Deputeti i Partisë Demokratike, Luciano Boçi, ka reaguar pas aksionit të ndërmarrë nga Tatimet në “Prestige Resort”. Në qëndrimin e tij, Boçi e ka cilësuar kontrollin jo si një veprim të zakonshëm administrativ, por si presion politik të maskuar si zbatim i ligjit.
Boçi shkruan se ajo që po ndodh në resort nuk është thjesht një moment i izoluar që lidhet me një çështje të vetme procedurale. Sipas tij, kontrolli i fundit futet në një histori më të gjatë, ku shteti ndërhyn me inspektime, hetime dhe demonstrime force sa herë një zë publik nuk pranon të shndërrohet në “megafon” të pushtetit.
Deputeti përdor një formulim të drejtpërdrejtë: “NJË HAKMARRJE E PAKETUAR SI LIGJSHMËRI”. Ai argumenton se, sa herë një media zgjedh të mos jetë pjesë e propagandës së qeverisë, shteti gjen mënyra për ta vënë nën presion, duke nisur nga kontrollet fiskale e deri te procedurat administrative dhe hetimet që zgjasin.
Hakmarrja “si ligj” prek mediat, kontrolli i Prestige Resort e tregon
Duke iu referuar përplasjeve që, sipas tij, kanë shoqëruar “Prestige Resort”, Boçi thotë se presioni ndaj medias nuk realizohet vetëm përmes mbylljes së televizioneve. Në analizën e tij, ndikimi ushtrohet edhe përmes kontrolleve tatimore, proceseve administrative dhe kostove financiare që, sipas pretendimit, i shtohen subjekteve për të krijuar lodhje dhe frikësim.
Boçi shprehet se liria e medias nuk “vritet gjithmonë” me një vendim të drejtpërdrejtë për mbyllje. Për të, censura moderne funksionon “më me finesë”, duke përdorur kontrolle fiskale, dosje administrative, procese pa fund dhe kosto që e rraskapitin dhe e dekurajojnë. Në këtë mënyrë, ai argumenton se mesazhi që përcillet është i qartë: “Kush del nga rreshti, paguan”.
Deputeti e vlerëson “Prestige Resort” si një simbol të përplasjes midis pushtetit dhe një linje kritike. Sipas tij, institucione të ndryshme kanë ndërhyrë në mënyrë të përsëritur përmes shembjeve, konfiskimeve, proceseve dhe kontrolleve. Boçi thekson se secili episod, i marrë veçmas, mund të justifikohet me një nen ligji, por shton se demokracitë nuk gjykohen vetëm nga ligjshmëria formale.
Në reagimin e tij, Boçi shton se kur synimi është i njëjti grup mediatik dhe kur përplasjet përsëriten, krijohet dyshimi se pushteti nuk arrin të shuajë zërin kritik me mjete politike. Ai thotë se, kur goditet fillimisht media, më pas preken edhe të tjerë që lidhen me ekosistemin e saj, duke përmendur algoritme, biznese që lidhen me to dhe gazetarë.
Boçi argumenton gjithashtu se administrata në Shqipërinë e Edi Ramës, sipas tij, nuk vepron gjithmonë si administratë. Ai thotë se Tatimet, inspektoratet, policia, agjencitë dhe hallkat burokratike mund të kthehen në instrumente presioni, jo domosdoshmërisht për të fituar një proces gjyqësor, por për të dërguar një mesazh. Në këtë kontekst, ai e lidh reagimin me protesta të mundshme, duke pohuar se kur opozita dhe qytetarët rrisin presionin përmes demonstrimeve, shteti gjen energji për të goditur pikërisht ata që transmetojnë zërin.
Reagimi i Boçit mbyllet me idenë se pushtetet autoritare, sipas tij, nuk i tremben zhurmës, por jehonës. Protestat, pretendon ai, zgjasin vetëm disa orë, ndërsa pamjet dhe raportimet mbeten. Për këtë arsye, sipas tij, media e lirë trajtohet si objektivi i parë. Ai vijon më tej se kur viktima e parë është media, viktima pas saj janë opozita, ndërsa më pas preken edhe qytetarët dhe, në fund, sipas tij, rrezikohet vetë demokracia.
Botuar fillimisht në Bota Sot
