Bima e lutjes, e njohur edhe si maranta, është një nga zgjedhjet më të pëlqyera për ata që duan të sjellin ngjyrë dhe elegancë në shtëpi. Ajo bie në sy për gjethet ovale të gjelbra të ndezura, me damarë të dallueshëm në një model shumë specifik, pothuajse si të ishin pikturuara. Edhe pse ndonjëherë mund të nxjerrë lule të vogla të bardha ose vjollcë, bukuria kryesore që e dallon është pikërisht gjethja.
Ajo që e bën edhe më interesante është mënyra se si sillet gjatë ditës dhe natës. Gjatë orëve të dritës, gjethet e bimës qëndrojnë të hapura dhe të shtrira. Ndërsa vjen errësira, ato fillojnë të ngrihen dhe të mblidhen, duke krijuar pamjen e duarve në lutje. Ky ndryshim është arsyeja pse kopshtarët dhe dashamirët e bimëve dekorative e duan kaq shumë këtë specie, sepse e shndërron ambientin brenda shtëpisë në diçka më të veçantë, jo vetëm në pamje, por edhe në “ritëm” gjatë ditës.
Bima e lutjes “flet” me gjethet: çfarë duhet për dritë, lagështi dhe tokë
Për të pasur një bimë të shëndetshme dhe me gjethe që sillen siç duhet, duhet të plotësohen disa kushte kyçe: drita, temperatura dhe lagështia e ajrit. Maranta preferon dritë mesatare deri të fortë, por jo rreze direkte të diellit. Një vend ideal është përpara një dritareje nga lindja, pasi i siguron dritë të mjaftueshme pa e ekspozuar ndaj nxehtësisë së drejtpërdrejtë. Nëse e mbani përballë rrezeve direkte, ekziston rreziku që gjethet të zbehen dhe të humbasin intensitetin e ngjyrave.
Temperaturat janë po aq të rëndësishme. Bima e lutjes zhvillohet më mirë kur temperatura është ndërmjet 15 dhe 24 gradë Celsius. Çdo vlerë nën 13 gradë ose mbi 32 gradë mund ta dëmtojë bimën. Duke qenë se kjo bimë vjen nga pjesët e ulëta të pyjeve tropikale, ajo kërkon edhe lagështi të lartë në ambient. Për ta rritur lagështinë, mund të përdorni një lagështues ajri, ta vendosni bimën pranë bimëve të tjera që krijojnë mikroklimë, ose ta vendosni vazon mbi një tabaka me guralecë.
Metoda me tabakën është mjaft praktike: vendosni një shtresë guralecësh në një enë të cekët, hidhni ujë deri afërsisht në gjysmën e lartësisë së guralecëve dhe vendosni vazon mbi to. Kjo ndihmon që avulli të rrisë lagështinë përreth bimës. Ndërsa, sado joshëse të duket, spërkatja e bimës me ujë nuk rekomandohet, sepse gjethet e lagështa rrisin rrezikun e infeksioneve kërpudhore. Gjithashtu, nëse ka mjaftueshëm dritë, maranta mund të mbahet edhe në ambiente si banja, sepse zakonisht atje ka më shumë lagështirë.
Pjesa tjetër e kujdesit lidhet me tokën, ujitjen dhe plehërimin. Toka e zakonshme për vazo është e përshtatshme, por maranta preferon një substrat paksa acid. Që toka të kullojë mirë, por njëkohësisht të mbajë lagështi, rekomandohet përzierja me perlit, grimca të vogla të bardha që krijojnë hapësira ajri dhe ndihmojnë që lagështia të shpërndahet më në mënyrë të barabartë në gjithë enën. Për sa i përket ujitjes, kjo bimë vjen nga pyje tropikale braziliane dhe kërkon një ritëm që e mban tokën të lagësht, pa e kthyer në të mbingopur. Ujitja e pamjaftueshme është një nga mënyrat më të shpejta për ta dëmtuar.
Në pranverë dhe verë, ujiteni bimën e lutjes mirë kur shtresa e sipërme e tokës thahet, rreth 2.5 centimetra thellë. Në përgjithësi, kjo ndodh afërsisht një herë në javë. Gjatë dimrit, kur rritja ngadalësohet, ujitja duhet ulur, zakonisht në një herë në dy deri në katër javë. Përveç sasisë, i rëndësishëm është edhe lloji i ujit: bima është e ndjeshme ndaj fluorit në ujin e rubinetit dhe mund të reagojë më mirë ndaj ujit të filtruar. Uji i distiluar, uji i ambalazhuar, uji i pusit dhe uji i shiut përmenden si zgjedhje më të mira sesa uji nga shumica e rubineteve; ndërkohë, lënia e ujit të qëndrojë largon zakonisht vetëm klorin, jo edhe fluorin.
Së fundi, plehërimi nuk kërkon shumë angazhim, por duhet bërë në mënyrën e duhur. Rekomandohet përdorimi i një plehu standard në një të katërtën deri në gjysmën e fuqisë së rekomanduar, në çdo ujitje të katërt. Nëse përdorni pleh të lëngshëm për bimë shtëpie që përzihet me ujë, përdorni gjysmën e sasisë së rekomanduar. E rëndësishme është që plehërimi të bëhet sipas sezonit: nuk këshillohet plehërimi gjatë dimrit, përveç rasteve kur bima tregon rritje të re. Me këto kujdesje, maranta ruan pamjen dhe ritmin e gjetheve, duke e bërë bërjen e “lutjes” pjesë të përditshmërisë në shtëpi.
Botuar fillimisht në Telegrafi
