Flamingot nuk kanë dalë kurrë për të diskutuar mbijetesën e një regjimi. Kështu e ka formuluar reagimin e saj një artiste shqiptare, duke i dhënë një përgjigje publike thirrjes së kryeministrit Edi Rama. Mesazhi i saj është i prerë: parimi i “besës” nuk trajtohet si një çështje politike për kohë të vështira, por si një vlerë që lidhet drejtpërdrejt me karakterin, të vërtetën dhe koherencën mes asaj që thuhet dhe asaj që bëhet.
Në thelb të reagimit, artistja e vendos besën si një element të shenjtë të kulturës shqiptare. Sipas formulimit të saj, besa nuk është një marrëveshje që negociohet mes interesash apo një fjalë që shqiptohet vetëm kur situata bëhet kritike. Përkundrazi, ajo është një mënyrë e të ndërtuarit të raporteve njerëzore, ku besimi fitohet nëpërmjet qëndrueshmërisë dhe veprimeve, jo nëpërmjet premtimeve që shpërndahen sipas momentit.
Ajo thekson se “besa nuk kërkohet; ajo fitohet”. Në këtë mënyrë, mesazhi shkon përtej një përgjigjeje të zakonshme. Artistja e lidh besën me parimin e respektimit të fjalës dhe me vlerën e koherencës mes fjalës dhe veprës. Në argumentin e saj, besa nuk shndërrohet në mjet retorik, as në instrument për të fituar terren politik apo për të mbrojtur interesa të çastit.
Reagimi merr formë si kundërpërgjigje ndaj asaj që ajo e quan përpjekje për ta futur besën në një logjikë të mbijetesës së një regjimi. Pikërisht këtu qëndron mesazhi kyçe: besa nuk i shërben skemave politike dhe nuk përdoret për të justifikuar qëndrime të imponuara. Fjala “besa”, sipas asaj që përcjell artistja, ka peshë morale dhe kulturore që nuk mund të relativizohet.
Besa nuk negociohet, mesazhi që ndaloi thirrjen e Ramës
Artistja e shtrin argumentin te natyra e besës si vlerë e trashëguar. Në narrativën e saj, besa është pjesë e identitetit kulturor dhe shoqëror të shqiptarëve. Ajo nuk shihet si një term i rastësishëm, por si një parim që duhet të ruhet edhe kur situatat politike apo sociale krijojnë presion. Në këtë kuptim, besa përfaqëson raportin mes njerëzve që ndërtuan besimin përmes qëndrimit të drejtë dhe të qëndrueshëm.
Në reagim përmendet edhe mënyra si kjo vlerë, sipas saj, përballet me logjikën e krizës. Artistja e kundërshton idenë që “besa” të përdoret si fjalë për t’u shqiptuar në momente emergjence. Sipas formulimit të saj, nëse besa do të kishte vetëm rolin e një slogani, atëherë ajo do të humbiste kuptimin e vërtetë: besa ndërtohet me karakter, me të vërtetën dhe me koherencën mes asaj që thuhet dhe asaj që bëhet.
Ky mesazh, i shprehur me një ton të qartë, shkon drejt kundërshtimit të përpjekjes për ta lidhur besën me një debat të karakterit politik. Në reagimin e publikuar, artistja e mbyll qëndrimin e saj me një pozicion të fortë: “Besa nuk është negociable”. Me këtë fjali, ajo e vendos vijën mes asaj që konsideron vlerë morale dhe asaj që konsideron logjikë të përkohshme politike. Përmes kësaj qasjeje, mesazhi i saj nuk synon të hapë polemikë të re, por të vendosë një kufi të qartë: besa nuk trajtohet si instrument, ajo mbetet parim.
Botuar fillimisht në Albeu
