjafton vetëm të shihet kush ka më shumë para ose kush e bën të ndihet më e emocionuar. Ajo fton të mendohet me cilin prej tyre mund të ndërtohet një jetë reale, me respekt, besnikëri, komunikim, përgjegjësi dhe plane të përbashkëta. Më tej, ajo paralajmëron se të jetosh dy marrëdhënie njëkohësisht e mban njeriun në një kurth: sekreti dhe mashtrimi mund të japin përkohësisht mundësinë për të mos vendosur, por në planin afatgjatë e çojnë drejt një konflikti që vetëm sa rritet.
Botuar fillimisht në Bota Sot
