Enrik Mehmeti, gazetari i njohur që për më shumë se dy dekada ka qenë një figurë e rëndësishme e komunikimit medial nga Vlora, u nda nga jeta në moshën 40-vjeçare në një aksident tragjik me motor. Lajmi u bë i ditur me dhimbje nga kolegë e të afërm, teksa kujtimi për të lidhet si me pasionin për gazetarinë, ashtu edhe me rrugëtimin e gjatë profesional që e shndërroi zërin e tij në një prani të qëndrueshme për publikun.
Ngjarja që i dha fund jetës së Enrik Mehmetit ndodhi në plazhin e Porto-Novës në Vlorë. Aksidenti me motor, sipas informacioneve të përcjella, u shoqërua nga një situatë e rëndë dhe përfundoi në mënyrë tragjike për të. Moshën e tij 40-vjeçare, ai e mbart me një histori pune që nisi shumë herët dhe që, përmes roleve të ndryshme, u shndërrua në një mision të vërtetë në fushën e lajmit.
Rruga e tij në komunikim me publikun nuk u ndërtua brenda një dite, por nis që në moshë të re, kur ende ishte vetëm 11 vjeç. Në vitin 1997, gjatë trazirave, Enrik Mehmeti ka qenë i përfshirë si përkthyes. Ky rol i hershëm, i nisur përballë një periudhe të trazuar, e vendosi atë në kontakt me nevojat e informacionit dhe me rëndësinë e fjalës së qartë e të besueshme. Pikërisht nga ajo kohë, përvoja e tij e parë shënon edhe nisjen e lidhjes me gazetarinë dhe komunikimin me ngjarje të mëdha.
Pas asaj periudhe, Enrik Mehmeti vijoi rrugën drejt medias, duke u bërë pjesë e punës në terren dhe duke ndërtuar profilin e tij si korespondent. Në shumë raste ai u shfaq si zë i besueshëm i zonës së tij, sidomos për Vlorën, duke u identifikuar si korrespondent pranë RAI. Për më shumë se 20 vjet ai ka mbajtur rolin e një transmetuesi të rregullt për çështjet lokale, duke i dhënë publikut informacion nga terreni dhe duke u kthyer në një figurë të njohur për mënyrën si përcillte lajmin.
Nga përkthyesi 11-vjeçar te korespondenti i RAI-së: historia e Enrik Mehmetit
Një element që e karakterizoi gjatë gjithë kohës ishte përkushtimi i tij ndaj gazetarisë dhe ndaj Lajmit të Fundit. Ai ishte i apasionuar pas lajmit, por në rastin më të fundit, pikërisht “lajmi” u bë i trishtë dhe i pabesueshëm për këdo që pati fatin ta njihte. Për më shumë se dy dekada, figura e tij u lidh me ritmin e lajmeve, me përgatitjen dhe me mënyrën e të komunikuarit, duke u shndërruar në zë të Vlorës për një publik të gjerë.
Enrik Mehmeti nuk ishte thjesht një emër që shfaqej në ekrane apo raporte; ai krijoi marrëdhënie pune me kolegë e bashkëpunëtorë, duke u shfaqur si bashkëpunëtor i vëmendshëm dhe i përkushtuar. Për këtë arsye, ndarja e tij u prit me reagime të shumta, ku vëmendja u përqendrua te figura e tij njerëzore, te përpjekja dhe te energjia që sillte në çdo detyrë. Për ata që punuan krah tij, ai përfaqësonte një standard profesional të bazuar te respekti për lajmin dhe te nevoja për të informuar saktë.
Ndërsa lajmi për aksidentin në Porto-Nova mbyll një kapitull të rëndësishëm të jetës së tij, kujtimi për rrugëtimin e Enrik Mehmetit mbetet i lidhur me periudhën e 1997-s, ku ai ishte vetëm 11 vjeç dhe shërbeu si përkthyes gjatë trazirave. Më pas, karriera e tij u zgjerua deri në rolin e korespondentit të RAI-së dhe zëri i tij u dëgjua për më shumë se 20 vjet, duke e shndërruar Vlorën në një vend që tregimet e lajmit i morën peshë përmes përvojës së tij.
Për publikun, përmes punës së vazhdueshme dhe identifikimit me informimin nga terreni, Enrik Mehmeti u bë një pikë referimi. Për komunitetin e tij të punës, ai la pas një trashegimi të përkushtimit, ndërsa për familjarët dhe miqtë mbetet dhimbja e një humbjeje të parakohshme në moshën 40-vjeçare. Aksidenti tragjik me motor në plazhin e Porto-Novës në Vlorë e ktheu në mënyrë të menjëhershme një histori jete që po vazhdonte, duke e ndalur atë në një moment që nuk pritej.
Botuar fillimisht në Albeu
