Kreu i Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurti, dhe kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, kanë zhvilluar së fundmi diskutime mbi kriteret dhe profilin që duhet të ketë presidenti i ri i Kosovës. Bisedat vijnë në një moment ku çështja e zgjedhjes së institucionit të presidentit ka mbetur në qendër të vëmendjes politike, ndërsa drejtuesit e dy partive kryesore përpiqen të afrojnë qëndrimet për mënyrën si duhet të përmbyllet kjo çështje.
Sipas asaj që është bërë publike në këtë drejtim, Kurti dhe Abdixhiku kanë shprehur vullnet për të ecur përtej ngërçit dhe për të gjetur një formulë që do të mundësonte zgjidhje të qëndrueshme. Në fokus të diskutimeve ka qenë ideja që presidenti të ketë profil të qartë, me kritere të cilat do të respektojnë rolin kushtetues të presidentit dhe pritshmëritë politike të spektrit më të gjerë.
Ndërkohë, Zeqiraj ka paraqitur një mënyrë se si mund të tejkalohet kriza politike në vend, duke iu referuar pikërisht nevojës për një marrëveshje të mundshme mes aktorëve kryesorë. Argumenti i tij lidhet me faktin se temat thelbësore të institucioneve duhet të trajtohen me një qasje pragmatike, ku kriteret për presidentin të jenë të pranueshme për më shumë se një subjekt politik. Ky propozim e vendos theksin te mundësia që bisedat mes Kurti-Abdixhiku të shndërrohen në një hap të koordinuar, që do ta hapte rrugën për dalje nga ngërçi.
Diskutimet mbi presidentin janë shoqëruar edhe me një analizë të rolit që do të luajë ky institucion në stabilizimin e skenës politike. Në këtë kontekst, kriteret për presidentin nuk shihen thjesht si çështje procedurale, por si element që mund të ndikojë në mënyrën se si do të funksionojnë institucionet dhe si do të perceptohet legjitimiteti i tyre. Në të njëjtën linjë, vëmendja te profili i presidentit synon të shmangë zvarritjen e çështjes dhe të krijojë një marrëveshje që do të ketë mbështetje politike më të gjerë.
Presidenti i ri: çfarë kriteresh po kërkohen në bisedat Kurti-Abdixhiku
Fakti që Kurti dhe Abdixhiku kanë folur për kriteret dhe profilin e presidentit të ri tregon se, të paktën në nivel diskutimesh, po provohet një rrugë drejt harmonizimit të qasjeve. Në këtë linjë përmendet se palët po shprehin vullnet për gjetjen e një zgjidhjeje, e cila do të mundësonte dalje nga gjendja aktuale politike. Në thelb, synimi është që presidenti të përfaqësojë një figurë me standarde të qarta, e cila të jetë në gjendje të kryejë funksionet kushtetuese pa krijuar përplasje të reja institucionale.
Ndërkohë, narrativa e paraqitur nga Zeqiraj e lidh zgjidhjen e krizës me nevojën për një rrugë që do të bashkonte interesat politike të aktorëve kryesorë. Në vend të një ngërçi të zgjatur, ideja është që bisedimet të shndërrohen në një proces konkret, ku kriteret për presidentin do të qartësohen dhe do të pranohen në mënyrë të tillë që të mos mbetet hapur një çështje që pengon ecurinë e institucioneve.
Diskutimi mbi “marrëveshjen Kurti-Abdixhiku” për presidentin është trajtuar si një sinjal i mundshëm i afrimit të qëndrimeve, por edhe si një përpjekje për të ulur tensionet dhe për të orientuar dialogun drejt një kompromisi funksional. Në këtë kuadër, theksi te profili dhe kriteret për presidentin merr kuptim më të gjerë: bëhet fjalë për përgatitje të platformës politike që do të lejonte mbylljen e një kapitulli dhe nisjen e një faze të re në institucionet e Kosovës. Nëse proceset do të përparojnë, vendimi për presidentin do të varet nga mënyra se si do të finalizohen këto diskutime dhe nga gatishmëria e palëve për të gjetur gjuhë të përbashkët.
Botuar fillimisht në Albeu
