Flaka Surroi ka sjellë në një kolumnë vlerësimin e saj mbi mënyrën se si po perceptohet procesi zgjedhor dhe si po flitet për manipulime, ankesa e vonesa në certifikimin e rezultateve. Data e shkrimit është 20 qershor 2026, ndërsa teksti lidhet me zgjedhjet në Prishtinë dhe me mënyrën se si partitë po i qasen rezultatit në raport me votat që vijnë nga diaspora.
Në qendër të vëmendjes është pyetja “Si akomodohet Rama?”, e cila lidhet me faktin se dy mandatet e tij në Prishtinë i kanë siguruar votat e Partisë Demokratike të Kosovës dhe të Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës në balotazh. Sipas kolumnës, rreth tij po diskutohet edhe se ai investon shumë në komunikim publik, në reklamimin e punëve që thotë se i ka bërë, si dhe se është i gatshëm të dalë në protestë së bashku me ata që protestojnë kundër tij, duke thirrur “qiti paret kryeministër”. Në këtë logjikë, autori/autorja e kolumnës e lidh edhe “akomodimin” me një sërë arsyesh të tjera që lidhen me mënyrën e narrativës politike dhe me pritshmëritë para zgjedhjeve.
Një element tjetër që ngrihet në tekst është frika se kjo mund të jetë hera e vetme ku nuk do të ketë zvarritje të certifikimit të rezultateve për shkak të ankesave dhe pretendimeve për vjedhje votash. Kolumnia shprehet se, megjithëse nuk dëshiron të gëzohet para kohe, ka gjasë që këto zgjedhje të mos shoqërohen me skenarë të njohur më parë, ku proceset ishin vonuar për shkak të kontestimeve ligjore dhe dyshimeve të ngritura nga palë të ndryshme.
Në të njëjtën kohë, vëmendja drejtohet edhe te një deklaratë e dëgjuar “pardje”, ku një deputet i zgjedhur i PDK-së i bënte thirrje Prokurorisë që të merrej me çështjen e votave nga mërgata. Në kolumnë theksohet se deklarata nuk sqaroi konkretisht se çfarë do të duhej të bënte Prokuroria, as cilat janë indicet që ngjallin dyshime se votat mund të jenë manipuluar. Kjo, sipas tekstit, lë hapësirë për interpretime dhe ngrit tensione, sidomos kur nuk përcaktohet çfarë provash apo çfarë kriteresh i udhëheqin hetimet.
Zgjedhjet pa ankesa zvarritëse: a mund të mos përsëritet historia?
Kolumnia e quan gazetarinë profesionale si çështje me interes publik dhe e vendos në fokus përgjegjësinë e palëve politike ndaj votuesve. Aty thuhet se, edhe në rast se do të kishte manipulim, siç ka ndodhur para dy palë zgjedhjeve, kur një kandidat i LDK-së kishte fituar mandatin falë numrit të madh të votave të ardhura nga diaspora, këtë herë askush nuk po përmend dyshime të njëjtij niveli. Në tekst nënvizohet se, po të kishte pasur shkarje të këtij lloji, me shumë gjasë do të ishte lajmëruar kandidati apo kandidatja që do të dëmtohej nga situata.
Ndërkohë, trajtohet edhe raporti mes ankesave dhe rezultatit përfundimtar. Autori/autorja shprehet se kandidatët dhe partitë ua kanë borxh votuesve që të përmbahen nga ankesat e kota, sidomos kur ato mund të shërbejnë vetëm për zvarritje të procesit. Në këtë mënyrë, teksti sugjeron se qasja duhet të jetë më e matur dhe më e bazuar, duke mos e kthyer çdo mosmarrëveshje në një betejë që e ngadalëson certifikimin e rezultateve.
Në përfundim, kolumnia mban një ton kërkues ndaj etikës politike dhe disiplinës procedurale. Ajo vë në dukje se një proces i qartë, pa skenarë ankimesh zvarritëse dhe pa pretendime të paqartësuara, është në interes të publikut dhe votuesve. Duke iu referuar edhe pretendimeve për votat e mërgatës dhe mungesës së detajeve konkrete në thirrjet drejtuar Prokurorisë, shkrimi nënvizon pritshmërinë që palët të veprojnë me përgjegjësi dhe me argumente, në mënyrë që zgjedhjet të mbyllen sa më shpejt dhe pa paqartësi të panevojshme.
Botuar fillimisht në Koha.net
