Enrique Macaya Marquez, një nga emrat më të njohur të gazetarisë sportive në Argjentinë, po punon sërish në një Botëror. Në këtë aktivitet të rëndësishëm futbolli, ai është në Botërorin e tij të 18-të rresht, pavarësisht se tashmë është 91-vjeçari.
Në prag të një ndeshjeje në grup të Argjentinës, selektori Lionel Scaloni ka gjetur kohë edhe për një moment simbolik: u ndal për një fotografi me gazetarin. Të dy u panë bashkë para takimit kundër Jordanisë, në një skenë që i ka bërë njerëzit të mendojnë se sa i rrallë është ky lloj bashkëpunimi mes brezave të futbollit dhe atij që e ka ndjekur për gati shtatë dekada.
Karriera e Macaya Marquez ka qenë e gjatë dhe e mbushur me evente të mëdha. Ai ka mbuluar pothuajse shtatë dekada punë, duke raportuar për të njëjtin eveniment kryesor të futbollit në botë: Kupën e Botës. Botërori i parë në të cilin ai ishte i pranishëm daton në vitin 1958, kur 17-vjeçari ishte ende shumë i ri, por tashmë po e ndiqte atë kompeticion në një mënyrë profesionale.
Në atë Botëror, një nga ikonat kryesore ishte Pele. Në historinë e Macaya Marquez, kujtimi i Brazilit të futbollistit legjendar është i lidhur edhe me një detyrë të hershme: ai duhej të shihte ekipin brazilian të luante ndaj Austrisë. Por, siç e thotë vetë ai, ajo që i ka mbetur në mendje si momenti i parë real nuk lidhet me fitoret, por me një goditje të fortë për Argjentinën.
Macaya në Botërorin e 18-të: nuk i gjykon lojtarët me nxitim
Macaya e përshkruan si “Katastrofa e Suedisë” humbjen 6:1 të Argjentinës nga Çekosllovakia. Në atë kohë ai ishte djalë i ri dhe thotë se ekipi nuk dinte pothuajse asgjë për kundërshtarin. Për të, fakti që nuk kishte informacion e të dhëna të mjaftueshme bëri që çekosllovakët të habisnin. Ky episod mbetet i ngulitur në kujtesën e tij si një disfatë e jashtëzakonshme për ekipin përfaqësues.
Gati shtatë dekada më vonë, gazetari ka qenë dëshmitar i transformimit të futbollit në shumë aspekte. Ai ka raportuar për yje që kanë hyrë në histori, duke përfshirë Pele, Diego Maradonën dhe Lionel Messin, si dhe një brez lojtarësh të tjerë. Sipas tij, televizioni është bërë dixhital, statistikat tani janë të menjëhershme dhe Kupat e Botës janë zgjeruar, duke u kthyer në spektakle globale me vëmendje gjithnjë e më të madhe.
Megjithatë, ajo që ai thekson si e pandryshueshme ka të bëjë me mënyrën se si qaset ndaj lojtarëve. Ai refuzon të bëjë vlerësime të thjeshta ose të nxituara dhe nuk e ka si zakon të vendosë “renditje” për të thënë kush është më i miri. Kjo filozofi, sipas tij, u pa qartë edhe kur Scaloni u emërua papritur trajner i Argjentinës në vitin 2018. Macaya thotë se në atë moment nuk kishte shpresa të mëdha dhe se “nuk e njihte” Scaloni.
Duke parë rrugëtimin dhe sukseset që pasuan, Macaya ka forcuar edhe më shumë idenë se vlerësimi i një personi kërkon një kuptim më të thellë dhe më të plotë. Lojtari i preferuar i gazetarit tek Argjentina është Lionel Messi. Ai, në të njëjtën kohë, refuzon të krahasojë Messin me Maradonën, duke argumentuar se nuk ka mënyrë për të matur lojtarët gjatë gjithë historisë. “Kohërat kanë ndryshuar, kundërshtarët kanë ndryshuar dhe çdo lojtar është unik”, shpjegon ai, ndërsa shton se edhe kur mund të ketë një pëlqim personal, kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se beson se ai ishte “më i miri në histori”.
Botuar fillimisht në Koha.net
