Një studim i ri sugjeron se kufizimi i orarit të ngrënies gjatë ditës, si dhe shmangia e ushqimit para gjumit, mund të ndihmojnë në ruajtjen e aftësive mendore te të moshuarit. Ideja kryesore është që të hahet brenda një dritareje më të shkurtër kohore dhe të lihet një interval më i gjatë pa ushqim gjatë natës, çka lidhet me mënyrën se si trupi rregullon proceset biologjike.
Sipas gjetjeve që janë bërë publike, personat që hanë vetëm brenda një periudhe të kufizuar, rreth 9 orë, dhe nuk konsumojnë ushqim për 4 orë para gjumit, shfaqin përmirësime në disa aftësi njohëse. Në këtë studim, aftësitë që u vlerësuan lidhen kryesisht me zgjidhjen e problemeve dhe me organizimin e informacionit, dy fusha që shpesh preken me rritjen e moshës.
Hulumtimi ishte i vogël dhe përfshiu 47 gra të moshës nga 50 deri në 79 vjeç, të cilat kishin mbipeshë ose obezitet. Për gjashtë muaj, të gjitha pjesëmarrëset reduktuan marrjen e kalorive me rreth 500 kalori në ditë. Ndryshimi kryesor mes dy grupeve lidhej me mënyrën si e shpërndanin kohën e të ngrënit gjatë ditës.
Një grup hante brenda një periudhe afërsisht 9-orëshe. Kohëzgjatja e zakonshme e kësaj dritareje ishte nga ora 10:00 deri në 18:00. Ndërkohë, grupi tjetër shpërndante ushqimet gjatë rreth 12 orëve, pra me një interval më të gjatë gjatë ditës, duke e lënë më pak kohë pa ushqim para gjumit.
Për të dy grupet, rezultatet në uljen e peshës rezultuan të ngjashme. Ato humbën afërsisht të njëjtën sasi kilogramësh: rreth 7 kilogramë gjatë periudhës së studimit. Megjithatë, kur studiuesit analizuan performancën në testet e trurit, doli se grupi që kishte kufizuar orarin e ngrënies arriti rezultate më të mira në testet e planifikimit hapësinor dhe në zgjidhjen e problemeve.
Kufizimi i orarit të ushqimit: çfarë tregon studimi te truri i të moshuarve
Studiuesit vunë re gjithashtu se pjesëmarrëset që ndiqnin një dritare më të ngushtë të të ngrënit mund të bënin më pak gabime në aspekte të lidhura me kujtesën dhe proceset e të mësuarit. Edhe pse në disa teste të reagimit dhe në kryerjen e disa detyrave njëkohësisht nuk pati ndryshime të mëdha mes grupeve, modeli i përgjithshëm i rezultateve tregoi një diferencë te disa aftësi specifike njohëse.
Profesoresha Sue Shapses nga Universiteti Rutgers tha se efektet e vëzhguara ishin “modeste”, por që gjithsesi tregojnë se ngrënia me orar të kufizuar mund të ndikojë pozitivisht në kujtesën e përditshme dhe në uljen e gabimeve që lidhen me vëmendjen dhe zgjidhjen e problemeve. Sipas studiuesve, përfitimet mund të lidhen me mënyrën se si trupi rregullon ritmin biologjik, metabolizmin dhe inflamacionin, faktorë që kanë rol në mënyrën se si organizmi funksionon gjatë gjithë ditës dhe natës.
Në shumë vende, njerëzit hanë gjatë një periudhe prej rreth 14 orësh në ditë, duke lënë vetëm pak kohë pa ushqim gjatë natës. Për shkak të kësaj, hulumtimi thekson rëndësinë e pyetjes se si ndryshimi i orarit të të ngrënit mund të ndikojë te shëndeti mendor me kalimin e viteve. Edhe pse ky studim përfshin një numër të kufizuar pjesëmarrësish, gjetjet hapin rrugë për kërkime të mëtejshme rreth mënyrës se si orari i ushqimit mund të kontribuojë në ruajtjen e funksioneve njohëse te të moshuarit.
Botuar fillimisht në Koha.net
