Ushtria zvicerane po ndryshon mënyrën se si i menaxhon logjistikën dhe furnizimet, duke kaluar nga një model me depo të mëdha qendrore drejt një skeme më të decentralizuar. Ideja kryesore është që pajisjet ushtarake të ruhen në bunkerë të shpërndarë në të gjithë territorin e vendit, në mënyrë që të mos mbështetet më në magazinim të përqendruar në disa pika të vetme.
Sipas planit që po zbatohet, ky riorganizim synon të rrisë nivelin e sigurisë në rast të një sulmi të mundshëm. Logjika e ushtrisë është se depot qendrore, për shkak të përqendrimit të madh të pajisjeve, mund të shndërrohen në objektiva më të lehta për t’u goditur. Duke e shpërndarë magazinimin në pika të shumta dhe të mbrojtura, synohet që efektet e një goditjeje të kufizohen dhe furnizimet të mbeten më të qëndrueshme.
Në këtë kuadër, ushtria planifikon të rikthejë në përdorim bunkerë të vjetër. Këto objekte do të përshtaten për funksione konkrete të ruajtjes, duke përfshirë municionet, armët, ushqimet dhe pjesët e këmbimit. Përveç ruajtjes së materialeve të ndryshme, qëllimi është që sistemi i ri të krijojë një shpërndarje më të kontrolluar të inventarit, duke e bërë logjistikën më elastike dhe më pak të varur nga një vend i vetëm.
Projekti i planifikuar vjen si një hap i mëtejshëm në modernizimin e mënyrës së organizimit të brendshëm. Kalimi te depo të shpërndara kërkon përgatitje të objekteve ekzistuese, përshtatje të infrastrukturës dhe përditësim të mënyrës së menaxhimit të furnizimeve. Në thelb, ushtria po përpiqet të krijojë një rrjet ruajtjeje që funksionon si një sistem i shpërndarë, në të cilin bunkerët luajnë rol kyç.
Rrjeti i bunkerëve synon të ulë rrezikun ndaj sulmeve dhe të ruajë furnizimet
Kostoja e këtij projekti pritet të arrijë deri në 10 miliardë franga zvicerane gjatë 14 viteve të ardhshme. Kjo shifër tregon përmasat e ndryshimit që po planifikohet, si në aspektin e rikthimit të objekteve, ashtu edhe në përshtatjen e tyre për nevoja ushtarake. Me shtrirje kohore 14-vjeçare, projekti parashikon zbatim gradual, duke vendosur baza të reja logjistike në mënyrë të strukturuar.
Një element tjetër i rëndësishëm është transformimi i bunkerëve ekzistues nga objekte të vjetra në pika funksionale magazinimi për kategori të ndryshme materialesh. Municionet dhe armët kërkojnë kushte specifike ruajtjeje, ashtu si edhe ushqimet dhe pjesët e këmbimit. Për këtë arsye, përshtatja e objekteve nuk shikohet si një veprim i thjeshtë, por si punë që lidhet me sigurinë, qëndrueshmërinë dhe kontrollin e inventarit.
Ndërkohë, vendosja e bunkerëve në mbarë territorin e vendit krijon një shpërndarje gjeografike të magazinave. Kjo do të thotë se furnizimet nuk do të varen nga një zinxhir i vetëm depozitimi, por do të kenë më shumë mundësi të ruhen dhe të menaxhohen në pika të ndryshme. Në rast incidentesh, qasja e decentralizuar mund të ndihmojë që logjistika të mos bjerë menjëherë në vështirësi vetëm sepse një objektiv i vetëm dëmtohet ose goditet.
Ndryshimi i sistemit të logjistikës së ushtrisë zvicerane lidhet drejtpërdrejt me vlerësimin e rreziqeve dhe me kërkesën për të rritur elasticitetin e ruajtjes së pajisjeve. Duke nisur nga depot qendrore drejt bunkerëve të shpërndarë, plani përqendrohet te sigurimi i një mase mbrojtëse më të madhe dhe te reduktimi i cenueshmërisë së pikave të përqendrimit. Me një buxhet deri në 10 miliardë franga zvicerane dhe një horizont kohor prej 14 viteve, ushtria synon të ndërtojë një model të ri që forcon kapacitetet e saj në të ardhmen.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
