Veprimtari politik Ibrahim Kelmendi ka folur për themelimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK) dhe ka përshkruar, në mënyrë kritike, rolin që sipas tij ka luajtur Ibrahim Rugova gjatë viteve ’90. Këto deklarata Kelmendi i ka dhënë në emisionin “Debat Plus” të TV Dukagjinit, brenda ciklit “Dosjet”. Në fokus të rrëfimit të tij ka qenë mënyra si, sipas tij, u organizuan nisma të hershme politike dhe kontaktet e Rugovës në Perëndim.
Kur është ndalur te krijimi i LDK-së, Kelmendi ka thënë se fillimisht e ka mirëpritur formimin e partisë. Ai ka treguar edhe një detaj konkret nga marsi i vitit 1990: sipas tij, ka shtypur programin dhe formularin e anëtarësimit në LDK dhe ia ka shpërndarë gjatë një demonstrimi të Lëvizjes në Bonn. Kelmendi ka theksuar se këtë veprim nuk e kishin miratuar disa bashkëveprimtarë, por ai e ka arsyetuar duke thënë se shqiptarët që hezitonin të përfshiheshin në Lëvizje duhej të angazhoheshin edhe politikisht.
Në këtë kontekst, ai ka përmendur edhe një formulim që lidhet me motivimin e tij për shpërndarjen e materialeve. Sipas rrëfimit të tij, ai ka arsyetuar se “bashkatdhetarët që tuten” që të përfshihen në Lëvizje le të përfshihen në LDK, sepse, sipas tij, kjo do t’i “politizonte”. Ky është një nga segmentet ku Kelmendi e lidh vendimmarrjen e tij për veprime praktike me synimin për përfshirje politike të atyre që, sipas tij, nuk po vendosnin ende të angazhoheshin.
Kelmendi ka vazhduar pastaj me rrëfimin rreth takimeve që thotë se i ka pasur me Ibrahim Rugovën gjatë viteve ’90. Ai ka thënë se Rugovën e ka takuar disa herë dhe ka dhënë edhe detaje organizimi për udhëtimet e para politike të Rugovës në Perëndim. Sipas tij, vizita e parë politike e Rugovës ishte aranzhuar nga Lëvizja në Oslo, ndërsa si “meritorë” për këtë ai ka përmendur Berit Backer dhe Nufri Leka.
Ndërsa për vizitën e dytë, Kelmendi ka deklaruar se ajo është organizuar nga vetë ai. Sipas tij, vizita në verën e vitit 1990 në Bonn i takon kësaj kategorie takimesh që ai i ka pasur të lidhura me organizimin e atyre aktiviteteve. Ai ka shtuar se, edhe pse bëhet fjalë për vizita në Perëndim, dy takimet e fundit me Rugovën, sipas tij, kanë qenë “problematike”. Kjo e çon rrëfimin drejt vlerësimit të tij më të ashpër.
“Kelmendi e zhvlerëson Rugovën si kuisling të llojit unik”
Pyetjes për vlerësimin që kishte për Rugovën në atë kohë, Kelmendi i është përgjigjur me një formulim tejet kritik. Ai ka deklaruar se tashmë e konsideron Rugovën “kuisling të një lloji unik”. Në argumentimin e tij, Kelmendi ka pretenduar se Beogradi, gjatë kohës së Slobodan Millosheviqit, e kishte angazhuar Rugovën për ta “pacifikuar” rezistencën aktive shqiptare që, sipas tij, kishte marrë përmasa në vitin 1989.
Kelmendi ka vazhduar më tej duke shtuar një pretendim tjetër rreth pozicioneve që Rugova, sipas tij, ka pasur në organizime kulturore. Ai ka thënë se Rugova ishte imponuar në krye të Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës nga Rrahman Morina, duke pretenduar njëkohësisht se Rugova nuk ishte anëtar i kësaj organizate. Për të mbështetur këtë qëndrim, Kelmendi ka përdorur një logjikë të tij: nëse, sipas tij, Rugova nuk do të ishte kuisling, atëherë Millosheviqi nuk do të kishte mundur ta lejonte të zhvillonte veprimtari kundër Serbisë. Ai madje ka përdorur një formulim për të kundërshtuar reagimet e atyre që, sipas tij, “tifozët” e Rugovës i bëjnë për diskualifikimin.
Në vijim, Kelmendi ka përmendur edhe vilën e Rugovës në Velani. Ai ka pretenduar se, sipas tij, kjo vilë mund t’i ishte dhënë nga Beogradi si shpërblim për kontributin e tij. Megjithatë, pavarësisht vlerësimit të tij kritik, ai ka thënë se angazhimi i tij politik ka pasur një rol të dobishëm në një fazë të mëvonshme. Sipas rrëfimit të Kelmendit, kjo sidomos u bë e dukshme pas ndryshimit të politikës së Perëndimit ndaj Kosovës në vitin 1999, kur Rugova u përdor, sipas pretendimeve të tij, si figurë politike për të arsyetuar ndërhyrjen ushtarake kundër Jugosllavisë dhe bombardimet e vitit 1999.
Botuar fillimisht në Telegrafi
